{"id":11847,"date":"2025-05-18T23:31:18","date_gmt":"2025-05-18T21:31:18","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/?p=11847"},"modified":"2025-05-18T23:31:59","modified_gmt":"2025-05-18T21:31:59","slug":"matthew-i-gabriela","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2025\/05\/18\/matthew-i-gabriela\/","title":{"rendered":"Matthew i Gabriela"},"content":{"rendered":"\n

Wersja koncertowa Romea i Julii<\/em> Gounoda, kt\u00f3r\u0105 dzi\u015b przedstawiono w Operze Narodowej po raz drugi i ostatni, by\u0142a poniek\u0105d prezentem dla Patricka Fournilliera, by m\u00f3g\u0142 pokaza\u0107, co potrafi w bliskim sobie francuskim repertuarze.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

No i wida\u0107 by\u0142o, \u017ce przyk\u0142ada\u0142 si\u0119 szczeg\u00f3lnie, co odbija\u0142o si\u0119 oczywi\u015bcie pozytywnie na grze i \u015bpiewie zespo\u0142\u00f3w TWON (mo\u017ce tym razem orkiestrowicze teatralni nie b\u0119d\u0105 strzela\u0107 foch\u00f3w, \u017ce o nich nie napisa\u0142am). No i bardzo w porz\u0105dku by\u0142a wi\u0119kszo\u015b\u0107 solist\u00f3w – cho\u0107 do trudnej tenorowej roli Romea zaproszono go\u015bcia zagranicznego, Amerykanina Matthew White’a.<\/p>\n\n\n\n

Romeo i Julia<\/em> nie bywa w Polsce wystawiany; jedyna inscenizacja, jak\u0105 pami\u0119tam, to ta sprzed kilku lat z Opery \u015al\u0105skiej<\/a> (dyrygowa\u0142 Bassem Akiki, kt\u00f3ry wtedy by\u0142 nowym dyrektorem muzycznym teatru, ale szybko si\u0119 z nim rozsta\u0142). Zastanawia\u0142am si\u0119 w\u0142a\u015bnie, dlaczego tak jest. Chyba nie tylko dlatego (ale to wa\u017cny pow\u00f3d), \u017ce jest to takie trudne zw\u0142aszcza dla tytu\u0142owych bohater\u00f3w, ale te\u017c pewn\u0105 rol\u0119 odgrywa fakt, \u017ce to nie jest lista hit\u00f3w jak Faust<\/em>, jest to opera melodyjna i niesie wiele silnych emocji, ale niewiele melodii si\u0119 z niej zapami\u0119tuje, a w ko\u0144cu operowy widz lubi nuci\u0107 sobie wychodz\u0105c z teatru.<\/p>\n\n\n\n

Patrz\u0105c na obsad\u0119 zn\u00f3w mo\u017cna powiedzie\u0107: niech \u017cyje Akademia Operowa. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 solist\u00f3w przez ni\u0105 przesz\u0142a. Przede wszystkim gwiazda wieczoru, Gabriela Legun, kt\u00f3ra po raz kolejny pokaza\u0142a wspania\u0142y g\u0142os. Partneruj\u0105cy jej Matthew White podobnie jak ona ma du\u017cy, silny g\u0142os, ale w wysokim rejestrze troch\u0119 zmienia si\u0119 w krzyk; za to efektownie wysz\u0142y wszystkie duety. Przebojowo wypad\u0142a te\u017c – cho\u0107 tylko w jednej arii – Zuzanna Nalewajek jako pa\u017a Stefan. Pawe\u0142 Konik, kt\u00f3ry w Bytomiu \u015bpiewa\u0142 Mercutia, dzi\u015b awansowa\u0142 i zosta\u0142 Capulettim, ojcem Julii; Mercutiem by\u0142 tym razem inny Pawe\u0142 – Trojak. Mocna te\u017c by\u0142a rola Tybalta (Mateusz Zajdel). Nie zabrak\u0142o i postaci znanych nam d\u0142u\u017cej ze sceny operowej: Rafa\u0142a Siwka w roli ojca Laurentego (i on \u0142atwo wype\u0142nia g\u0142osem sal\u0119) czy Dariusza Macheja jako Gregoria.<\/p>\n\n\n\n

Na sp\u0119dzenie w ten spos\u00f3b wieczoru zdecydowa\u0142am si\u0119 w ostatniej chwili – dzi\u015b przecie\u017c jecha\u0142am z Wroc\u0142awia. Powiem wi\u0119c jeszcze na dobranoc, \u017ce rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 sezon konkurs\u00f3w wokalnych. W\u0142a\u015bnie trwa Konkurs im. Ady Sari w Nowym S\u0105czu, a transmisje z niego mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 na stronie<\/a>. Natomiast w dniach 2-7 czerwca odb\u0119dzie si\u0119 12. Mi\u0119dzynarodowy Konkurs Moniuszkowski. Ten za\u015b b\u0119dzie transmitowany w radiowej Dw\u00f3jce, na vod.teatrwielki.pl i na OperaVision.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wersja koncertowa Romea i Julii Gounoda, kt\u00f3r\u0105 dzi\u015b przedstawiono w Operze Narodowej po raz drugi i ostatni, by\u0142a poniek\u0105d prezentem dla Patricka Fournilliera, by m\u00f3g\u0142 pokaza\u0107, co potrafi w bliskim sobie francuskim repertuarze.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11847"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11847"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11847\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11849,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11847\/revisions\/11849"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11847"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11847"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11847"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}