{"id":11851,"date":"2025-05-22T22:39:19","date_gmt":"2025-05-22T20:39:19","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/?p=11851"},"modified":"2025-05-22T22:39:19","modified_gmt":"2025-05-22T20:39:19","slug":"czas-mahlera","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2025\/05\/22\/czas-mahlera\/","title":{"rendered":"Czas Mahlera"},"content":{"rendered":"\n

Nie ma w tym roku jakiej\u015b bardzo okr\u0105g\u0142ej rocznicy, tylko 165. urodziny (7 lipca), ale tak jako\u015b si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce w ci\u0105gu paru ostatnich miesi\u0119cy wci\u0105\u017c rozbrzmiewa Mahler. Dzi\u015b i jutro – w wykonaniu Chicago Symphony w NFM.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Poprzedniego wyst\u0119pu tej orkiestry w Warszawie w 2014 r. nie wspominam dobrze<\/a>, ale to za spraw\u0105 \u00f3wczesnego dyrygenta, kt\u00f3ry zreszt\u0105 obecnie ma tytu\u0142 Music Director Emeritus for Life. W 2027 r. szefem muzycznym zostanie Klaus M\u00e4kel\u00e4, jednocze\u015bnie zreszt\u0105 obejmuj\u0105c Concertgebouw – ciekawe, jak to pogodzi. Na obecnym tournee go\u015bcinnie prowadzi CSO Jaap van Zweden, poprzedni szef muzyczny Filharmonii Nowojorskiej.<\/p>\n\n\n\n

Ju\u017c wcze\u015bniej, niemal dok\u0142adnie rok temu, kiedy opisywa\u0142am wykonanie<\/a> VI Symfonii<\/em> Mahlera przez Filharmoni\u0119 \u015al\u0105sk\u0105 pod batut\u0105 Yaroslava Shemeta, wspomnia\u0142am, \u017ce to muzyka „prawdziwie na dzisiejsze czasy”, utw\u00f3r „o tym, \u017ce nie ma zmi\u0142uj”.. I cho\u0107 to w\u00f3wczas sta\u0142 za pulpitem dyrygent, kt\u00f3rego ojczyzna targana jest wojn\u0105, a tym razem nie, dzi\u015b nawet jeszcze bardziej o wojnie my\u015bla\u0142am. I to o takiej wojnie, kt\u00f3ra, jak ta obecna w Ukrainie, trwa ju\u017c kilka lat, a ko\u0144ca nie wida\u0107, bomby padaj\u0105, grz\u0119\u017anie si\u0119 w ruinach i b\u0142ocie. Tylko trzecia, wolna cz\u0119\u015b\u0107 jest troch\u0119 upiorn\u0105 ko\u0142ysank\u0105, ale to przerywnik i w finale wracaj\u0105 nie tylko nastroje z poprzednich cz\u0119\u015bci, ale te\u017c tematy, w tym \u00f3w charakterystyczny perkusyjny (kt\u00f3ry – taki przypadek – jest w\u0142a\u015bciwie identyczny z tym z pie\u015bni Stary wiarus<\/em> Moniuszki, te\u017c poniek\u0105d zwi\u0105zanej z wojn\u0105).<\/p>\n\n\n\n

Dzi\u015b te\u017c – podobnie jak rok temu – podziwia\u0142am zupe\u0142nie niebywa\u0142e, wynalazcze pomys\u0142y instrumentacyjne; wtedy lepiej je odbiera\u0142am patrz\u0105c i s\u0142uchaj\u0105c z g\u00f3ry, z balkonu, tutaj siedzia\u0142am w amfiteatrze na poziomie orkiestry i po prostu s\u0142ucha\u0142am przepi\u0119knie brzmi\u0105cych instrument\u00f3w. Smyczki Chicago Symphony brzmi\u0105 ciemno i g\u0119sto, inaczej ni\u017c w innych orkiestrach ameryka\u0144skich, zwykle kojarz\u0105cych si\u0119 z jasnymi, \u015bwietlistymi barwami. Ale do Mahlera takie ciemne brzmienia lepiej si\u0119 nadaj\u0105. A d\u0119te to w og\u00f3le bajka, i drzewo, i blacha (niezwyk\u0142a tuba). Ju\u017c czekam na jutrzejsz\u0105 VII Symfoni\u0119<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Co za\u015b do dyrygenta, jest precyzyjny i dynamiczny. W\u0142a\u015bnie w ostatnich dniach przez pras\u0119 niderlandzk\u0105 przesz\u0142y artyku\u0142y o tym, \u017ce zarzuca mu si\u0119 mobbing, tymczasem on jest zapewne po prostu kapelmistrzem w starym stylu, kt\u00f3ry wymaga, egzekwuje i zdarza mu si\u0119 podnie\u015b\u0107 g\u0142os. Jak jest naprawd\u0119, nie mo\u017cemy oceni\u0107; w przypadku orkiestry z Chicago wygl\u0105da na to, \u017ce porozumienie mi\u0119dzy nim a zespo\u0142em jest autentyczne.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nie ma w tym roku jakiej\u015b bardzo okr\u0105g\u0142ej rocznicy, tylko 165. urodziny (7 lipca), ale tak jako\u015b si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce w ci\u0105gu paru ostatnich miesi\u0119cy wci\u0105\u017c rozbrzmiewa Mahler. Dzi\u015b i jutro – w wykonaniu Chicago Symphony w NFM.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11851"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11851"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11851\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11852,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11851\/revisions\/11852"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11851"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11851"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11851"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}