W dzie\u0144 przerwy w Konkursie Moniuszkowskim r\u00f3wnie\u017c s\u0142ucha\u0142am \u015bpiewu, przy okazji docieraj\u0105c wreszcie na festiwal Sinfonia Varsovia Swojemu Miastu.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Jeszcze w zesz\u0142ym roku brazylijski sopran Bruno de S\u00e1 nagra\u0142 dla Warnera, wsp\u00f3lnie z Wroc\u0142awsk\u0105 Orkiestr\u0105 Barokow\u0105 pod dyrekcj\u0105 Jaros\u0142awa Thiela, p\u0142yt\u0119 Mille affetti<\/em> zawieraj\u0105c\u0105 muzyk\u0119 klasycyzmu. Promowali j\u0105 w r\u00f3\u017cnych miejscach, od Wersalu po NFM. Teraz wyst\u0105pi\u0142 po raz pierwszy w Warszawie z repertuarem z tej p\u0142yty, ale nie z WOB, lecz ze sk\u0142adem kameralnym Sinfonii Varsovii pod batut\u0105 r\u00f3wnie\u017c Jaros\u0142awa Thiela.<\/p>\n\n\n\n Po raz pierwszy odwiedzi\u0142am Audytorium Muzyki Historii Polski i cho\u0107 s\u0142ysza\u0142am wiele zda\u0144 na temat kiepskiej akustyki tego wn\u0119trza, musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce jest tam lepiej ni\u017c si\u0119 spodziewa\u0142am. Oczywi\u015bcie to zale\u017cy od tego, kto wykonuje, zapewne te\u017c r\u00f3\u017cnie si\u0119 s\u0142yszy w r\u00f3\u017cnych miejscach (ja siedzia\u0142am w sz\u00f3stym rz\u0119dzie). Orkiestra kameralna brzmi ca\u0142kiem nie\u017ale; co do \u015bpiewaka, to, \u017ce nie zawsze go by\u0142o najlepiej s\u0142ycha\u0107 (my\u015bla\u0142am sobie wtedy „cienko \u015bpiewa” – ale nie ze wzgl\u0119du na wysoko\u015b\u0107, lecz na g\u0142o\u015bno\u015b\u0107), wi\u0105za\u0142o si\u0119 z jego interpretacjami, sk\u0142onno\u015bciami do nadmiernych czasem pian i w gruncie rzeczy niewielkim wolumenem jego g\u0142osu. Cho\u0107 bywa\u0142o, \u017ce dawa\u0142 go wi\u0119cej i od razu by\u0142o lepiej.<\/p>\n\n\n\n Nik\u0142y by\u0142 pocz\u0105tek Exsultate, jubilate<\/em> Mozarta; dopiero ostatnie Alleluja<\/em> zabrzmia\u0142o bardziej wyrazi\u015bcie. Ale nie wiadomo dlaczego w arii z opery Andromeda<\/em> Johanna Friedricha Reichardta na recytatyw solista schowa\u0142 si\u0119 za orkiestr\u0119, a p\u00f3\u017aniej przeszed\u0142 na bok – to te\u017c st\u0142umi\u0142o jego g\u0142os.<\/p>\n\n\n\n Dopiero w drugiej cz\u0119\u015bci koncertu jakby si\u0119 obudzi\u0142, pokaza\u0142 sw\u00f3j temperament showmana (przebieranki, gesty) i g\u0142os – w tym ol\u015bniewaj\u0105c\u0105 technik\u0119 – r\u00f3wnie\u017c. Jest prawdziwym sopranem, ze skal\u0105 gdzie\u015b do d trzykre\u015blnego, ale te\u017c – w arii Luigiego Caruso<\/a> – si\u0119ga\u0142 w d\u00f3\u0142 do f ma\u0142ego. Brzmienie ma nawet nie kobiece, lecz dziewcz\u0119ce, bardzo jasne. Publiczno\u015b\u0107 by\u0142a zachwycona i wyprosi\u0142a dwa bisy, oba Mozarta: anielskie Laudate Dominum<\/em> oraz… ari\u0119 Elwiry z Don Giovanniego<\/em> (Mi tradi dell’alma ingrata<\/em>). Ten bis by\u0142 chyba najlepszy z ca\u0142ego koncertu – rzadko s\u0142yszy si\u0119 tak dobre nawet damskie Elwiry. Jego kontekst jest taki, \u017ce ostatnio solista wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w wystawieniu Don Giovanniego<\/em> w berli\u0144skiej Komische Oper (obecnie w Schiller-Theater) w re\u017cyserii Kirylla Serebrennikova jako – w\u0142a\u015bnie – Don Elviro.<\/p>\n\n\n\n Orkiestra wypad\u0142a \u015bwietnie w tym do\u015b\u0107 nietypowym dla siebie zadaniu. A z festiwalu pozosta\u0142y jeszcze trzy koncerty: dwa w Studiu im. Lutos\u0142awskiego (12 i16 czerwca) oraz w poniedzia\u0142ek wyst\u0119p plenerowy Sinfonia Varsovia Brass. Informacje tutaj<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W dzie\u0144 przerwy w Konkursie Moniuszkowskim r\u00f3wnie\u017c s\u0142ucha\u0142am \u015bpiewu, przy okazji docieraj\u0105c wreszcie na festiwal Sinfonia Varsovia Swojemu Miastu.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11872"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11872"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11872\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11874,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11872\/revisions\/11874"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11872"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11872"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11872"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}