
{"id":11875,"date":"2025-06-08T01:37:35","date_gmt":"2025-06-07T23:37:35","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/?p=11875"},"modified":"2025-06-12T10:04:36","modified_gmt":"2025-06-12T08:04:36","slug":"kilka-godzin-w-twon","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2025\/06\/08\/kilka-godzin-w-twon\/","title":{"rendered":"Kilka godzin w TWON"},"content":{"rendered":"\n<p>By\u0142y emocje, by\u0142y wzruszenia. 12. Konkurs Moniuszkowski przeszed\u0142 dzi\u015b do historii, ale zanim to si\u0119 sta\u0142o, trzeba by\u0142o odsiedzie\u0107 w teatrze ponad pi\u0119\u0107 godzin.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Co do I nagrody, chyba wszyscy si\u0119 zgadzaj\u0105 &#8211; Brytyjczyk Samuel Stopford by\u0142 po prostu najlepszy. Naturalny, wzruszaj\u0105cy &#8211; tak jak zachwyci\u0142 mnie par\u0119 dni temu jego Nemorino, tak dzi\u015b cudownie, ze \u015bwietn\u0105 polsk\u0105 dykcj\u0105, za\u015bpiewa\u0142 ari\u0119 Stefana. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce otrzyma\u0142 r\u00f3wnie\u017c m.in. nagrod\u0119 im. Marii Fo\u0142tym za najlepsze wykonanie utworu Moniuszki oraz nagrod\u0119 Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Muzyki Moniuszki za najlepsze wykonanie pie\u015bni tego\u017c (<em>Znaszli ten kraj<\/em> w I etapie).<\/p>\n\n\n\n<p>Uwa\u017cam, \u017ce przedwcze\u015bnie tak wysoki laur jak II nagroda przypad\u0142 Ormiance Arpi Sinanyan, cho\u0107 dzi\u015b ari\u0119 Abigaille z <em>Nabucca<\/em> za\u015bpiewa\u0142a pe\u0142ni\u0105 swojego przepi\u0119knego g\u0142osu. Aria Halki za to rozczarowywa\u0142a brakiem ekspresji i nienajlepsz\u0105 wymow\u0105. Wygl\u0105da na to, \u017ce nagrodzono to, co jej da\u0142a natura.<\/p>\n\n\n\n<p>III nagroda przypad\u0142a jej rodakowi Akselowi Daveyanowi. Wygl\u0105da na to, \u017ce zrazi\u0142am si\u0119 do niego w II etapie, bo po prostu by\u0142 wtedy w gorszej formie; dzi\u015b jego baryton brzmia\u0142 o wiele wdzi\u0119czniej; co prawda aktorsko rzeczywi\u015bcie szwankuje, co by\u0142o wida\u0107 zw\u0142aszcza w arii Figara z <em>Cyrulika sewilskiego<\/em>, ale aria Jontka z <em>Halki<\/em> wile\u0144skiej wzruszy\u0142a publiczno\u015b\u0107 (kt\u00f3ra zag\u0142osowa\u0142a na niego). Przes\u0142ucha\u0142am w ko\u0144cu owego <a href=\"https:\/\/vod.teatrwielki.pl\/wideo\/i-etap-dzien-1-czesc-1\/\">Chopina z I etapu<\/a> i rzeczywi\u015bcie nie dziwi\u0119 si\u0119, \u017ce solista otrzyma\u0142 nagrod\u0119 Orlenu za najpi\u0119kniejsze wykonanie pie\u015bni polskiej oraz nagrod\u0119 im. Carla Marii Giuliniego przyznawan\u0105 przez Fundacj\u0119 Ko\u015bciuszkowsk\u0105 za &#8222;wykonanie wyp\u0142ywaj\u0105ce z g\u0142\u0119bokiego prze\u017cycia i czerpi\u0105ce z istoty cz\u0142owiecze\u0144stwa&#8221;. T\u0119 ostatni\u0105 nagrod\u0119 otrzyma\u0142a r\u00f3wnie\u017c \u0141otyszka Laura Lolita Pere\u0161ivana, kt\u00f3ra zaprezentowa\u0142a wstrz\u0105saj\u0105c\u0105 Halk\u0119 &#8211; nie rozumiem, dlaczego zosta\u0142a w innych nagrodach pomini\u0119ta przy jako\u015bci technicznej i muzycznej jej \u015bpiewu. Wreszcie IV nagroda &#8211; Mariana Po\u0142torak. Dzi\u015b pokaza\u0142a ukrai\u0144skiego Wagnera (El\u017cbiet\u0119 z <em>Tannh\u00e4usera<\/em>), czyli za\u015bpiewanego ostrym brzmieniem, ale trzeba przyzna\u0107, \u017ce pot\u0119\u017cnym, oraz zn\u00f3w Halk\u0119. Par\u0119 nagr\u00f3d dla najlepszej Polki przypad\u0142o Justynie Khil &#8211; jedynej w finale.<\/p>\n\n\n\n<p>A podczas czekania na wyniki Mart\u00edn Garc\u00eda Garc\u00eda zagra\u0142 przepi\u0119kny recital, szkoda tylko, \u017ce publiczno\u015b\u0107 wci\u0105\u017c si\u0119 upiera\u0142a, \u017ceby klaska\u0107 mi\u0119dzy wszystkimi &#8211; kr\u00f3tkimi przecie\u017c &#8211; utworami. Zw\u0142aszcza \u017ce on wyra\u017anie chcia\u0142 muzycznie medytowa\u0107. Program dobrany pi\u0119knie, nawet tonacjami. Ostatecznie sko\u0144czy\u0142o si\u0119 na tylko jednej, za to ogromnie ciekawej jego w\u0142asnej transkrypcji pie\u015bni Kar\u0142owicza. Og\u00f3lnie repertuar kr\u0119ci\u0142 si\u0119 od Schuberta (D 780) poprzez Chopina (impromptus) i Moniuszk\u0119 (<em>Willanella<\/em> &#8211; uroczy, w og\u00f3le nieznany drobia\u017cd\u017cek oraz wirtuozowska transkrypcja<em> Prz\u0105\u015bniczki<\/em> dokonana przez Henryka Melcera) po Mompou (wspaniale go gra), m\u0142odego Szymanowskiego (preludia z op. 1 i s\u0142ynna <em>Etiuda b-moll<\/em>), kt\u00f3ry zaskakuj\u0105co pasowa\u0142 do kontekstu, i wreszcie Alb\u00e9niza. Siedzia\u0142am na szcz\u0119\u015bcie na tyle blisko, \u017ceby by\u0142o dobrze s\u0142ycha\u0107, i na tyle daleko, \u017ceby nie s\u0142ysze\u0107 sapania i \u015bpiewania pianisty, wi\u0119c mog\u0142am zachwyca\u0107 si\u0119 jego muzykowaniem bez przeszk\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n<p>PS. A propos Szymanowskiego, w czerwcowe poniedzia\u0142ki na antenie Radia Krak\u00f3w nadawane jest s\u0142uchowisko w pi\u0119ciu odcinkach po\u015bwi\u0119cone kompozytorowi pt. <em>Kr\u00f3l Narcyz<\/em>, na podstawie ksi\u0105\u017cki <em>Uwodziciel<\/em> Danuty Gwizdalanki. Tutaj <a href=\"https:\/\/www.radiokrakow.pl\/sluchowiska\/geniusz-muzyka-i-obsesja-premiera-sluchwiska-krol-narcyz\/\">zapowied\u017a<\/a> &#8211; pierwszego odcinka nie mia\u0142am czasu pos\u0142ucha\u0107, mo\u017ce mi si\u0119 uda jutro.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>By\u0142y emocje, by\u0142y wzruszenia. 12. Konkurs Moniuszkowski przeszed\u0142 dzi\u015b do historii, ale zanim to si\u0119 sta\u0142o, trzeba by\u0142o odsiedzie\u0107 w teatrze ponad pi\u0119\u0107 godzin.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11875"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11875"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11875\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11881,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11875\/revisions\/11881"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11875"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11875"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11875"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}