Ju\u017c po ostatnich premierach i koncertach sezonu. Mog\u0119 wi\u0119c wreszcie po\u015bwi\u0119ci\u0107 troch\u0119 czasu p\u0142ytom, kt\u00f3rych mi si\u0119 uzbiera\u0142o. Dzi\u015b – \u015bpiew, ale trzy r\u00f3\u017cne \u015bwiaty.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Joanna Klisowska, soprano, Katarzyna Neugebauer, piano, Mieczys\u0142aw Weinberg, Songs<\/em>. Brilliant Classics<\/strong>. Zawsze z satysfakcj\u0105 odnotowuj\u0119 kolejne nagrania muzyki Wajnberga, co \u015bwiadczy o tym, \u017ce nie jest to moda sezonowa, odkrycie, kt\u00f3re za chwil\u0119 zn\u00f3w zapadnie w niepami\u0119\u0107. Stulecie jego urodzin min\u0119\u0142o ju\u017c sze\u015b\u0107 lat temu (ale w przysz\u0142ym roku 30. rocznica \u015bmierci, wi\u0119c kolejny pretekst), wi\u0119c zainteresowanie jest trwa\u0142e. Tym razem pi\u0119\u0107 cykli pie\u015bni nagra\u0142a pochodz\u0105ca z Wroc\u0142awia \u015bpiewaczka, kt\u00f3r\u0105 nie tak cz\u0119sto s\u0142yszeli\u015bmy w Polsce, bo d\u0142ugo mieszka\u0142a we W\u0142oszech. Zajmowa\u0142a si\u0119 g\u0142\u00f3wnie muzyk\u0105 barokow\u0105, wi\u0119c si\u0119gni\u0119cie przez ni\u0105 do tego repertuaru jest pewn\u0105 niespodziank\u0105. I mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce barokowa emisja jest tu pewnym awanta\u017cem: solistka znalaz\u0142a w\u0142a\u015bciwy ton dla tych pie\u015bni \u015bpiewaj\u0105c g\u0142osem jasnym i lekkim, bez operowego napuszenia. W Pie\u015bniach \u017cydowskich<\/em> op. 13 do wierszy Icchoka Lejba Pereca, w wi\u0119kszo\u015bci pogodnych i przeznaczonych dla dzieci (tylko pod koniec, w Des jesojmes briwele<\/em>, czyli Li\u015bcie sieroty, pojawia si\u0119 dziecko po tragicznych przej\u015bciach), dobrze oddaje dziecinn\u0105 prostot\u0119 wyrazu. P\u0142yta zawiera jeszcze dwa zbiory do s\u0142\u00f3w Tuwima: Akacje<\/em> op. 4 i Stare listy<\/em> op. 77, 3 Pie\u015bni<\/em> op. 22 do s\u0142\u00f3w Mickiewicza i Pie\u015bni \u017cydowskie<\/em> op. 17 do s\u0142\u00f3w Szmuela Halkina. Bardzo zr\u00f3\u017cnicowane stylistycznie: Akacje<\/em> pochodz\u0105ce jeszcze z czas\u00f3w studi\u00f3w w Mi\u0144sku kontynuuj\u0105 melancholijny styl warszawski, \u00f3w dekadencki ekspresjonizm, a .Stare listy<\/em> s\u0105 pe\u0142ne gorzkiego humoru. Szkoda tylko, \u017ce w ksi\u0105\u017ceczce do p\u0142yty nie ma tekst\u00f3w pie\u015bni.<\/p>\n\n\n\n Samuel Hasselhorn, baritone, Pozna\u0144 Philharmonic Orchestra, \u0141ukasz Borowicz, Urlicht. Songs of Death and Resurrection<\/em>. Harmonia Mundi<\/strong>. Z du\u017cym op\u00f3\u017anieniem wys\u0142ucha\u0142am tej p\u0142yty, bo i z op\u00f3\u017anieniem j\u0105 dosta\u0142am – a przez ten czas, w marcu, na rozdaniu International Classical Music Awards otrzyma\u0142a a\u017c dwie nagrody: w kategorii muzyki wokalnej oraz jako Nagranie Roku. M\u0142ody baryton, zwyci\u0119zca Konkursu Kr\u00f3lowej El\u017cbiety w Brukseli z 2018 r., jest rzeczywi\u015bcie rewelacyjny i z wielk\u0105 klas\u0105 interpretuje zawarte na p\u0142ycie dzie\u0142a. A jest to mieszanka rzeczy znanych i mniej znanych, od Mahlera (kt\u00f3rego jedna z pie\u015bni, pierwotnie w Des Knaben Wunderhorn<\/em>, ostatecznie w II Symfonii<\/em>, da\u0142a tytu\u0142 p\u0142ycie), Engelberta Humperdincka, Hansa Pfitznera i Alexandra von Zemlinsky’ego poprzez Waltera Braunfelsa i Albana Berga (ostatnia scena z Wozzecka<\/em>) po najm\u0142odszego Ericha Wolfganga Korngolda. Wydawa\u0142oby si\u0119, \u017ce takie pomieszanie jest ryzykowne, jednak robi wra\u017cenie dzi\u0119ki tematycznemu zwi\u0105zkowi. Orkiestra z dyrygentem bardzo si\u0119 przy\u0142o\u017cyli do tego nagrania, wi\u0119c laury nie zaskakuj\u0105.<\/p>\n\n\n\n