Po ca\u0142odziennej dzisiejszej odysei z trzema przesiadkami w ko\u0144cu mog\u0119 napisa\u0107 o tym, co s\u0142ysza\u0142am wczoraj w Brukseli. <\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Najpierw jednak par\u0119 s\u0142\u00f3w o tym, co si\u0119 dzia\u0142o dzi\u015b: w Brukseli strajk, komunikacja miejska nie je\u017adzi i samoloty te\u017c nie lataj\u0105; na szcz\u0119\u015bcie strajk nie obejmowa\u0142 kolei, co okaza\u0142o si\u0119 naszym wybawieniem. Mia\u0142y\u015bmy z kole\u017cankami z RMF Classic jecha\u0107 TGV do Pary\u017ca i tam na CDG wsi\u0105\u015b\u0107 w samolot do Warszawy. Tymczasem kiedy ju\u017c rozsiad\u0142y\u015bmy si\u0119 w poci\u0105gu, kt\u00f3ry mia\u0142 odjecha\u0107 o 7:17, nagle us\u0142ysza\u0142y\u015bmy, \u017ce nie pojedzie. Konduktor wyt\u0142umaczy\u0142, \u017ce to z powodu dzia\u0142ania wandali i \u017ce jedynym wyj\u015bciem jest pojecha\u0107 do Gandawy, tam przesi\u0105\u015b\u0107 si\u0119 w poci\u0105g do Lille i dopiero stamt\u0105d z\u0142apa\u0107 TGV. Tak zrobi\u0142y\u015bmy, ale co si\u0119 okaza\u0142o – ten wandalizm polega\u0142 na tym, \u017ce kto\u015b zar\u0105ba\u0142 pod Lille 600 m kabla od TGV i dlatego \u017caden poci\u0105g tej linii z Brukseli nie mia\u0142 prawa dojecha\u0107. W samym Lille pracowano nad tym, \u017ceby lito\u015bciwie wypu\u015bci\u0107 wszystkich pasa\u017cer\u00f3w, i ostatecznie zorganizowano drugi poci\u0105g w tym samym kierunku, ale to te\u017c trwa\u0142o i ostatecznie by\u0142o 50 minut sp\u00f3\u017anienia. Na samolot nie zd\u0105\u017cy\u0142y\u015bmy, polecia\u0142y\u015bmy nast\u0119pnym, ale to te\u017c jeszcze nie koniec, bo okaza\u0142o si\u0119, \u017ce z tym samolotem co\u015b by\u0142o nie tak i przygotowano nowy, tyle, \u017ce zabra\u0142o to par\u0119 dodatkowych godzin. Mimo to uwa\u017cam, \u017ce wysz\u0142y\u015bmy na tym ulgowo; ci, co mieli jecha\u0107 p\u00f3\u017aniej, mieli wi\u0119ksze problemy z powodu strajku. A z Polski pojawi\u0142o si\u0119 wczoraj w Brukseli mn\u00f3stwo go\u015bci, z ministr\u0105 i wiceministr\u0105 kultury na czele.<\/p>\n\n\n\n
Pow\u00f3d by\u0142 taki, \u017ce w Flagey odby\u0142a si\u0119 uroczysta gala zamykaj\u0105ca mi\u0119dzynarodowy program kulturalny polskiej prezydencji w Radzie EU. Ta przyjemna sala koncertowa w pi\u0119knym modernistycznym budynku go\u015bci przede wszystkim wiele koncert\u00f3w jazzowych; tym razem by\u0142a to muzyka lekka, \u0142atwa i przyjemna, ale nawi\u0105zuj\u0105ca do europejskiego dziedzictwa muzycznego.<\/p>\n\n\n\n
Unity<\/em> – to by\u0142 tytu\u0142 utworu, kt\u00f3ry zosta\u0142 na t\u0119 okazj\u0119 zam\u00f3wiony u Aleksandra D\u0119bicza przez Instytut Adama Mickiewicza. Autor i zarazem pianista zmontowa\u0142 ze swoich przyjaci\u00f3\u0142, znakomitych muzyk\u00f3w, zesp\u00f3\u0142 Unity Ensemble (skrzypce, wiolonczela, waltornia, fagot, flet, perkusja, kontrabas plus kontratenor \u015bpiewaj\u0105cy wokalizy bez s\u0142\u00f3w). D\u0119bicz, reprezentuj\u0105cy gatunek lekkiego, ale nie nazbyt kiczowatego crossoveru, z kilkoma z nich ju\u017c grywa\u0142 wariacje na tematy klasyczne. Zosta\u0142y one wstawione do programu jako interludia pomi\u0119dzy poszczeg\u00f3lnymi cz\u0119\u015bciami utworu Unity<\/em> (jest ich siedem), st\u0105d trudno jest o nim co\u015b powiedzie\u0107 – mo\u017ce gdyby zagra\u0107 wszystkie po kolei, by\u0142by jaki\u015b obraz. Te interludia zreszt\u0105 by\u0142y w sumie ciekawsze. Wariacje na temat Bacha pianista gra\u0142 z wiolonczelist\u0105 Marcinem Zdunikiem, z kt\u00f3rym nagrali swego czasu album Bach Stories<\/em>. Do wariacji na temat mazurk\u00f3w Chopina do\u0142\u0105czy\u0142 jeszcze Micha\u0142 \u017bak graj\u0105cy na flecie i cymba\u0142ach. Z gitarzyst\u0105 \u0141ukaszem Kuropaczewskim grywali ju\u017c nawi\u0105zania do r\u00f3\u017cnych kompozytor\u00f3w; tym razem do Ravela; Jakub J\u00f3zef Orli\u0144ski do\u0142\u0105czy\u0142 do nich w przer\u00f3bce utworu Rodriga Adela<\/em> (to r\u00f3wnie\u017c tytu\u0142 ich wsp\u00f3lnego projektu). Wreszcie duet D\u0119bicz\/Orli\u0144ski: Prz\u0105\u015bniczka<\/em> Moniuszki w wersji D\u0119bicza i na koniec, z sekcj\u0105 rytmiczn\u0105, kilka utwor\u00f3w z p\u0142yty #Let’s BaRock<\/em> (po prawdzie, wbrew tytu\u0142owi akurat rocka tam w og\u00f3le nie ma, raczej pop z lekkim uk\u0142onem w stron\u0119 jazzu). Czyli troch\u0119 zabawy i przymru\u017cenia oka; minusem by\u0142a d\u0142ugo\u015b\u0107. Na pocz\u0105tku koncertu by\u0142o jeszcze par\u0119, cho\u0107 nie za d\u0142ugich, przem\u00f3wie\u0144 i w sumie ca\u0142o\u015b\u0107 trwa\u0142a ponad dwie godziny bez przerwy; troch\u0119 to by\u0142o m\u0119cz\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n Odwrotna zupe\u0142nie sytuacja by\u0142a w porze lunchu w Parlamencie Europejskim: w malutkiej przestrzeni przy wej\u015bciu dla zwiedzaj\u0105cych, przy tzw. Info Hub, koncert dla kilkudziesi\u0119ciu os\u00f3b, w istniej\u0105cym ju\u017c cyklu (mia\u0142 si\u0119 odby\u0107 w pobliskim Jardin des Citoyens, ale z powodu porywistego wiatru zosta\u0142 przeniesiony do wn\u0119trza), da\u0142o m\u0142ode trio barokowe R\u00e9gence sonore, prezentuj\u0105c taki oryginalny program<\/a> (i kr\u00f3tki – trwa\u0142 niewiele ponad p\u00f3\u0142 godziny, nie by\u0142o wi\u0119c przesytu), z\u0142o\u017cony z utwor\u00f3w, kt\u00f3re skrzypaczka Weronika Zimnoch odnalaz\u0142a w Bibliotece Archidiecezjalnej w Sandomierzu. Musieli tam dzia\u0142a\u0107 nie\u017ali fachowcy, bo jeden z tych utwor\u00f3w by\u0142 bardzo wirtuozowski i przypomina\u0142 Vivaldiego, inny – klasyk\u00f3w, a jeszcze inny by\u0142 ci\u0105giem ludowych motyw\u00f3w, troch\u0119 jak u Telemanna. Bardzo to by\u0142o ciekawe i opatrzone interesuj\u0105cym komentarzem; przyj\u0119te zosta\u0142o entuzjastycznie. Dzia\u0142ania Instytut\u00f3w Polskich s\u0105 si\u0142\u0105 rzeczy zupe\u0142nie inne od programu Instytutu Adama Mickiewicza, cho\u0107 wsp\u00f3\u0142praca mi\u0119dzy nimi jest owocna – jak to okre\u015bli\u0142a wicedyrektorka IAM Olga Brzezi\u0144ska, instytuty maj\u0105 „ucho bli\u017cej ziemi”, znaj\u0105 spo\u0142ecze\u0144stwa, w kt\u00f3rych dzia\u0142aj\u0105. No i s\u0105 tam na sta\u0142e.<\/p>\n\n\n\n O naszej kulturalnej prezydencji napisz\u0119 jeszcze pewnie osobno, ale ju\u017c nie dzisiaj – musz\u0119 w ko\u0144cu troch\u0119 odpocz\u0105\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Po ca\u0142odziennej dzisiejszej odysei z trzema przesiadkami w ko\u0144cu mog\u0119 napisa\u0107 o tym, co s\u0142ysza\u0142am wczoraj w Brukseli.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11912"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11912"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11912\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11914,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11912\/revisions\/11914"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11912"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11912"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11912"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}