Pierwsze, dzisiejsze akordy Baltic Opera Festival by\u0142y kameralne; zabrzmia\u0142y w Galerii Layup na terenie Stoczni Gda\u0144skiej.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Na temat tego koncertu-spektaklu ju\u017c w ksi\u0105\u017cce programowej s\u0105 sprzeczne informacje: we wst\u0119pnym wywiadzie dyrektor festiwalu Tomasz Konieczny m\u00f3wi, \u017ce Winterreise: Schubert\/M\u00fcller\/Baczy\u0144ski<\/em> zainicjowany, opracowany i wykonany przez jego brata \u0141ukasza z pianist\u0105 Nikolausem Rexrothem i tancerzem Borisem Randzio mia\u0142 prapremier\u0119 w zesz\u0142ym roku w sali kameralnej Filharmonii Berli\u0144skiej, tymczasem przy samym spektaklu widnieje, \u017ce pierwsze wykonanie odby\u0142o si\u0119 w Berlinie, ale w K\u00fchlhaus w 2003 r., natomiast po raz pierwszy w Polsce spektakl pojawi\u0142 si\u0119 rok p\u00f3\u017aniej na Festiwalu Retrospektywy w \u0141odzi (to miasto rodzinne braci Koniecznych).<\/p>\n\n\n\n Ta sprzeczno\u015b\u0107 w informacjach by\u0107 mo\u017ce wi\u0105\u017ce si\u0119 z jakimi\u015b zmianami, kt\u00f3re w tym czasie nast\u0105pi\u0142y – dzi\u015b Tomasz Konieczny powiedzia\u0142, \u017ce spektakl si\u0119 rozwija. I dobrze, ale niech si\u0119 rozwija dalej, bo strona wizualna wydaje si\u0119 niedopracowana – projekcje pojawiaj\u0105 si\u0119 rzadko i troch\u0119 wyrywkowo, wielu narzeka\u0142o – zw\u0142aszcza w polskiej cz\u0119\u015bci publiczno\u015bci (bo niemieckoj\u0119zycznej by\u0142o du\u017co) – \u017ce nie by\u0142o napis\u00f3w t\u0142umacz\u0105cych (tu bym si\u0119 akurat nie czepia\u0142a, bo ca\u0142y tekst zosta\u0142 wydrukowany w ksi\u0105\u017cce programowej i wystarczy\u0142o go \u015bledzi\u0107), no i \u017ce to, co si\u0119 dzia\u0142o w przestrzeni, kt\u00f3ra mia\u0142a by\u0107 sceniczn\u0105, by\u0142o dla wi\u0119kszo\u015bci kiepsko widoczne lub w og\u00f3le niewidoczne – i nie zawsze by\u0142o zrozumia\u0142e.<\/p>\n\n\n\n A by\u0142o to istotne, poniewa\u017c szczeg\u00f3lnie wa\u017cne w tym spektaklu jest to, co robi tancerz, i jego interakcje ze \u015bpiewakiem. Drobny Boris Randzio przy postawnym \u0141ukaszu Koniecznym s\u0142u\u017cy jako cie\u0144, kt\u00f3ry wiele dopowiada (czasem nawet do\u015bpiewuje, i to czysto, ale w kontra\u015bcie do basa solisty – tenorem, z ironicznym wyrazem). Jednocze\u015bnie towarzyszy mu, ale wzmacnia jego samotno\u015b\u0107. Jest jak owa wrona, kt\u00f3ra wiernie towarzyszy w\u0119drowcowi, ale najbardziej zaskakuje jako lirnik z ostatniej pie\u015bni, kiedy zamiast korb\u0105 liry kr\u0119ci samym \u015bpiewakiem.<\/p>\n\n\n\n Z Winterreise<\/em> robiono ju\u017c rzeczy przer\u00f3\u017cne – rozmawiali\u015bmy tu kiedy\u015b o rozmaitych wersjach, z lir\u0105 korbow\u0105 czy zespo\u0142em kameralnym, Juliana Pr\u00e9gardiena czy Philippe’a Sly. Tu sama warstwa muzyczna, je\u015bli nie liczy\u0107 owych wstawek \u015bpiewaczych tancerza, jest wykonana ca\u0142kowicie po bo\u017cemu, zreszt\u0105 \u0141ukasz Konieczny \u015bpiewa znakomicie, z wyczuciem frazy, i pianista jest naprawd\u0119 \u015bwietny. Jednak to co\u015b wi\u0119cej: po pierwsze ze wzgl\u0119du na wspomniane interakcje mi\u0119dzy \u015bpiewakiem a tancerzem (tak\u017ce fizyczne), po drugie – pie\u015bni przemieszane s\u0105 tu i \u00f3wdzie z fragmentami wierszy Krzysztofa Kamila Baczy\u0144skiego i z obrazami wojny, a w paru miejscach – z fragmentem wojennych notatek pisanych przez pradziada Koniecznych, Kazimierza Fidlera, opisuj\u0105cych obozow\u0105 gehenn\u0119, jak\u0105 prze\u017cy\u0142. Ryzykowne po\u0142\u0105czenie, ale wszystkie te teksty \u0142\u0105czy cierpienie i samotno\u015b\u0107, wi\u0119c zr\u0119cznie zestawione nawet jako\u015b do siebie pasuj\u0105. Cho\u0107 po tym wszystkim, co opowiada\u0142 solista<\/a>, wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce pradziadka b\u0119dzie wi\u0119cej, ale chyba rzeczywi\u015bcie lepiej, \u017ce mniej, zw\u0142aszcza \u017ce niema\u0142o tam makabry.<\/p>\n\n\n\n Jutro premiera Salome<\/em>. Zapowiada si\u0119 ciekawie, zobaczymy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Pierwsze, dzisiejsze akordy Baltic Opera Festival by\u0142y kameralne; zabrzmia\u0142y w Galerii Layup na terenie Stoczni Gda\u0144skiej.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11937"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11937"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11937\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11938,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11937\/revisions\/11938"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11937"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11937"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11937"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}