Jednak dotar\u0142am na recital Roela Dieltiensa w Bazylice \u015bw. Krzy\u017ca, kt\u00f3ry godnie zamkn\u0105\u0142 tegoroczny festiwal.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Wcze\u015bniejszy recital Ivo Pogorelicha w FN darowa\u0142am sobie; z tego, co m\u00f3wi\u0105 koledzy, wynika, \u017ce Mozart by\u0142 okropny, Beethoven nieco lepszy, a Chopin m\u00f3g\u0142 zaciekawi\u0107. Wiele os\u00f3b zreszt\u0105 wysz\u0142o po pierwszej cz\u0119\u015bci, zniech\u0119conych tym Mozartem, i omin\u0119\u0142a ich lepsza cz\u0119\u015b\u0107 koncertu. Ja w ka\u017cdym razie ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce by\u0142am na ostatnim festiwalowym akordzie.<\/p>\n\n\n\n
Roel Dieltiens by\u0142 solist\u0105 na jednym z koncert\u00f3w Orkiestry XVIII Wieku w 2004 r., czyli jeszcze przed pierwszymi Chopiejami. Te nagrania teraz wysz\u0142y na p\u0142ycie NIFC, a belgijski wiolonczelista by\u0142 solist\u0105 w Koncercie C-dur<\/em> Haydna. Wr\u00f3ci\u0142 sam po dw\u00f3ch dekadach, by – symetrycznie do pocz\u0105tkowego recitalu Fabia Biondiego – zako\u0144czy\u0107 festiwal Bachem. Przed jego trzema suitami wiolonczelowymi wykona\u0142 jeszcze Ricercar<\/em> nr 7 Domenica Gabriellego, a na bis zagra\u0142 nr 1 (zbi\u00f3r ten wyszed\u0142 kilka lat po przyj\u015bciu na \u015bwiat Bacha). Z suit zagra\u0142: drug\u0105 (d-moll), pierwsz\u0105 (G-dur) i czwart\u0105 (Es-dur). Teraz chcia\u0142oby si\u0119 pos\u0142ucha\u0107 reszty…<\/p>\n\n\n\n Jak gra\u0142? Po prostu i m\u0105drze. Ju\u017c w pierwszych d\u017awi\u0119kach Gabriellego pokaza\u0142, \u017ce w jednym czteronutowym motywie mo\u017cna wykona\u0107 ka\u017cd\u0105 nut\u0119 nieco inaczej i wtedy staje si\u0119 fascynuj\u0105cy. Ale wszystko, co gra\u0142, nie mia\u0142o w sobie cienia efekciarstwa, by\u0142o absolutnie naturalne. Po raz kt\u00f3ry\u015b stwierdzi\u0142am, \u017ce te suity najlepiej brzmi\u0105 w wersji HIP. Ale te\u017c \u017caden z wiolonczelist\u00f3w nie jest w pe\u0142ni zadowolony z efektu, wi\u0119c Dieltiens nagra\u0142 je par\u0119 razy. Podobnie jak Anner Bylsma, kt\u00f3ry by\u0142 pierwszym wiolonczelowym „hipisem” us\u0142yszanym przeze mnie na \u017cywo – by\u0142o to w latach 90. w ramach Muzyki w Starym Krakowie; siedzia\u0142am z otwart\u0105 buzi\u0105 z przodu (prawie pustego niestety) ko\u015bcio\u0142a na Salwatorze i wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce s\u0142ysz\u0119 te suity po raz pierwszy. Zreszt\u0105 z t\u0105 muzyk\u0105 tak jest: zawsze s\u0142yszy si\u0119 j\u0105 po raz pierwszy, bo za ka\u017cdym razem jest inna, cho\u0107 ta sama. W tym jej wielko\u015b\u0107. Dlatego ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce tak w\u0142a\u015bnie sko\u0144czy\u0142 si\u0119 ten festiwal.<\/p>\n\n\n\n