{"id":1214,"date":"2011-08-28T01:57:58","date_gmt":"2011-08-27T23:57:58","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=1214"},"modified":"2011-08-28T09:46:51","modified_gmt":"2011-08-28T07:46:51","slug":"znow-dwa-recitale","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2011\/08\/28\/znow-dwa-recitale\/","title":{"rendered":"Zn\u00f3w dwa recitale"},"content":{"rendered":"

W sobot\u0119 by\u0142a kolejna przerwa w koncertach symfonicznych. W niedziel\u0119 i poniedzia\u0142ek wraca Sinfonia Varsovia i licz\u0119 na to, \u017ce da znakomite koncerty, mimo \u017ce niekt\u00f3rzy jej cz\u0142onkowie\u00a0niestety maj\u0105 k\u0142opoty ze s\u0142uchem<\/a>…<\/p>\n

Mieli\u015bmy wi\u0119c dwa recitale, na kt\u00f3rych sala – o 18. Studia im. Lutos\u0142awskiego, o 21. kameralna Filharmonii Narodowej – nie zape\u0142ni\u0142a si\u0119. Przyczyn mog\u0142o by\u0107 wiele, a jedn\u0105 z nich zapewne by\u0142 upa\u0142. Ponadto recital Paw\u0142a Wakarecego by\u0142 transmitowany w Dw\u00f3jce, wi\u0119c mo\u017cna by\u0142o po prostu pos\u0142ucha\u0107 radia.<\/p>\n

Ja wybra\u0142am si\u0119 – nie tylko z reporterskiego obowi\u0105zku, ale i z ciekawo\u015bci – na oba. W obu przypadkach interesowa\u0142o mnie, czy i jak dany bohater zmieni\u0142 si\u0119 od Konkursu Chopinowskiego, tyle \u017ce w drugim przypadku dotyczy\u0142o to, bagatela, konkursu sprzed 40 lat… Ale po kolei.<\/p>\n

Wakarecy by\u0142 mniej spi\u0119ty ni\u017c na konkursie, wi\u0119c Chopin wypad\u0142 lepiej, zw\u0142aszcza zagrany na pocz\u0105tek Polonez-fantazja<\/em>, cho\u0107 i teraz jego forma troch\u0119 si\u0119 rozpada\u0142a, to by\u0142a taka Momentform, jakby powiedzia\u0142 Stockhausen – sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z poszczeg\u00f3lnych fragment\u00f3w po\u0142\u0105czonych swobodnie. To zupe\u0142nie inne podej\u015bcie do tego utworu ni\u017c Avdeevej, kt\u00f3ra ma silne poczucie epiki i plastycznie zarysowuje ca\u0142\u0105 akcj\u0119 utworu. Przyznam, \u017ce wol\u0119 jej koncepcj\u0119, cho\u0107 i wykonanie Wakarecego mia\u0142o swoje plusy. Ca\u0142kiem \u0142adnie wysz\u0142y te\u017c Mazurki<\/em> op. 24, ale w Sonacie b-moll<\/em> troch\u0119 ju\u017c pianist\u0119 ponios\u0142o i niestety pojawi\u0142y si\u0119 zachwiania (zw\u0142aszcza w Scherzu<\/em>). Chopin jest dla niego wyra\u017anie obci\u0105\u017caj\u0105cy – i troch\u0119 to rozumiem, dla ka\u017cdego polskiego pianisty gra\u0107 \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 narodow\u0105… W ka\u017cdym razie w drugiej cz\u0119\u015bci, graj\u0105c Liszta, odblokowa\u0142 si\u0119. Z programu, sk\u0142adaj\u0105cego si\u0119 z etiudy Harmonies du soir<\/em>, dw\u00f3ch Sonet\u00f3w Petrarki<\/em> oraz Suplementu do<\/em> Drugiego Roku Pielgrzymki – Wenecji i Neapolu<\/em> podoba\u0142 mi si\u0119 zw\u0142aszcza ten ostatni punkt. Teraz potrzebne jest m\u0142odemu piani\u015bcie poszerzenie repertuaru i odpocz\u0119cie od Chopina, by p\u00f3\u017aniej wr\u00f3ci\u0107 by\u0107 mo\u017ce ze \u015bwie\u017cym spojrzeniem i luzem.<\/p>\n

Janina Fia\u0142kowska pojawi\u0142a si\u0119 w Warszawie w 1970 r., w\u00f3wczas, gdy wygra\u0142 Garrick Ohlsson, IV miejsce otrzyma\u0142 Eugene Indjic, wyr\u00f3\u017cnienie (co w\u00f3wczas uwa\u017cano za skandal) – Jeffrey Swann,\u00a0a og\u00f3lnie ekipa z kontynentu ameryka\u0144skiego, zw\u0142aszcza zwi\u0105zana z nowojorsk\u0105 Juilliard School od Music, by\u0142a silna jak nigdy. Fia\u0142kowska, Kanadyjka, r\u00f3wnie\u017c w\u00f3wczas dosta\u0142a si\u0119 do Juilliard. Na konkursie odrzucono j\u0105 po pierwszym etapie – nie tylko moim zdaniem nies\u0142usznie. (Po latach, w filmie Dlaczego konkurs<\/em>, o kt\u00f3rym tu pisa\u0142am<\/a>, twierdzi, \u017ce kto\u015b jej wyt\u0142umaczy\u0142, \u017ce nie mog\u0142o przej\u015b\u0107 dalej zbyt wielu Amerykan\u00f3w…) Gra\u0142a z nerwem i wzbudzi\u0142a sympati\u0119 publiczno\u015bci.<\/p>\n

W cztery lata p\u00f3\u017aniej odnios\u0142a sukces na pierwszej edycji Konkursu im. Rubinsteina (III nagroda) i rozpocz\u0119\u0142a \u015bwiatow\u0105 karier\u0119. Kilka lat temu, w 2002 r. przytrafi\u0142a jej si\u0119 rzecz straszna: w jej lewej r\u0119ce pojawi\u0142 si\u0119 guz<\/a>. Zosta\u0142 wyci\u0119ty, a artystka przez pewien czas gra\u0142a koncerty na lew\u0105 r\u0119k\u0119, kt\u00f3re przetranskrybowa\u0142a sobie na praw\u0105. Po 18 miesi\u0105cach uda\u0142o jej si\u0119 na tyle zrehabilitowa\u0107 drug\u0105 r\u0119k\u0119, \u017ce powr\u00f3ci\u0142a do normalnego koncertowania. Bardzo dzielna pani.<\/p>\n

Te wszystkie przykre okoliczno\u015bci rzutowa\u0142y oczywi\u015bcie na technik\u0119. Ale nie na muzykalno\u015b\u0107. Sonat\u0119 A-dur<\/em> Schuberta, pierwszy punkt programu, rozpocz\u0119\u0142a pi\u0119knie i z prostot\u0105, oddaj\u0105c delikatn\u0105 naiwno\u015b\u0107 tego utworu. Niestety p\u00f3\u017aniej przyszed\u0142 Liszt – Soir\u00e9es de Vienne<\/em> nr 6 (wirtuozowskie opracowanie walc\u00f3w Schuberta), B\u00e9n\u00e9diction de Dieu dans la solitude<\/em> oraz transkrypcja Walca<\/em> z Fausta<\/em> Gounoda – jak wida\u0107, program zosta\u0142 pi\u0119knie i przemy\u015blnie (nawet w zestawieniu tonacji) skomponowany, ale artystka nie da\u0142a mu rady. Bardzo szkoda – gdyby u\u0142o\u017cy\u0142a program z utwor\u00f3w spokojniejszych i \u0142atwiejszych, wywar\u0142aby lepsze wra\u017cenie…<\/p>\n

Ba\u0142am si\u0119 Chopina w drugiej cz\u0119\u015bci. ale by\u0142o lepiej, ni\u017c si\u0119 obawia\u0142am, wida\u0107, \u017ce to repertuar, kt\u00f3ry jest Fia\u0142kowskiej bliski.\u00a0I tu jednak dopada\u0142y j\u0105 nerwy, bo zapewne w du\u017cym stopniu by\u0142y to te\u017c nerwowe potkni\u0119cia. W sumie: podobnie jak w przypadku Leonskiej szacunek dla klasy, ale \u017cal, \u017ce mog\u0142o by\u0107 lepiej, a kiedy\u015b na pewno bywa\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W sobot\u0119 by\u0142a kolejna przerwa w koncertach symfonicznych. W niedziel\u0119 i poniedzia\u0142ek wraca Sinfonia Varsovia i licz\u0119 na to, \u017ce da znakomite koncerty, mimo \u017ce niekt\u00f3rzy jej cz\u0142onkowie\u00a0niestety maj\u0105 k\u0142opoty ze s\u0142uchem… Mieli\u015bmy wi\u0119c dwa recitale, na kt\u00f3rych sala – o 18. Studia im. Lutos\u0142awskiego, o 21. kameralna Filharmonii Narodowej – nie zape\u0142ni\u0142a si\u0119. Przyczyn […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1214"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1214"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1214\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1225,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1214\/revisions\/1225"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1214"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1214"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1214"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}