…a tak\u017ce dyrygentka koncertu w Filharmonii Narodowej, Ruth Reinhardt. I zn\u00f3w: mo\u017ce nie by\u0142o idealnie, ale stan orkiestry jest coraz lepszy.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
M\u0142oda niemiecka kapelmistrzyni, jeszcze przed czterdziestk\u0105, jest bardzo wyrazista i precyzyjna. Wida\u0107 by\u0142o, \u017ce znalaz\u0142a z orkiestr\u0105 wsp\u00f3lny j\u0119zyk. W jej \u017cyciorysie podano, \u017ce ch\u0119tnie wykonuje dzie\u0142a mniej znanych kompozytor\u00f3w\/-ek XX i XXI w. (w tym m.in. Gra\u017cyny Bacewicz) i ch\u0119tnie je zestawia z klasykami XX w., takimi jak Bart\u00f3k, Strawi\u0144ski Hindemith, Lutos\u0142awski czy – jak dzi\u015b – Bohuslav Martin\u016f oraz z pokrewn\u0105 muzyk\u0105 dawniejsz\u0105 – dzi\u015b pad\u0142o na uwertur\u0119 i ta\u0144ce ze Sprzedanej narzeczonej<\/em> Smetany. A w \u015brodku, dla kontrastu – II Koncert fortepianowy<\/em> Camille’a Saint-Sa\u00ebnsa z C\u00e9drikiem Tiberghienem jako solist\u0105.<\/p>\n\n\n\n Trudno uwierzy\u0107, ale Uwertur\u0119<\/em> do Sprzedanej narzeczonej<\/em> nasza orkiestra gra\u0142a ostatni raz w 1966 r., a Polk\u0119<\/em> z tej\u017ce opery – jeszcze 5 lat wcze\u015bniej. Zagranych te\u017c dzi\u015b Furianta<\/em> i Ta\u0144ca komediant\u00f3w<\/em> zapewne nigdy nie wykona\u0142a, bo \u017cadnej daty nie ma. A to s\u0105 tak efektowne utwory, same nogi si\u0119 poruszaj\u0105 do ta\u0144ca. Chcia\u0142oby si\u0119 wi\u0119cej lekko\u015bci w samej grze, ale i tak s\u0142ycha\u0107 w orkiestrze pewien post\u0119p.<\/p>\n\n\n\n