Festiwal Beethovenowski, zw\u0142aszcza ten\u00a0w wersji warszawskiej,\u00a0kojarzy si\u0119 przede wszystkim z du\u017cymi orkiestrowymi wyst\u0119pami w filharmonii czy Teatrze Wielkim. Tymczasem dla mnie najbardziej urocze s\u0105 popo\u0142udnia z muzyk\u0105 kameraln\u0105\u00a0(ju\u017c tu kiedy\u015b pisywa\u0142am nie raz, \u017ce mam wyj\u0105tkow\u0105 s\u0142abo\u015b\u0107 do kameralistyki), kt\u00f3re s\u0105 naprawd\u0119 na wysokim poziomie i tylko mo\u017cna \u017ca\u0142owa\u0107, \u017ce odbywaj\u0105 si\u0119 o porze kiepskiej dla wielu ludzi, zw\u0142aszcza pracuj\u0105cych.<\/p>\n
Ciekawe, \u017ce poza zespo\u0142ami stale ze sob\u0105 grywaj\u0105cymi koncertuj\u0105 te\u017c na tym festiwalu muzycy, kt\u00f3rzy na co dzie\u0144 s\u0105 solistami, ale dora\u017anie tworz\u0105 zesp\u00f3\u0142. Efekty bywaj\u0105 r\u00f3\u017cne, na kt\u00f3rym\u015b z poprzednim festiwalu pami\u0119tam taki sekstet wspania\u0142ych solist\u00f3w, kt\u00f3ry si\u0119 rozje\u017cd\u017ca\u0142, bo nie by\u0142o kiedy zrobi\u0107 porz\u0105dnej pr\u00f3by. Ale w tym roku nie by\u0142o podobnych rozczarowa\u0144. Mo\u017ce tylko, \u017ce niekt\u00f3rych, naprawd\u0119 fantastycznych, bardzo chcia\u0142oby si\u0119 pos\u0142ucha\u0107 r\u00f3wnie\u017c solo.<\/p>\n
Np. takiej Sharon Kam<\/a>, wspania\u0142ej izraelskiej klarnecistki mieszkaj\u0105cej w Niemczech – zreszt\u0105 ona akurat ju\u017c kilka razy w Polsce koncertowa\u0142a (gra\u0142a r\u00f3\u017cne rzeczy, w tym Pendereckiego); nie zapomn\u0119 w jej wykonaniu \u015brodkowej cz\u0119\u015bci<\/a> koncertu Mozarta. Ale tym razem wyst\u0105pi\u0142a z bra\u0107mi Gustavem i Paulem Riviniusami z Niemiec. I np. taki Gustav<\/a>, kt\u00f3ry ma za sob\u0105 wygrany Konkurs im. Czajkowskiego w Moskwie jako pierwszy w historii Niemiec – te\u017c by\u0142oby ciekawe us\u0142ysze\u0107, co mia\u0142by do powiedzenia jako solista. We tr\u00f3jk\u0119 zagrali tria Beethovena, Brahmsa i Alexandra von Zemlinsky’ego (bardzo ciekawa muzyka), klarnecistka z pianist\u0105 – Cztery utwory<\/em> op. 5 Albana Berga, a wiolonczelista z pianist\u0105 – Wariacje Es dur<\/em> Beethovena. I co do nich, s\u0142ycha\u0107, \u017ce jednak od czasu do czasu razem grywaj\u0105 – by\u0142a i precyzja, i perfekcja, i prze\u017cycie.<\/p>\n M\u0142ode \u0142otewskie siostry Baiba<\/a> (skrzypaczka) i Lauma (pianistka) Skride robi\u0105 karier\u0119 zar\u00f3wno razem, jak osobno. Do nas przyjecha\u0142y razem i pokaza\u0142y nietuzinkowy program, bo co prawda w pierwszej cz\u0119\u015bci by\u0142a pro\u015bciutka Sonata D-dur<\/em> Schuberta i pogodna Sonata G-dur<\/em> op. 30 nr 3 Beethovena, ale po przerwie Lauma zagra\u0142a niesamowity, ponury cykl We mgle<\/em> Janaczka, a na koniec obie wykona\u0142y I Sonat\u0119<\/em> Schnittkego, utw\u00f3r, od kt\u00f3rego chodz\u0105 ciarki.<\/p>\n Wczorajsze popo\u0142udnie by\u0142o urocze – gra\u0142o trio m\u0142odszych jeszcze chyba ludzi, ka\u017cde sk\u0105din\u0105d: skrzypaczka Patricia Kopatchinskaja<\/a> urodzi\u0142a si\u0119 w Mo\u0142dawii, wiolonczelistka Sol Gabetta<\/a> – w Argentynie (z korzeniami francuskimi i rosyjskimi), a pianista Henri Sigfridsson – w Finlandii. Wszyscy s\u0105 obywatelami \u015bwiata, \u015bwietnymi utytu\u0142owanymi solistami\u00a0i wszyscy uwielbiaj\u0105 kameralistyk\u0119 – to wida\u0107. Grywaj\u0105 ze sob\u0105, jak maj\u0105 czas, i bawi\u0105 si\u0119 przy tym pysznie.\u00a0W\u00a0Triu G-dur<\/em> Haydna s\u0142ynny w\u0119gierski fina\u0142 zagrali, mo\u017cna powiedzie\u0107, folkowo (nie znalaz\u0142am ich nagrania na YouTube, ale te m\u0142odziaki<\/a> w charakterze graj\u0105 troch\u0119 podobnie, cho\u0107 tamci – du\u017co lepiej, wdzi\u0119czniej. Znalaz\u0142am za to nagranie Sol Gabetty<\/a>,\u00a0przy kt\u00f3rym mi z lekka szcz\u0119ka opad\u0142a). Uwielbiane przeze mnie Trio D-dur<\/em> op. 70 nr 1 Beethovena zwane powszechnie „Duchem” z powodu niesamowitego nastroju drugiej cz\u0119\u015bci<\/a> (sorry za reklam\u0119 g\u0142upiego filmu, ale wykonanie tu jest dobre) zagrali w skrajnych cz\u0119\u015bciach mo\u017ce zbyt ju\u017c \u017cywio\u0142owo, podobnie z Triem B-dur, kt\u00f3re wygl\u0105da\u0142o na niedopracowane, ale mnie ujmowa\u0142o, \u017ce oni ze sob\u0105 rozmawiali, odbierali od siebie motywy jakby puszczali sobie oko. Wywo\u0142ali skrajne reakcje – wi\u0119kszo\u015b\u0107 publiczno\u015bci wyrazi\u0142a entuzjazm, zmuszaj\u0105c ich do bis\u00f3w (Piazzolla i Marin Marais), ale cz\u0119\u015b\u0107 by\u0142a zdegustowana, jeden nawet zabucza\u0142 i wyszed\u0142…<\/p>\n Dzi\u015b w po\u0142udnie na Zamku – Petersen Quartet z przedziwnie schizofrenicznym, ni\u00a0to pogodnym, ni to ponurym\u00a0II Kwartetem F-dur<\/em> Prokofiewa (te\u017c folk – utw\u00f3r oparty na melodiach kabardyjskich, pochodz\u0105cych z regionu, gdzie kompozytora wys\u0142ano podczas wojny), m\u0142odzie\u0144czym, romantycznym jeszcze\u00a0utworem Weberna Langsamer Satz<\/em> oraz Kwartetem \u015amier\u0107 i dziewczyna<\/em> Schuberta. I tu mo\u017cna by\u0142o doceni\u0107, jaka jest r\u00f3\u017cnica, kiedy zesp\u00f3\u0142 gra stale w tym sk\u0142adzie – s\u0142ycha\u0107 dopracowan\u0105, wsp\u00f3ln\u0105 my\u015bl. W\u015br\u00f3d niemieckich muzyk\u00f3w znalaz\u0142 si\u0119 go\u015b\u0107 z p\u00f3\u0142nocnego Wschodu – altowiolistka Ula Uljona, krajanka Kremera wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105ca z nim (od razu zwr\u00f3ci\u0142am uwag\u0119 na brzmienie tej alt\u00f3wki, zanim spojrza\u0142am w program).<\/p>\n A teraz id\u0119 na Gurrelieder <\/em>Schoenberga. Rzadka okazja.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Festiwal Beethovenowski, zw\u0142aszcza ten\u00a0w wersji warszawskiej,\u00a0kojarzy si\u0119 przede wszystkim z du\u017cymi orkiestrowymi wyst\u0119pami w filharmonii czy Teatrze Wielkim. Tymczasem dla mnie najbardziej urocze s\u0105 popo\u0142udnia z muzyk\u0105 kameraln\u0105\u00a0(ju\u017c tu kiedy\u015b pisywa\u0142am nie raz, \u017ce mam wyj\u0105tkow\u0105 s\u0142abo\u015b\u0107 do kameralistyki), kt\u00f3re s\u0105 naprawd\u0119 na wysokim poziomie i tylko mo\u017cna \u017ca\u0142owa\u0107, \u017ce odbywaj\u0105 si\u0119 o porze kiepskiej […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/124"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=124"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/124\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=124"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=124"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=124"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}