{"id":12452,"date":"2026-03-28T01:02:06","date_gmt":"2026-03-28T00:02:06","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/?p=12452"},"modified":"2026-03-28T01:02:06","modified_gmt":"2026-03-28T00:02:06","slug":"debiutujacy-rossini","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2026\/03\/28\/debiutujacy-rossini\/","title":{"rendered":"Debiutuj\u0105cy Rossini"},"content":{"rendered":"\n

Dzie\u0142o osiemnastolatka – La cambiale di matrimonio<\/em> – zosta\u0142o wykonane na Festiwalu Beethovenowskim w ramach prezentacji mniej znanych oper – tradycyjnie z Filharmoni\u0105 Pozna\u0144sk\u0105 pod batut\u0105 \u0141ukasza Borowicza.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Weksel ma\u0142\u017ce\u0144ski<\/em> wystawi\u0142a w latach 90. Warszawska Opera Kameralna w re\u017cyserii Giovanniego Pampiglione, a w tym roku Akademia Muzyczna zrobi\u0142a przedstawienie studenckie tej zabawnej jednoakt\u00f3wki. Co jaki\u015b czas wi\u0119c wraca. I w\u0142a\u015bciwie trudno powiedzie\u0107, \u017ce jest to dzie\u0142o nieznane, bo s\u0105 tu ju\u017c w zal\u0105\u017cku wszystkie chwyty retoryczne, kt\u00f3re kompozytor stosowa\u0142 p\u00f3\u017aniej i kt\u00f3re mia\u0142y zbudowa\u0107 jego wielkie powodzenie. W po\u0142\u0105czeniu z wariackim humorem i szalonym tempem akcji b\u0142yskawicznie uwodz\u0105 s\u0142uchacza. Co prawda s\u0142ycha\u0107, \u017ce to dzie\u0142o m\u0142odzie\u0144ca utalentowanego, ale jeszcze dopiero pocz\u0105tkuj\u0105cego – harmonie s\u0105 w sumie stosunkowo ma\u0142o urozmaicone. Mimo to nie mamy w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce jest to prawdziwy Rossini, jakiego kochamy.<\/p>\n\n\n\n

Tre\u015b\u0107 jest te\u017c absurdalna, cho\u0107 nie a\u017c tak niemo\u017cliwa w dawniejszych czasach. Kupiec Tobiasz, m\u00f3wi\u0105c brutalnie, zamierza sprzeda\u0107 swoj\u0105 c\u00f3rk\u0119 Fanny Amerykaninowi Slookowi (a w\u0142a\u015bciwie Kanadyjczykowi – dla Europejczyk\u00f3w czas\u00f3w Rossiniego, jak wida\u0107, na jedno wychodzi\u0142o). Ona jednak ma ju\u017c ukochanego Edoarda i broni si\u0119 przed niechcianym zalotnikiem jak lwica. Slook okazuje si\u0119 d\u017centelmenem i rezygnuje z ma\u0142\u017ce\u0144stwa, na co Tobiasz si\u0119 obra\u017ca za afront i wyzywa Amerykanina na pojedynek. Niepotrzebnie, bo ten w swojej poczciwo\u015bci przenosi sw\u00f3j weksel na Edoarda i czyni go swoim spadkobierc\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Amerykan\u00f3w postrzegano wi\u0119c w\u00f3wczas jako dzikus\u00f3w, ale poczciwych i honorowych, tyle \u017ce z dzisiejszego punktu widzenia widzimy, \u017ce dziko\u015b\u0107 tu le\u017cy raczej po stronie europejskiej, bo czym nazwa\u0107 pomys\u0142 sprzedania w\u0142asnej c\u00f3rki. No, ale w tre\u015bci farsy nikt nie musi dopatrywa\u0107 si\u0119 sensu. Najwa\u017cniejsze, \u017ce jest weso\u0142o i jest pole do wokalnego popisu.<\/p>\n\n\n\n

A popisywa\u0107 si\u0119 dzi\u015b mia\u0142 kto. Rol\u0119 krewkiego Tobiasa, figury Pantalone z commedia dell’arte<\/em>, wykona\u0142 \u015bwietny Tomasz Kumi\u0119ga; jako Fanny wyst\u0105pi\u0142a ukrai\u0144ska sopranistka Viktoriia Shamanska, zwi\u0105zana obecnie z nasz\u0105 Akademi\u0105 Operow\u0105; pami\u0119tamy j\u0105 jako finalistk\u0119 Konkursu Moniuszkowskiego. Dw\u00f3ch zagranicznych go\u015bci o wdzi\u0119cznych g\u0142osach: Michele Angelini jako Edoardo i Emmanuel Franco jako Slook, wreszcie dwoje s\u0142u\u017c\u0105cych z klas\u0105: Zuzanna Nalewajek (Clarina) i Dariusz Machej (Norton). Orkiestra by\u0142a r\u00f3wnie\u017c w znakomitej formie, co w Rossinim wcale nie jest \u0142atwe, a zw\u0142aszcza imponowa\u0142a waltornia (\u015bwietne solo).<\/p>\n\n\n\n

Dyrektor festiwalu Andrzej Giza wspomina\u0142 dzi\u015b, \u017ce cykl nieznanych oper ma teraz stale wspiera\u0107 ambasada W\u0142och. To \u015bwietnie, ale czy to znaczy, \u017ce b\u0119d\u0105 wykonywane ju\u017c tylko w\u0142oskie dzie\u0142a? Moim zdaniem szkoda by\u0142oby tak si\u0119 zaw\u0119\u017ca\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dzie\u0142o osiemnastolatka – La cambiale di matrimonio – zosta\u0142o wykonane na Festiwalu Beethovenowskim w ramach prezentacji mniej znanych oper – tradycyjnie z Filharmoni\u0105 Pozna\u0144sk\u0105 pod batut\u0105 \u0141ukasza Borowicza.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12452"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12452"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12452\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12453,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12452\/revisions\/12453"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12452"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12452"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12452"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}