Tradycyjnie w Niedziel\u0119 Wielkanocn\u0105 odchodzimy od tematyki religijnej i po prostu cieszymy si\u0119 muzyk\u0105. Tym razem – angielsk\u0105.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Maciej Skrzeczkowski jest klawesynist\u0105 (a w\u0142a\u015bciwie szerzej – klawiszowcem) wybitnym. Muzyka wirginalist\u00f3w angielskich od dawna (o ile mo\u017cna u\u017cy\u0107 s\u0142owa „dawno” w stosunku do tak m\u0142odego artysty) jest jedn\u0105 z jego specjalno\u015bci – pierwsz\u0105 swoj\u0105 p\u0142yt\u0119 po\u015bwi\u0119ci\u0142 tw\u00f3rczo\u015bci Johna Bulla (w zesz\u0142ym roku wykona\u0142 ten repertuar na Actus Humanus, niestety nie by\u0142am na tym koncercie). Id\u0105c tym tropem wybra\u0142 na tegoroczny wyst\u0119p dzie\u0142a Benjamina Cosyna, o kt\u00f3rym wiadomo bardzo niewiele, nawet nie do ko\u0144ca wiemy, kiedy \u017cy\u0142 i jak pisze si\u0119 jego nazwisko. Wiemy, \u017ce by\u0142 kopist\u0105 muzyki czo\u0142owych brytyjskich wirginalist\u00f3w, ale te\u017c sam komponowa\u0142; jego w\u0142asnymi utworami mniej si\u0119 zajmowano. Prawdopodobnie dzisiejszy recital by\u0142 pierwszym nie tylko w Polsce, ale i na \u015bwiecie monograficznym koncertem Cosyna. Z tego, co si\u0119 o nim cytuje, wynika\u0142oby, \u017ce nie by\u0142 to kompozytor wybitny, \u017ce jego dzie\u0142a by\u0142y do\u015b\u0107 konwencjonalne. Jednak w wykonaniu Skrzeczkowskiego w og\u00f3le nie odnosi\u0142o si\u0119 takiego wra\u017cenia – i teraz pytanie: czy to zas\u0142uga wykonawcy, czy naprawd\u0119 s\u0105 to utwory o wiele ciekawsze ni\u017c si\u0119 spodziewano? Fakt, \u017ce mieli\u015bmy z tego koncertu ogromn\u0105 przyjemno\u015b\u0107, a solista uraczy\u0142 nas jeszcze d\u0142ugim bisem: Offertorium<\/em> Thomasa Tomkinsa.<\/p>\n\n\n\n Les Musiciens de Saint-Julien, tym razem w sk\u0142adzie pi\u0119cioosobowym plus dwa kontratenory, po\u015bwi\u0119ci\u0142 sw\u00f3j wyst\u0119p dzie\u0142om Henry’ego Purcella i Johna Blowa. Centralnym punktem by\u0142a obszerna Oda na \u015bmier\u0107 Purcella<\/em>, kt\u00f3r\u0105 Blow, jego nauczyciel i przyjaciel, napisa\u0142 do kunsztownego tekstu Johna Drydena, wsp\u00f3\u0142pracownika Purcella. Ko\u0144cowa cz\u0119\u015b\u0107 koncertu to by\u0142a z kolei Purcellowska lista przeboj\u00f3w, w tym Sound the trumpet<\/em> i Music for a while<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Wspania\u0142y popis da\u0142y oba kontratenory, zw\u0142aszcza Tim Mead, obdarzony g\u0142osem o pi\u0119knej, ciep\u0142ej barwie i umiej\u0105cy nim operowa\u0107. G\u0142os Jamesa Halla wydaje si\u0119 bardziej prosty, ale te\u017c interesuj\u0105cy. Fran\u00e7ois Lazarevitch tym razem by\u0142 troch\u0119 w tle, razem z Els\u0105 Frank grali g\u0142\u00f3wnie na r\u00f3\u017cnego rodzaju fletach, ona r\u00f3wnie\u017c na oboju, ale on z kolei nie by\u0142by sob\u0105, gdyby jednego z utwor\u00f3w nie zagra\u0142 na dudach. Zachwycona publiczno\u015b\u0107 wyprosi\u0142a trzy bisy.<\/p>\n\n\n\n No i po festiwalu – strasznie szybko zlecia\u0142o… Teraz d\u0142u\u017csza przerwa, a\u017c do grudnia. St\u0119sknimy si\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tradycyjnie w Niedziel\u0119 Wielkanocn\u0105 odchodzimy od tematyki religijnej i po prostu cieszymy si\u0119 muzyk\u0105. Tym razem – angielsk\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12475"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12475"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12475\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12477,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12475\/revisions\/12477"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12475"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12475"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12475"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}