Dzisiejsze dwa recitale – a w\u0142a\u015bciwie jeden w dw\u00f3ch odcinkach – Yehudy Prokopowicza w Studiu im. Lutos\u0142awskiego by\u0142y elementem nagrody Polskiego Radia za najlepsze wykonanie mazurk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Laureaci korzystaj\u0105 przy takiej okazji, by pokaza\u0107 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c w innym repertuarze. Po poprzednim konkursie Jakub Kuszlik poza Chopinem gra\u0142 swojego ulubionego Brahmsa. Yehuda Prokopowicz poszed\u0142 w dwie strony. Na pierwszym wyst\u0119pie, o 18, do Chopina do\u0142\u0105czy\u0142 Mozarta i Liszta. Na drugim, na kt\u00f3rym by\u0142am (i by\u0142 transmitowany) – do\u015b\u0107 przewrotnie doda\u0142 Bart\u00f3ka.<\/p>\n\n\n\n
Na czym ta przewrotno\u015b\u0107 polega? Na tym, \u017ce Chopina gra\u0142 \u0142agodnie i refleksyjnie. Nawet Fantazja f-moll<\/em>, kt\u00f3ra zwykle jest interpretowana jako obraz neurotycznego rozdarcia niespe\u0142nionym marzeniem o wolnej Polsce, dzi\u015b zabrzmia\u0142a spokojnie, z namys\u0142em i dystansem. Styl rubata \u015bwiadczy\u0142 o tym, \u017ce pianista – o czym zreszt\u0105 ch\u0119tnie m\u00f3wi – s\u0142ucha dawnych mistrz\u00f3w, cho\u0107 nie wydaje mi si\u0119, \u017ceby wzorowa\u0142 si\u0119 na kim\u015b konkretnie.<\/p>\n\n\n\n Nie mog\u0142o si\u0119 oczywi\u015bcie obej\u015b\u0107 bez mazurk\u00f3w, ale wybra\u0142 tylko trzy: dwa melancholijne – op. 33 nr 1 i op. 17 nr 2 i skoczny, oberkowy op. 33 nr 3. Po nich „medytacja zen”, czyli Berceuse<\/em>.<\/p>\n\n\n\n I po tej uspokajaj\u0105cej ko\u0142ysance – pobudka, czyli Sonata<\/em> Bart\u00f3ka. Uderzy\u0142o mnie, jak zapowiedzia\u0142a ten utw\u00f3r R\u00f3\u017ca \u015awiatczy\u0144ska – m\u00f3wi\u0142a o brutalno\u015bci brzmienia. Ale tak naprawd\u0119 pierwsze, co w tym utworze uderza (przynajmniej mnie), to ogromna energia i \u017celazny rytm. Wielki wi\u0119c kontrast z poprzednimi utworami, kt\u00f3ry m\u0142ody pianista dobrze wygra\u0142, wydobywaj\u0105c z niej przy tym to, co \u0142\u0105czy Bart\u00f3ka z Chopinem, czyli motywy ludowe. Forma te\u017c zosta\u0142a dobrze zbudowana – bo wbrew wra\u017cenia dziko\u015bci jest to utw\u00f3r bardzo precyzyjnie skonstruowany.<\/p>\n\n\n\n