Orkiestra Filharmonii Narodowej jest na tournee, wi\u0119c w jej siedzibie goszcz\u0105 inne zespo\u0142y. Wczoraj Filharmonia Pozna\u0144ska z Anastazj\u0105 Kobekin\u0105 (\u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce nie by\u0142am, ale trudno si\u0119 rozdwoi\u0107), dzi\u015b Sinfonia Iuventus i trzech znanych nam dobrze m\u0142odych solist\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Wszyscy obiecuj\u0105cy, dopiero u wr\u00f3t sukcesu (bardziej lub mniej): skrzypek Wojciech Niedzi\u00f3\u0142ka, wiolonczelista Antoni Wrona i pianista Mateusz Dubiel. Wszyscy mniej wi\u0119cej w tym samym wieku: Niedzi\u00f3\u0142ka i Wrona z 2003 r., Dubiel z lutego 2004 r. Ten pierwszy zosta\u0142 moim zdaniem bardzo skrzywdzony na poprzednim Konkursie im. Wieniawskiego (w tym roku mo\u017ce b\u0119dzie mia\u0142 wi\u0119cej szcz\u0119\u015bcia, o ile oczywi\u015bcie do niego przyst\u0105pi – trzymam kciuki). Ten drugi te\u017c moim zdaniem m\u00f3g\u0142by by\u0107 sklasyfikowany wy\u017cej na Konkursie im. Lutos\u0142awskiego (dosta\u0142 III nagrod\u0119), ale ju\u017c ma na koncie kolejne sukcesy. Ten trzeci zderzy\u0142 si\u0119 z ogromn\u0105 konkurencj\u0105 na Konkursie Chopinowskim i odpad\u0142 ju\u017c po I etapie, cho\u0107 spodziewali\u015bmy si\u0119, \u017ce zajdzie wy\u017cej…<\/p>\n\n\n\n
W ka\u017cdym razie \u015bwietnie im si\u0119 razem gra\u0142o, zapewne dlatego, \u017ce maj\u0105 podobny typ muzykalno\u015bci: subtelnej i bezpretensjonalnej. To bardzo naturalne granie i pe\u0142ne uroku, nawet je\u015bli nie wszystko by\u0142o tam precyzyjne. Z drugiej strony Koncert potr\u00f3jny<\/em> Beethovena nie jest utworem bardzo \u0142atwym – wyj\u0105wszy mo\u017ce niespecjalnie forsown\u0105 parti\u0119 fortepianu. Najbardziej odpowiedzialn\u0105 rol\u0119 ma wiolonczela (w tym du\u017ce, pi\u0119kne solo na pocz\u0105tku II cz\u0119\u015bci), ale i skrzypce maj\u0105 co pokaza\u0107. M\u0142odzi arty\u015bci grali w znakomitym porozumieniu, bawi\u0105c si\u0119 wsp\u00f3lnym muzykowaniem, „rozmawiaj\u0105c” ze sob\u0105. Zrobili te\u017c \u0142adny gest, bo przygotowali wsp\u00f3lny bis: te\u017c Beethovena, II cz\u0119\u015b\u0107 Tria fortepianowego<\/em> op. 11, kt\u00f3ra zabrzmia\u0142a jeszcze atrakcyjniej. Mo\u017ce jeszcze kiedy\u015b przygotuj\u0105 co\u015b razem…<\/p>\n\n\n\n Koncert prowadzi\u0142a m\u0142oda, ale ju\u017c utytu\u0142owana kolumbijska dyrygentka Ana Mar\u00eda Pati\u00f1o-Osorio, charakterna i temperamentna – c\u00f3\u017c, jak si\u0119 pochodzi z Medellin (i prowadzi si\u0119 tam filharmoni\u0119 w wieku 31 lat), to trzeba by\u0107 twardzielk\u0105. Ciekawie wypad\u0142 Concert Rom\u00e2nesc<\/em> Gy\u00f6rgya Ligetiego, dzie\u0142o m\u0142odego w\u00f3wczas kompozytora jeszcze z czas\u00f3w w\u0119gierskich, z 1951 r., kiedy to panowa\u0142 socrealizm, ale mimo to utworu eksploatuj\u0105cego tematy ludowe \u00f3wczesna cenzura nie zaakceptowa\u0142a – mo\u017ce dlatego, \u017ce chodzi\u0142o o muzyk\u0119 rumu\u0144sk\u0105, a W\u0119gry od lat maj\u0105 do Rumunii resentyment. C\u00f3\u017c, w dzisiejszej Rumunii urodzili si\u0119 najwybitniejsi w\u0119gierscy kompozytorzy: nie tylko sam Ligeti, ale te\u017c Kurt\u00e1g, a nawet Bart\u00f3k. A utw\u00f3r rzeczywi\u015bcie mimo ludowych temat\u00f3w niewiele ma wsp\u00f3lnego z socrealizmem i troch\u0119 nawet Bart\u00f3ka przypomina.<\/p>\n\n\n\n Niestety rozczarowa\u0142a mnie IX Symfonia „Z Nowego \u015awiata”<\/em> Dvo\u0159\u00e1ka – dyrygentka by\u0142a bardzo dynamiczna, co mog\u0142o robi\u0107 wra\u017cenie, ale wiele by\u0142o potkni\u0119\u0107, nie\u015bcis\u0142o\u015bci, topornego brzmienia – niezno\u015bne by\u0142y zw\u0142aszcza piorunuj\u0105ce kot\u0142y. Jednak to si\u0119 wyra\u017anie publiczno\u015bci podoba\u0142o – nawet pianofil<\/strong> wsta\u0142 po wykonaniu! Ja jednak nie.<\/p>\n\n\n\n Jutro wracam do FN – wiadomo, na co…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Orkiestra Filharmonii Narodowej jest na tournee, wi\u0119c w jej siedzibie goszcz\u0105 inne zespo\u0142y. Wczoraj Filharmonia Pozna\u0144ska z Anastazj\u0105 Kobekin\u0105 (\u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce nie by\u0142am, ale trudno si\u0119 rozdwoi\u0107), dzi\u015b Sinfonia Iuventus i trzech znanych nam dobrze m\u0142odych solist\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12530"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12530"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12530\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12533,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12530\/revisions\/12533"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12530"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12530"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12530"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}