Dzi\u015b na Centralnym Placu Muzyki sytuacja by\u0142a odwrotna ni\u017c na koncercie z Lang Langiem, i ju\u017c teraz wiem, dlaczego wtedy by\u0142o tak, jak by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Okazuje si\u0119, \u017ce chi\u0144ski pianista przywi\u00f3z\u0142 swojego asystenta od nag\u0142o\u015bnienia, kt\u00f3ry przypilnowa\u0142, \u017ceby by\u0142o s\u0142ycha\u0107 przede wszystkim solist\u0119. Dzi\u015b z kolei odnosi\u0142o si\u0119 wra\u017cenie, jakby kto\u015b chcia\u0142 uzyska\u0107 d\u017awi\u0119k zbli\u017cony do naturalnego, a to przecie\u017c w tych warunkach niemo\u017cliwe.<\/p>\n\n\n\n
Inna sprawa, \u017ce cho\u0107 najwi\u0119kszym skarbem pianistyki Kate Liu jest barwa i wszelkie cuda, kt\u00f3re potrafi z ni\u0105 wyczynia\u0107, to mo\u017cna dzi\u015b by\u0142o odkry\u0107, \u017ce nawet je\u015bli ten aspekt odj\u0105\u0107, pozostaj\u0105 fascynuj\u0105ce rzeczy, jakie robi z kszta\u0142tem poszczeg\u00f3lnych fraz. Za wielki plus Krzysztofowi Urba\u0144skiemu nale\u017cy zapisa\u0107, \u017ce pozwala\u0142 pianistce kszta\u0142towa\u0107 form\u0119 po swojemu, a ona robi\u0142a to specyficznie, np. w I cz\u0119\u015bci Koncertu f-moll<\/em> w momentach, gdy gra\u0142a solo, zwalnia\u0142a i gra\u0142a jakby z szerszym oddechem. Nic te\u017c nie ujmowa\u0142o poetycko\u015bci II cz\u0119\u015bci, a fina\u0142 mo\u017ce nie by\u0142 zadzierzystym mazurem, by\u0142 jakby troch\u0119 spokojniejszy, ale kupowa\u0142o si\u0119 to. Jednym s\u0142owem pozosta\u0142a sob\u0105, mimo wszystko. Bis\u00f3w dzi\u015b nie by\u0142o – nie wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ceby mia\u0142a na nie ochot\u0119, cho\u0107 zwykle bywa ch\u0119tna. Ale rozumiem, \u017ce mo\u017cna w takich warunkach czu\u0107 si\u0119 niekomfortowo.<\/p>\n\n\n\n Ciekawam, jak to brzmia\u0142o bardziej z ty\u0142u – ja siedzia\u0142am w III rz\u0119dzie i nawet by\u0142o zno\u015bnie. Gorzej jednak z orkiestr\u0105: tu kto\u015b nie popracowa\u0142 nad proporcjami. Je\u017celi np. kontrabasy czy d\u0119te drewniane brzmi\u0105 g\u0142o\u015bniej ni\u017c I skrzypce, to co\u015b tu jest zdecydowanie nie tak. Dziwnie si\u0119 s\u0142ucha takiej orkiestry z proporcjami innymi od faktycznych. Inna sprawa, \u017ce i w nagraniach miewamy czasem nieprawdziwe proporcje (nie m\u00f3wi\u0105c o wyci\u0105ganiu na wierzch solist\u00f3w, kiedy w oryginale nie s\u0105 za bardzo s\u0142yszalni, przydaje si\u0119 to np. w utworach Szymanowskiego), tyle \u017ce w takim przypadku robi si\u0119 to dla sztuki, polepsza si\u0119 warunki, natomiast koncerty na wolnym powietrzu s\u0105 zupe\u0142nie inn\u0105 sytuacj\u0105 i nie zawsze dba si\u0119 tu o urod\u0119 samego d\u017awi\u0119ku. Dopiero raczkujemy w tej dziedzinie i wiele jeszcze musimy si\u0119 nauczy\u0107, jak wida\u0107 tak\u017ce metod\u0105 pr\u00f3b i b\u0142\u0119d\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Do orkiestry Filharmonii Narodowej pod batut\u0105 Krzysztofa Urba\u0144skiego wracaj\u0105c, reszt\u0119 koncertu wype\u0142ni\u0142a w ich wykonaniu IX Symfonia „Z Nowego \u015awiata”<\/em> Dvo\u0159\u00e1ka. Niestety ten brak proporcji, o kt\u00f3rym wy\u017cej wspomnia\u0142am, a zw\u0142aszcza niedob\u00f3r d\u017awi\u0119ku I skrzypiec, da\u0142 si\u0119 we znaki. To bardzo barwna muzyka, kt\u00f3r\u0105 jakby pozbawiono barw, co oczywi\u015bcie nie by\u0142o win\u0105 muzyk\u00f3w, bo naprawd\u0119 si\u0119 starali.<\/p>\n\n\n\n Poza tym dzi\u015b wiecz\u00f3r przebieg\u0142 bez przyg\u00f3d – w przeciwie\u0144stwie do wtorkowego Czarodziejskiego fletu<\/em> Polskiej Opery Kr\u00f3lewskiej. Przez ca\u0142y wiecz\u00f3r straszy\u0142y ci\u0119\u017ckie, zbli\u017caj\u0105ce si\u0119 chmury. Wyznam, \u017ce nawia\u0142am w momencie, gdy zacz\u0119\u0142o pada\u0107, a by\u0142o to po arii Papagena Ein M\u00e4dchen oder Weibchen<\/em>, Dzi\u015b spyta\u0142am pana z obs\u0142ugi, czy uda\u0142o si\u0119 doprowadzi\u0107 rzecz do ko\u0144ca – okaza\u0142o si\u0119, \u017ce owszem, a cz\u0119\u015b\u0107 publiczno\u015bci twardo wytrzyma\u0142a mimo ulewy; w Centrum by\u0142o ulgowo, bo w\u0142a\u015bciwa burza tu nie dotar\u0142a (ja natomiast ju\u017c wysiad\u0142szy na moim osiedlu trafi\u0142am na sam \u015brodek burzy). Ale i tak gratulacje. To, co pokazano (a okre\u015blono jako „inscenizowan\u0105 wersj\u0119 koncertow\u0105”), by\u0142o zmodyfikowanym na t\u0119 okazj\u0119 tym spektaklem<\/a>, kt\u00f3ry, jak sam tytu\u0142 odno\u015bnego wpisu m\u00f3wi, by\u0142 „minimalistyczny” na tyle, \u017ce nawet nie trzeba by\u0142o du\u017co zmienia\u0107; Kr\u00f3lowa Nocy oczywi\u015bcie nie wje\u017cd\u017ca\u0142a na ksi\u0119\u017cycu, tylko bardzo dostojnie wchodzi\u0142a na scen\u0119 itp. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, w\u0142a\u015bnie Katarzyna Drelich jako Kr\u00f3lowa Nocy zaniepokoi\u0142a mnie nadmiern\u0105, zupe\u0142nie niemozartowsk\u0105 wibracj\u0105. Za to Tamino, Jacek Szponarski, by\u0142 tym razem ca\u0142kiem niez\u0142y. Julia Pli\u015b, kt\u00f3ra swego czasu \u015bpiewa\u0142a Pamin\u0119 w Operze na Zamku w Szczecinie, ma mo\u017ce troch\u0119 zbyt subretkowy g\u0142os do tej roli, ale mo\u017ce te\u017c zosta\u0142 wyostrzony przez nag\u0142o\u015bnienie. Z premiery pozostali \u015bwietni: Wojtek Gierlach (Sarastro), Pawe\u0142 Michalczuk (Papageno) i Wojciech Parchem (Monostatos, tym razem nie pomalowany na czarno).<\/p>\n\n\n\n Pozosta\u0142y jeszcze trzy wieczory Centralnego Placu Muzyki, ale ja ju\u017c w nich nie b\u0119d\u0119 uczestniczy\u0107. \u017bal co prawda Joyce DiDonato, ale wtedy b\u0119d\u0119 ju\u017c na Walkirii<\/em>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dzi\u015b na Centralnym Placu Muzyki sytuacja by\u0142a odwrotna ni\u017c na koncercie z Lang Langiem, i ju\u017c teraz wiem, dlaczego wtedy by\u0142o tak, jak by\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-12613","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-1"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12613","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12613"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12613\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12614,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12613\/revisions\/12614"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12613"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12613"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12613"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}