{"id":12620,"date":"2026-07-05T01:05:51","date_gmt":"2026-07-04T23:05:51","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/?p=12620"},"modified":"2026-07-06T17:27:26","modified_gmt":"2026-07-06T15:27:26","slug":"beer-z-naddatkami","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2026\/07\/05\/beer-z-naddatkami\/","title":{"rendered":"Beer z naddatkami"},"content":{"rendered":"\n<p>Niespecjalnie dobrym pomys\u0142em by\u0142o oddanie nieznanej, a s\u0142usznie przypomnianej operetki\/musicalu J\u00f3zefa Beera <em>Polskie wesele<\/em> re\u017cyserowi, kt\u00f3ry nie mia\u0142 z tym gatunkiem do\u015bwiadcze\u0144.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>No bo po co, je\u015bli przedstawia si\u0119 nieznane dzie\u0142o, uzupe\u0142nia\u0107 je jakimi\u015b wstawkami nie maj\u0105cymi nic albo bardzo niewiele wsp\u00f3lnego z tre\u015bci\u0105. Co wi\u0119cej, forma, w oryginale zwi\u0119z\u0142a i zgrabna, zostaje przez te zabiegi kompletnie rozwalona. To, \u017ce mimo to mo\u017cna by\u0142o doceni\u0107 jako\u015b\u0107 muzyczn\u0105, \u015bwiadczy o tym, jak dobry jest to utw\u00f3r.<\/p>\n\n\n\n<p>Jest to oczywi\u015bcie z za\u0142o\u017cenia muzyka lekka, \u0142atwa i przyjemna i oboj\u0119tne. czy okre\u015bli si\u0119 Beera jako &#8222;polskiego Lehara&#8221; czy jako &#8222;polskiego Gershwina&#8221; &#8211; to jest etap po\u015bredni mi\u0119dzy operetk\u0105 a musicalem, mo\u017cna powiedzie\u0107: stan na lata 30., a dok\u0142adnie na 1937 r. Mi\u0142a historyjka z akcentami patriotycznymi (cho\u0107 Beer w\u00f3wczas od dawna mieszka\u0142 i dzia\u0142a\u0142 najpierw w Wiedniu, potem we Francji) by\u0142a ostatnim dzie\u0142em kompozytora, kt\u00f3re mog\u0142o jeszcze by\u0107 wykonane w ca\u0142ej Europie, w tym w Polsce (w Bydgoszczy) &#8211; tyle \u017ce ju\u017c nie w Wiedniu (ze s\u0142ynnym Richardem Tauberem) czy Pary\u017cu (z Kiepur\u0105 i Mart\u0105 Eggerth), bo te wykonania zablokowano. <\/p>\n\n\n\n<p>Historia to w sumie do\u015b\u0107 b\u0142aha, umiejscowiona w czasach rozbioru Polski &#8211; bohater Boles\u0142aw na pocz\u0105tku przekracza granice zabor\u00f3w, potem incognito wraca do swojej ukochanej Jadzi, kt\u00f3ra obiecana zosta\u0142a tymczasem przez swego ojca, barona Ogi\u0144skiego, hrabi Stanis\u0142awowi Zag\u00f3rskiemu, stryjowi Boles\u0142awa. Jest tu jeszcze Zuza, krewna barona, zarz\u0105dzaj\u0105ca mocn\u0105 r\u0119k\u0105 jego maj\u0105tkiem (bardzo feministyczna rola, i to w sensie pozytywnym), i jej absztyfikant Kazimierz. Tre\u015bci\u0105 s\u0105 zabawne intrygi niezb\u0119dne do tego, by pary zakochanych mog\u0142y si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>Tymczasem Pawe\u0142 Mi\u015bkiewicz wraz z dramatur\u017ck\u0105 Dari\u0105 Kubisiak postanowili wstawi\u0107 do spektaklu ideologi\u0119, reprezentowan\u0105 przez elementy, kt\u00f3re nijak tu nie pasuj\u0105. Np. pie\u015bni ludowe (w liczbie pi\u0119ciu), kt\u00f3re opowiadaj\u0105 o z\u0142ych panach i biednych wykorzystanych s\u0142u\u017c\u0105cych, albo d\u0142ugi fragment wstawiony na pocz\u0105tku II aktu, w kt\u00f3rym kolejno wyst\u0119puj\u0105 panny m\u0142ode \u017cal\u0105ce si\u0119 na sw\u00f3j ci\u0119\u017cki los (a na koniec tej sekwencji Ewa Kaim opowiada d\u0142ug\u0105 gehenn\u0119 nieszcz\u0119snej \u017cony z wy\u017cszych sfer). Ponadto na scenie co i rusz pojawiaj\u0105 si\u0119 postaci symbolizuj\u0105ce polsk\u0105 martyrologi\u0119 &#8211; ranny powstaniec, husarz itp. S\u0105 te\u017c wstawki z udzia\u0142em Andrzej Jagodzi\u0144ski Trio, ale te s\u0105 chocia\u017c przyjemne. Naprawd\u0119, je\u015bli re\u017cyser chcia\u0142 zrobi\u0107 spektakl na temat ci\u0119\u017ckiej (niew\u0105tpliwie) doli kobiet, to m\u00f3g\u0142 stworzy\u0107 w\u0142asny materia\u0142, nie musia\u0142 do tego u\u017cywa\u0107 odkrywanego na nowo dzie\u0142a. Powiem wi\u0119cej: nie powinien by\u0142, bo teraz publiczno\u015b\u0107 musi si\u0119 zastanawia\u0107, co naprawd\u0119 by\u0142o cz\u0119\u015bci\u0105 tego dzie\u0142a, a co nie.<\/p>\n\n\n\n<p>Muzycznie za to by\u0142o naprawd\u0119 przyzwoicie: \u0141ukasz Borowicz \u015bwietnie prowadzi\u0142 zespo\u0142y Opery Wroc\u0142awskie, a soli\u015bci byli znakomici: Piotr Buszewski jako Boles\u0142aw (wydaje mi si\u0119, \u017ce jego g\u0142os najlepiej pasuje w\u0142a\u015bnie do takiego gatunku), Hubert Zapi\u00f3r jako Kazimierz, Monika Radecka jako Jadzia i charakterna Marta Wiktorzak (z Akademii Operowej) jako Zuza. Niezwyk\u0142\u0105 <em>vis comica<\/em> pokaza\u0142 Grzegorz Szostak jako Hrabia Staszek. Naprawd\u0119 by\u0142o czego pos\u0142ucha\u0107, wi\u0119c tym bardziej szkoda, \u017ce nie zaufano dobremu fachowcowi, jaki Beer niew\u0105tpliwie by\u0142.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Niespecjalnie dobrym pomys\u0142em by\u0142o oddanie nieznanej, a s\u0142usznie przypomnianej operetki\/musicalu J\u00f3zefa Beera Polskie wesele re\u017cyserowi, kt\u00f3ry nie mia\u0142 z tym gatunkiem do\u015bwiadcze\u0144.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12620"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12620"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12620\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12625,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12620\/revisions\/12625"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12620"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12620"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12620"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}