
{"id":12668,"date":"2026-08-23T00:08:54","date_gmt":"2026-08-22T22:08:54","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/?p=12668"},"modified":"2026-08-23T09:28:15","modified_gmt":"2026-08-23T07:28:15","slug":"koncert-w-bramie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2026\/08\/23\/koncert-w-bramie\/","title":{"rendered":"Koncert w bramie"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Tak na WarszeMuzik jeszcze nie by\u0142o. Pada\u0142 deszcz, fortepian stan\u0105\u0142 w d\u0142ugiej bramie na drugie podw\u00f3rko Z\u0142otej 62, fagocistka, a p\u00f3\u017aniej skrzypaczka &#8211; obok, a publiczno\u015b\u0107 sta\u0142a (i siedzia\u0142a na le\u017cakach) zar\u00f3wno w tej\u017ce bramie, jak na podw\u00f3rku.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">To miejsce specjalne, bo przez te oba podw\u00f3rka idzie si\u0119 do fragmentu muru getta i tablicy pami\u0105tkowej, wi\u0119c wci\u0105\u017c przychodz\u0105 tam wycieczki, z kt\u00f3rych cz\u0119\u015b\u0107 zostaje na koncercie przynajmniej na chwil\u0119. W ten spos\u00f3b publiczno\u015b\u0107 jeszcze si\u0119 powi\u0119ksza. Ale wydaje mi si\u0119, \u017ce tylu ludzi co dzisiaj jeszcze tu nie by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Koncert by\u0142 troch\u0119 inny ni\u017c pozosta\u0142e, bo z tw\u00f3rczo\u015bci kompozytor\u00f3w polsko-\u017cydowskich pojawi\u0142a si\u0119 tylko muzyka Aleksandra Tansmana; no, Morton Feldman, kt\u00f3rego dzie\u0142o zabrzmia\u0142o na koniec, r\u00f3wnie\u017c by\u0142 \u017bydem, ale ameryka\u0144skim, nowojorskim (jego rodzice pochodzili z Ukrainy i Bia\u0142orusi). Cz\u0119\u015b\u0107 jednak koncertu zaj\u0119\u0142y utwory, kt\u00f3re znalaz\u0142y si\u0119 na najnowszej, dzi\u015b maj\u0105cej premier\u0119 p\u0142ycie skrzypaczki Ma\u0142gorzaty Wasiucionek-Potery i pianisty Andrzeja Kara\u0142owa. <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/playlist?list=OLAK5uy_nPAIpptmCHT1eO9wdVJY-s_7dKDOGwAhw\">Mo\u017cna jej ju\u017c s\u0142ucha\u0107<\/a>. To druga ju\u017c p\u0142yta tego duetu po <em>Life and Beyond<\/em> z 2019 r.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Najpierw jeszcze wspomniany Tansman &#8211; <em>Sonatina<\/em> na fagot i fortepian z 1952 r., czyli z czasu, gdy kompozytor powr\u00f3ci\u0142 ju\u017c ze Stan\u00f3w do Pary\u017ca i cho\u0107 \u015bwiat \u017cy\u0142 ju\u017c inn\u0105 muzyk\u0105, on pozosta\u0142 przy swoim charakterystycznym neoklasycznym stylu, przy owej &#8222;pozytywno\u015bci&#8221;, pogodzie ducha, kt\u00f3ra go cechowa\u0142a zreszt\u0105 jako osob\u0119. Takie s\u0105 skrajne cz\u0119\u015bci, kontrastuje z nimi liryczna cz\u0119\u015b\u0107 \u015brodkowa. Bardzo to<a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=RSXawjGnU7A\"> mi\u0142y w s\u0142uchaniu utw\u00f3r<\/a>. Gra\u0142a go z tym samym pianist\u0105 znakomita fagocistka Alicja Kieruzalska, zwi\u0105zana z wroc\u0142awsk\u0105 Orkiestr\u0105 NFM i kwintetem LutosAir. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Pierwszym utworem skrzypcowo-fortepianowym by\u0142 <em>Nokturn<\/em> Lili Boulanger, owej legendarnej siostry Nadii Boulanger, kt\u00f3ra zapowiada\u0142a si\u0119 genialnie, otrzyma\u0142a nawet Prix de Rome (wyczyn, kt\u00f3ry okaza\u0142 si\u0119 niedost\u0119pny dla Ravela), ale zmar\u0142a maj\u0105c zaledwie niespe\u0142na 25 lat. Prawie nie zna si\u0119 jej muzyki, ale warto j\u0105 gra\u0107 &#8211; <em>Nokturn<\/em> jest po prostu pi\u0119kny. Pomi\u0119dzy dwa kolejne utwory, kt\u00f3re znalaz\u0142y si\u0119 na p\u0142ycie duetu &#8211; <em>Summer Thoughts<\/em> Einojuhani Rautavaary (do\u015b\u0107 sk\u0142\u0119bione, niespokojne te my\u015bli) i <em>Distance de F\u00e9e<\/em> Toru Takemitsu (co\u015b pomi\u0119dzy Debussym a Messiaenem) wstawiony zosta\u0142 utw\u00f3r na fortepian solo: <em>At First Light<\/em> Ashleya Johna Longa (kt\u00f3ry przyjecha\u0142 osobi\u015bcie na to prawykonanie), troch\u0119 pobrzmiewaj\u0105cy Crumbem. Wreszcie na koniec r\u00f3wnie\u017c fortepian solo: wspomniany Feldman, <em>Palais de Mari<\/em>. Kara\u0142ow jest znakomitym wykonawcom dzie\u0142 tego kompozytora, kt\u00f3rego setn\u0105 rocznic\u0119 urodzin obchodzimy w tym roku (dok\u0142adniej: mia\u0142a miejsce w styczniu). Potrafi\u0142 stworzy\u0107 atmosfer\u0119 kontemplacji, kt\u00f3rej osi\u0105gni\u0119cie w tak trudnych warunkach by\u0142o du\u017c\u0105 sztuk\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Pi\u0119kny koncert. A p\u00f3\u017aniej zanios\u0142o mnie jeszcze na Star\u00f3wk\u0119, na wyst\u0119p Marcina Maseckiego &amp; Boleros. Latynoska muzyka przepuszczona przez jego fantazj\u0119 nios\u0142a du\u017co dobrej zabawy. Nie zna\u0142am jeszcze tego programu; po raz pierwszy us\u0142ysza\u0142am wi\u0119c, jak Marcin \u015bpiewa &#8211; no ca\u0142kiem, ca\u0142kiem. Ale do tego przewrotna gra tonacjami, sprawiaj\u0105ca wra\u017cenie, \u017ce kto\u015b tu fa\u0142szuje, a to by\u0142o z pe\u0142n\u0105 premedytacj\u0105. \u015awietne. I nawet powracaj\u0105cy deszcz nie przeszkodzi\u0142.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tak na WarszeMuzik jeszcze nie by\u0142o. Pada\u0142 deszcz, fortepian stan\u0105\u0142 w d\u0142ugiej bramie na drugie podw\u00f3rko Z\u0142otej 62, fagocistka, a p\u00f3\u017aniej skrzypaczka &#8211; obok, a publiczno\u015b\u0107 sta\u0142a (i siedzia\u0142a na le\u017cakach) zar\u00f3wno w tej\u017ce bramie, jak na podw\u00f3rku.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-12668","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-1"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12668","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12668"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12668\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12671,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12668\/revisions\/12671"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12668"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12668"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12668"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}