Wyra\u017anie mniej jest na tegorocznym festiwalu koncert\u00f3w na instrumentach historycznych: jeszcze raz wyst\u0105pi dzisiejsza orkiestra i jeden z solist\u00f3w, plus jutrzejszy duet – i to wszystko. Tak to jeszcze nie by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Inna sprawa, \u017ce i {oh!} Orkiestra dzi\u015b brzmia\u0142a do\u015b\u0107 masywnie i nie zawsze sk\u0142adnie, zw\u0142aszcza je\u015bli chodzi o d\u0119te – ale one s\u0105 zwykle dopo\u017cyczone (cho\u0107 bardzo \u0142adny by\u0142 tercecik flet-ob\u00f3j-fagot w koncercie Janiewicza). W ka\u017cdym razie sk\u0142ad by\u0142 du\u017cy, a brzmienie zupe\u0142nie nie kameralne. Ludzie w zespole te\u017c wci\u0105\u017c si\u0119 zmieniaj\u0105, trudno powiedzie\u0107, \u017ce ma jakie\u015b sta\u0142e oblicze.<\/p>\n\n\n\n
Jedno, co jest niezmienne, to temperament szefowej Martyny Pastuszki, kt\u00f3ra gra od skrzypiec, ale teraz staje czasem przy tym w miejscu dyrygenta. Tak by\u0142o i podczas Symfonii D-dur<\/em> KV 202\/186b, napisanej przez 18-letniego Mozarta, do\u015b\u0107 prostej jeszcze, ale chwilami dowcipnej, jak np. na samym ko\u0144cu. Ciekawostka: w sk\u0142adzie zespo\u0142u by\u0142o pianoforte, na kt\u00f3rym gra\u0142 go\u015bcinnie Krzysztof Garstka (by\u0142 to chyba buchholtz).<\/p>\n\n\n\n G\u0142\u00f3wn\u0105 gwiazd\u0105 koncertu, a w\u0142a\u015bciwie g\u0142\u00f3wnym gwiazdorem by\u0142 Xavier de Maistre. Znamy go ju\u017c tu dobrze z r\u00f3\u017cnego repertuaru, tak\u017ce Koncert C-dur<\/em> Fran\u00e7ois-Adriena Boieldieu (nie wiedzie\u0107 czemu pisanego w ksi\u0105\u017cce programowej z dwiema kropkami nad pierwszym „i” w nazwisku) wykona\u0142 tu 14 lat temu<\/a>. Prosz\u0119 zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 w komentarzach pod tamtym wpisem, co \u0142ab\u0105dek<\/strong> napisa\u0142a o swoich kontaktach z artyst\u0105 w \u0141a\u0144cucie:” Jest r\u00f3wnie\u017c \u015bwietnie wykszta\u0142conym politologiem. Zachwyci\u0142 si\u0119 zabytkow\u0105 harf\u0105 ksi\u0119\u017cnej marsza\u0142kowej i muzycznymi zbiorami biblioteki. Musia\u0142am si\u0119 nie\u017ale gimnastykowa\u0107, kiedy zacz\u0105\u0142 zadawa\u0107 konkretne pytania, np. o polityczne wp\u0142ywy tak ekonomicznie pot\u0119\u017cnego rodu Potockich. Ale talent, ale inteligencja, ale urok! No ciacho do sze\u015bcianu!”.<\/p>\n\n\n\n Dzi\u015b s\u0142owo „ciacho” po jego wyst\u0119pie te\u017c pada\u0142o – wizualnie solista troch\u0119 si\u0119 zmieni\u0142, zw\u0142aszcza je\u015bli chodzi o fryzur\u0119, ale nadal jest szczup\u0142y i wysportowany. Niby to nie takie istotne, ale jednak – \u017ceby z tak\u0105 energi\u0105 gra\u0107 na harfie, trzeba mie\u0107 troch\u0119 si\u0142y. Koncert jak koncert, cho\u0107 te\u017c efektowny, ale bis – zn\u00f3w zagra\u0142 Wariacje na temat „Karnawa\u0142u weneckiego”<\/a><\/em> Felixa Godefroida (gra\u0142 je m.in. na tym koncercie<\/a>), w kt\u00f3rych w pe\u0142ni m\u00f3g\u0142 pokaza\u0107, co potrafi.<\/p>\n\n\n\n W drugiej cz\u0119\u015bci – najpopularniejszy, V Koncert skrzypcowy<\/em> Feliksa Janiewicza w wersji fortepianowej, kt\u00f3r\u0105 opracowa\u0142 sta\u0142y ju\u017c wsp\u00f3\u0142pracownik NIFC, Sebastian Gottschick, Tym razem do erarda (chyba to by\u0142 ten z 1849 r.) zasiad\u0142 Tomasz Ritter i cho\u0107 – zw\u0142aszcza w I cz\u0119\u015bci – by\u0142o troch\u0119 potkni\u0119\u0107 (zapewne nuty przysz\u0142y p\u00f3\u017ano), to trzeba powiedzie\u0107, \u017ce ca\u0142kiem to sprawnie zosta\u0142o przerobione. A fina\u0142owy hicior z melodi\u0105 ukrai\u0144sko-klezmersk\u0105 musia\u0142 oczywi\u015bcie zosta\u0107 powt\u00f3rzony.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wyra\u017anie mniej jest na tegorocznym festiwalu koncert\u00f3w na instrumentach historycznych: jeszcze raz wyst\u0105pi dzisiejsza orkiestra i jeden z solist\u00f3w, plus jutrzejszy duet – i to wszystko. Tak to jeszcze nie by\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-12681","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-1"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12681","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12681"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12681\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12683,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12681\/revisions\/12683"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12681"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12681"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12681"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}