
{"id":127,"date":"2008-03-20T10:59:48","date_gmt":"2008-03-20T09:59:48","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=127"},"modified":"2008-03-20T10:59:48","modified_gmt":"2008-03-20T09:59:48","slug":"pierwsze-misteryjne-wrazenia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2008\/03\/20\/pierwsze-misteryjne-wrazenia\/","title":{"rendered":"Pierwsze misteryjne wra\u017cenia"},"content":{"rendered":"<p>Z powodu <em>Lodoiski <\/em>opu\u015bci\u0142am pierwszy dzie\u0144 festiwalu, czyli oratorium <em>Il Re del dolore<\/em> Antonia Caldary w wykonaniu zespo\u0142\u00f3w Accademia Bizantina i La Stagione Armonica pod dyrekcj\u0105 Ottavia Dantone. Szkoda, \u017ce nie mo\u017cna si\u0119 rozdwoi\u0107; dobre rzeczy mi opowiadano zw\u0142aszcza o solistach. By\u0107 mo\u017ce uda mi si\u0119 zapozna\u0107 przynajmniej z nagraniem. Tak wi\u0119c dla mnie Misteria Paschalia rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 od misterium w\u0142a\u015bnie, bo tak zosta\u0142 nazwany wyst\u0119p Jordi Savalla w ko\u015bciele \u015bw. Katarzyny (przepe\u0142nionym!), z jego po\u0142\u0105czonymi zespo\u0142ami Le Concert des Nations i Hesperion XXI, pod tytu\u0142em &#8222;Lachrimae Caravaggio&#8221;.<\/p>\n<p>P\u0142yt\u0119 tak\u0105 artysta nagra\u0142 ju\u017c dwa lata temu. W Krakowie zaprezentowa\u0142 (za namow\u0105 organizator\u00f3w) pierwsze koncertowe wykonanie tego programu. Pod pewnymi wzgl\u0119dami by\u0142o ono bardziej przekonuj\u0105ce od samej p\u0142yty. Ca\u0142o\u015b\u0107 sk\u0142ada si\u0119 z siedmiu stacji, ka\u017cda wyznaczona jest przez jeden z obraz\u00f3w Caravaggia. Du\u017ce kopie obraz\u00f3w wynoszone by\u0142y na ch\u00f3r przed organy (i pod\u015bwietlane). Najpierw Jerzy Trela odczytywa\u0142 z ambony kilka s\u0142\u00f3w o ka\u017cdym, autorstwa Dominique&#8217;a Fernandeza (skr\u00f3cone wersje tekst\u00f3w z p\u0142ytowego bookletu), na tle dyskretnego podgrywania na harfie (Andrew Lawrence-King) czy lutni (Xavier Diaz-Latorre). Potem by\u0142o par\u0119 utwor\u00f3w\u00a0muzycznych &#8211; i zmiana obrazu.<\/p>\n<p>Niestety, cho\u0107 forma koncertu bardzo mi si\u0119 podoba\u0142a, muzyka nie przekona\u0142a mnie zbytnio. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z niej to modyfikacje paru stylizowanych na barok fragment\u00f3w napisanych przez Savalla, a tak\u017ce zespo\u0142owe improwizacje &#8211; wariacje na temat tytu\u0142owych \u0142ez. S\u0105 te\u017c <em>Deploracje<\/em> &#8211; lamenty \u015bpiewane przez syna Savalla, Ferrana. Kontemplacja, refleksja? Niestety wszystko to kojarzy mi si\u0119 z jakim\u015b New Age&#8217;em i to do\u015b\u0107 nu\u017c\u0105cym. Dopiero kiedy arty\u015bci graj\u0105 wplecione w akcj\u0119 fragmenty Gesualda (<em>Moro lasso<\/em>), Monteverdiego (<em>Sinfonia di Guerra<\/em>), Alessandra Stradelli\u00a0czy Giovanniego Marii Trabaciego, zaczyna si\u0119 jakie\u015b \u017cycie. Dla mnie program ten by\u0142by o wiele bardziej warto\u015bciowy, gdyby by\u0142 w\u0142a\u015bnie czym\u015b w rodzaju antologii dzie\u0142 z epoki, dopasowanych tematyk\u0105 i nastrojem jak te powy\u017csze. A tak te przyk\u0142ady rozmy\u0142y si\u0119 w czym\u015b o du\u017co mniejszej warto\u015bci artystycznej. Przy mojej wielkiej s\u0142abo\u015bci dla Savalla i podziwu dla jego wizjonerskiej sztuki odtw\u00f3rczej przykro mi to powiedzie\u0107, ale kompozytor to on nie jest&#8230; S\u0142ysz\u0119 jednak o przysz\u0142ych fascynuj\u0105cych projektach, tak\u017ce zwi\u0105zanych z Krakowem (nie mog\u0119 ich jeszcze zdradzi\u0107), i my\u015bl\u0119, \u017ce nast\u0119pny wyst\u0119p Savalla z jego zespo\u0142ami powinien mnie usatysfakcjonowa\u0107 w wi\u0119kszym stopniu.<\/p>\n<p>Wczoraj &#8211; jaka\u017c zmiana charakteru. Haendel, <em>Chandos Anthems<\/em>, Les Musiciens du Louvre-Grenoble z Minkowskim, w Filharmonii Krakowskiej. Trzy z jedenastu: <em>O Sing Unto the Lord<\/em>, <em>As Pants the Hart<\/em>, <em>I Will Magnify Thee<\/em>. To muzyka w sam raz dla Minkowskiego, wspaniale wyra\u017ca on w niej sw\u00f3j temperament, ale i wszechstronno\u015b\u0107 &#8211; s\u0105 tu i fragmenty bardziej kontemplacyjne. Ale z tym dyrygentem to te radosne bardziej zapadaj\u0105 w pami\u0119\u0107, podnosz\u0105 na duchu. \u015awietni byli soli\u015bci, zw\u0142aszcza m\u0142oda sopranistka brytyjska Ruby Hughes; tenor Colin Blazer te\u017c by\u0142 niez\u0142y, cho\u0107 par\u0119 usterek technicznych mu si\u0119 przydarzy\u0142o; bas Joao Fernandez mia\u0142 stosunkowo najmniej do roboty, ale te\u017c by\u0142 w porz\u0105dku. Po takim koncercie nawet mokry \u015bnieg nie do\u0142owa\u0142 cz\u0142owieka&#8230;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Z powodu Lodoiski opu\u015bci\u0142am pierwszy dzie\u0144 festiwalu, czyli oratorium Il Re del dolore Antonia Caldary w wykonaniu zespo\u0142\u00f3w Accademia Bizantina i La Stagione Armonica pod dyrekcj\u0105 Ottavia Dantone. Szkoda, \u017ce nie mo\u017cna si\u0119 rozdwoi\u0107; dobre rzeczy mi opowiadano zw\u0142aszcza o solistach. By\u0107 mo\u017ce uda mi si\u0119 zapozna\u0107 przynajmniej z nagraniem. Tak wi\u0119c dla mnie Misteria [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/127"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=127"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/127\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=127"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=127"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=127"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}