{"id":12703,"date":"2026-09-02T00:16:52","date_gmt":"2026-09-01T22:16:52","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/?p=12703"},"modified":"2026-09-02T00:16:52","modified_gmt":"2026-09-01T22:16:52","slug":"po-montrealu-i-pittsburghu-amsterdam","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2026\/09\/02\/po-montrealu-i-pittsburghu-amsterdam\/","title":{"rendered":"Po Montrealu i Pittsburghu – Amsterdam"},"content":{"rendered":"\n

Bardzo \u015bwiatowe s\u0105 Chopieje w tym roku – wyst\u0119p ju\u017c trzeciej zagranicznej orkiestry za nami. Ale to ju\u017c koniec, teraz b\u0119d\u0105 tylko polskie.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Orkiestra Concertgebouw, w odr\u00f3\u017cnieniu od poprzednich zagranicznych go\u015bci, da\u0142a tylko jeden wyst\u0119p. Tym razem nie dyrygowa\u0142, jak w NOSPR dwa lata temu, jej przysz\u0142y szef (od nast\u0119pnego sezonu) Klaus M\u00e4kel\u00e4, lecz jego o dekad\u0119 starszy rodak Santtu-Matias Rouvali, wi\u0119c zn\u00f3w byli „Amsterdamczycy pod Finem<\/a>„. Rouvali nie ma mo\u017ce takiej charyzmy, ale sprawia sympatyczne wra\u017cenie ze swoj\u0105 fryzur\u0105 a la barokowe putto, u\u015bmiechem i energi\u0105. Zagrane na pocz\u0105tek Divertimento<\/em> Gra\u017cyny Bacewicz mog\u0142oby mie\u0107 troch\u0119 wi\u0119cej szwungu i dowcipu, ale nie by\u0142o \u017ale.<\/p>\n\n\n\n

Bardzo mieszane uczucia mia\u0142am s\u0142uchaj\u0105c Vikingura \u00d3lafssona w V Koncercie<\/em> Beethovena. Ten pianista, cho\u0107 za nim nie przepadam, uj\u0105\u0142 mnie ostatnio, kiedy 7 miesi\u0119cy temu wraz z \u017con\u0105 Hall\u0105 Oddn\u00fd Magn\u00fasd\u00f3ttir wzi\u0119li udzia\u0142 w jubileuszowym konkursie s okazji 100. rocznicy urodzin Gy\u00f6rgya Kurt\u00e1ga, wykonuj\u0105c zar\u00f3wno jego utwory, jak te\u017c jego transkrypcje Bacha, i to na tym samym pianinie, na kt\u00f3rym kiedy\u015b gra\u0142 Kurt\u00e1g z M\u00e1rt\u0105. Ale dzi\u015b mnie po prostu wkurzy\u0142. Jeszcze pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 – no dobrze, tradycyjny monumentalizm, ale porz\u0105dny, druga cz\u0119\u015b\u0107 liryczna te\u017c ok, cho\u0107 troch\u0119 sztywna. Ale fina\u0142 by\u0142 totalnie zap\u0119dzony i zar\u0105bany. Wygl\u0105da na to, \u017ce to si\u0119 publiczno\u015bci podoba\u0142o – ech… Bisy by\u0142y ju\u017c lepsze: powiedzia\u0142 przed nimi, \u017ce nie ma \u015bmia\u0142o\u015bci gra\u0107 Chopina w Polsce (i ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie), wi\u0119c zagra jego ulubionego kompozytora, czyli Bacha, kt\u00f3rego sam tak\u017ce lubi szczeg\u00f3lnie. By\u0142a wi\u0119c transkrypcja wolnej cz\u0119\u015bci 4. Sonaty organowej<\/em> BWV 528 dokonana przez Augusta Stradala oraz Arii<\/em> z Suity orkiestrowej D-dur<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

W drugiej cz\u0119\u015bci V Symfonia<\/em> Prokofiewa. Nie mia\u0142a w sobie takiej demoniczno\u015bci jak pami\u0119tne wykonanie Berli\u0144czyk\u00f3w pod Yannickiem N\u00e9zet-S\u00e9guinem (koncerty sprzed 7 lat w NFM i NOSPR), ale te\u017c nie by\u0142a to sielanka, bo ten utw\u00f3r z pewno\u015bci\u0105 j\u0105 nie jest. Groza przebija z niego w\u0142a\u015bciwie ca\u0142y czas pod spodem, je\u015bli nawet si\u0119 chowa, to jest w domy\u015ble. Rouvali by\u0142 jednak du\u017co pogodniejszy od N\u00e9zet-S\u00e9guina – taka wida\u0107 jego natura, nawet wykonany na bis Valse triste<\/em> Sibeliusa nie by\u0142 tak naprawd\u0119 triste<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

PS. Jutro opuszczam Chopieje, cho\u0107 bardzo lubi\u0119 Zitong Wang i \u017ca\u0142uj\u0119 tego koncertu, ale id\u0119 na inny, z pewno\u015bci\u0105 \u015bwietny recital fortepianowy: Adama Golki w ramach Festiwalu Romantycznych Kompozycji w \u0141azienkach. Nie mia\u0142am jak chodzi\u0107 na ten festiwal, cho\u0107 byli \u015bwietni wykonawcy, wi\u0119c przyjd\u0119 cho\u0107 na ostatnie akordy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bardzo \u015bwiatowe s\u0105 Chopieje w tym roku – wyst\u0119p ju\u017c trzeciej zagranicznej orkiestry za nami. Ale to ju\u017c koniec, teraz b\u0119d\u0105 tylko polskie.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-12703","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-1"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12703","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12703"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12703\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12704,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12703\/revisions\/12704"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12703"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12703"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12703"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}