Zanim z now\u0105 dyrekcj\u0105 muzyczn\u0105 Wratislavia Cantans si\u0119 nam zw\u0142oszczy, korzystamy jeszcze z tego, \u017ce rz\u0105dzi Anglik i sprowadza nam wykonawc\u00f3w ze swego kraju. Jak wsz\u0119dzie, bywaj\u0105 lepsi i gorsi, ale dzisiejsi, i to na obu koncertach, byli z najlepszych.<\/p>\n
O 19. w Kolegiacie \u015bw. Krzy\u017ca\u00a0Stile Antico. Z ksi\u0105\u017cki programowej: „…to zesp\u00f3\u0142 sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z m\u0142odych \u015bpiewak\u00f3w brytyjskich, kt\u00f3rzy s\u0105 obecnie uznawani za posiadaczy jednych z najbardziej oryginalnych i ekscytuj\u0105cych g\u0142os\u00f3w w dziedzinie wykonawstwa muzyki dawnej. Jego nagrania (…) ju\u017c dwa razy przyczyni\u0142y si\u0119 do nominacji do Grammy”. Niebacznie zobaczy\u0142am to podczas koncertu i ma\u0142o co nie parskn\u0119\u0142am na g\u0142os – nie wiem, co za artycha to pisa\u0142. Ja powiem tak: \u015bpiewak\u00f3w jest 13, \u015bpiewaj\u0105 bez dyrygenta,\u00a0w bardzo oryginalny spos\u00f3b si\u0119 ustawiaj\u0105, tj. nie g\u0142osami, lecz naprzemiennie: m\u0119\u017cczyzna, kobieta, m\u0119\u017cczyzna, kobieta… Brzmienie jest dzi\u0119ki temu bardziej jednolite, barwa starannie wypracowana, precyzja absolutna. Angielska tradycja wokalna sprzyja perfekcjonizmowi i ten zesp\u00f3\u0142 w\u0142a\u015bnie jest perfekcyjny, ale przy tym absolutnie naturalny. Repertuar – renesans angielski, koniec XV – pocz\u0105tek XVII w., z jednym wypadem we wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107 (John McCabe). Tytu\u0142 koncertu: Pie\u015bni przemijania, a wi\u0119c temat \u017cegnania si\u0119 ze \u015bwiatem. To \u017cegnanie si\u0119 jest bardzo \u0142agodne, pogodzone, cho\u0107 czasem – w p\u00f3\u017aniejszych utworach – szybuj\u0105ce w dysonanse, bolesne harmonie, kt\u00f3re s\u0105 ju\u017c zapowiedzi\u0105 tych\u00a0znanych nam\u00a0z muzyki m\u0142odszego od nich Purcella.<\/p>\n
W podobny spos\u00f3b perfekcyjna i naturalna zarazem by\u0142a Rachel Podger, kt\u00f3ra da\u0142a recital o 21.30 w tym samym miejscu. W programie II Sonata a-moll<\/em> Bacha, Passacaglia<\/em> z\u00a0XVI Sonaty g-moll<\/em>\u00a0Bibera oraz\u00a0II Partita d-moll<\/em>\u00a0zn\u00f3w Bacha, ta z wielk\u0105,\u00a0wspania\u0142\u0105 Chaconne<\/em> na koniec (no i pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 Sonaty g-moll<\/em> na bis). To by\u0142o granie ciep\u0142e i m\u0105dre, bez cienia sentymentalizmu, g\u0142\u0119bokie. Siedzia\u0142am w pierwszym rz\u0119dzie i mia\u0142am mo\u017cno\u015b\u0107 podejrze\u0107: gra\u0142a z kserokopii autografu.<\/p>\n Kto nie s\u0142ysza\u0142, niech \u017ca\u0142uje.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zanim z now\u0105 dyrekcj\u0105 muzyczn\u0105 Wratislavia Cantans si\u0119 nam zw\u0142oszczy, korzystamy jeszcze z tego, \u017ce rz\u0105dzi Anglik i sprowadza nam wykonawc\u00f3w ze swego kraju. Jak wsz\u0119dzie, bywaj\u0105 lepsi i gorsi, ale dzisiejsi, i to na obu koncertach, byli z najlepszych. O 19. w Kolegiacie \u015bw. Krzy\u017ca\u00a0Stile Antico. Z ksi\u0105\u017cki programowej: „…to zesp\u00f3\u0142 sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1289"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1289"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1289\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1295,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1289\/revisions\/1295"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1289"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1289"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1289"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}