Pierwszy zestaw dw\u00f3ch koncert\u00f3w jednego dnia na Sacrum Profanum. I ju\u017c wida\u0107, jak niem\u0105drym i myl\u0105cym terminem jest minimalizm, a nawet muzyka repetycyjna. Ta muzyka jest po prostu jak \u017cycie, rozgrywaj\u0105ce si\u0119 zawsze z rytmami w tle, bo rytm jest w\u0142a\u015bnie \u017cyciem, czym\u015b absolutnie naturalnym. Na tym tle rozwijaj\u0105 si\u0119 elementy, kt\u00f3re bywaj\u0105 powtarzalne bardziej lub mniej – te\u017c jak w \u017cyciu.<\/p>\n
Dobrym przyk\u0142adem jest tu tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Johna Adamsa. Jest ona jeszcze przyk\u0142adem na to, jak bardzo ci co lepsi „minimali\u015bci”, jak Reich czy w\u0142a\u015bnie on, nie m\u00f3wi\u0105c np. o Andriessenie i jego holenderskich kolegach, s\u0105 zafascynowani Strawi\u0144skim. Igor wiecznie \u017cywy – przez ca\u0142y koncert zespo\u0142u Alarm Will Sound (z wyj\u0105tkiem zagranego na pocz\u0105tku utworu Aleksandry Gryki einerjedeneither<\/em>, w cyklu Mi\u0142osz Sounds<\/em>) nachodzi\u0142a mnie taka refleksja. Pos\u0142uchajmy np. tego<\/a> – czy nie ma tu jakby pewnego cienia Historii \u017co\u0142nierza<\/em>? A ten kawa\u0142ek<\/a> – nie ma czego\u015b wsp\u00f3lnego z Symfoni\u0105 w trzech cz\u0119\u015bciach<\/a><\/em> czy Symphony in C<\/a><\/em>? Na tym koncercie zosta\u0142 jeszcze wykonany ten utw\u00f3r<\/a>, ale w karko\u0142omnym opracowaniu na fortepian\u00a0oraz utw\u00f3r Coast<\/em> z cyklu Hoodoo Zephyr<\/em> – istna muzyka taneczna, \u017cywio\u0142 rytmu.<\/p>\n Wideoopera Beryl Korot i Steve’a Reicha Three Tales<\/em> – to by\u0142o prze\u017cycie zupe\u0142nie innego rodzaju. O ile s\u0142uchanie Adamsa by\u0142o \u015bwietn\u0105 zabaw\u0105, to dzie\u0142o Korot\/Reicha to sprawy bardzo powa\u017cne. Pierwsza z trzech opowie\u015bci dotyczy budowy i katastrofy w 1937 r. niemieckiego sterowca „Hindenburg” (z powodu bojkotu nazist\u00f3w nie sprokurowano im helu, u\u017cyli wi\u0119c wodoru i sterowiec sp\u0142on\u0105\u0142), druga – ameryka\u0144skich pr\u00f3b atomowych w atolu Bikini, wreszcie trzecia – problem\u00f3w wynikaj\u0105cych z klonowania (pojawia si\u0119 owieczka Dolly) i tworzenia sztucznej inteligencji. Abstrahuj\u0105c od samej tematyki, rzecz zrobiona jest perfekcyjnie, wielop\u0142aszczyznowo\u00a0i w absolutnej wsp\u00f3\u0142pracy wsp\u00f3\u0142autor\u00f3w – warstwa wideo jest po prostu fantastyczna. Par\u0119 przyk\u0142ad\u00f3w, kt\u00f3re mog\u0105 da\u0107 pewne poj\u0119cie: tutaj<\/a> (Wagner jako prekursor repetytywizmu?) i tutaj<\/a>. Tu sam d\u017awi\u0119k<\/a> z kawa\u0142ka\u00a0\u015brodkowej cz\u0119\u015bci.\u00a0Ciekawe, \u017ce sama muzyka przypomina mi tu troch\u0119 Andriessena charakterystycznymi akordami<\/a>.<\/p>\n W ostatniej cz\u0119\u015bci obok naukowc\u00f3w wypowiadaj\u0105 si\u0119 duchowni. Pozostaje zawieszone pytanie: czy warto by\u0142o je\u015b\u0107 to jab\u0142ko? Z Drzewa Wiadomo\u015bci Dobrego i Z\u0142ego, ma si\u0119 rozumie\u0107…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Pierwszy zestaw dw\u00f3ch koncert\u00f3w jednego dnia na Sacrum Profanum. I ju\u017c wida\u0107, jak niem\u0105drym i myl\u0105cym terminem jest minimalizm, a nawet muzyka repetycyjna. Ta muzyka jest po prostu jak \u017cycie, rozgrywaj\u0105ce si\u0119 zawsze z rytmami w tle, bo rytm jest w\u0142a\u015bnie \u017cyciem, czym\u015b absolutnie naturalnym. Na tym tle rozwijaj\u0105 si\u0119 elementy, kt\u00f3re bywaj\u0105 powtarzalne bardziej […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1322"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1322"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1322\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1331,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1322\/revisions\/1331"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1322"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1322"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1322"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}