Rano ruszam ju\u017c do Warszawy, wi\u0119c ten wiecz\u00f3r by\u0142 moim ostatnim na tym festiwalu. Festiwalu bardzo ciekawym, w ramach kt\u00f3rego mo\u017cna by\u0142o uzyska\u0107 szersze spojrzenie na kolejny pejza\u017c muzyczny – fragment pejza\u017cu ameryka\u0144skiego. Cho\u0107 i polskie elementy przecie\u017c by\u0142y.<\/p>\n
Us\u0142ysza\u0142am wi\u0119c cztery utwory z serii Made in Poland – Mi\u0142osz Sounds<\/em>. Dzisiejszy, Aforyzmy na Mi\u0142osza<\/em> Agaty Zubel, bardzo mi si\u0119 spodoba\u0142 nie tylko z powodu jako\u015bci wykonania (Klangforum Wien i autorka jako solistka), ale i dlatego, \u017ce by\u0142 to jedyny z tych czterech – pomijaj\u0105c Mykietyna, kt\u00f3ry wykona\u0142 w\u0142a\u015bciwie dzie\u0142ko parateatralne – kt\u00f3ry uczciwie i otwarcie podszed\u0142 do konkretnych tekst\u00f3w (aforystycznych)\u00a0Mi\u0142osza, nie b\u0119d\u0105c prost\u0105 ilustracj\u0105, lecz inteligentnym komentarzem. Pozosta\u0142e – to komentarze bez s\u0142\u00f3w; tak te\u017c jest w przypadku utworu Jagody Szmytki, kt\u00f3ry b\u0119dzie wykonany na kolejnym koncercie (niestety go nie us\u0142ysz\u0119, \u017ca\u0142uj\u0119). No i pierwszy raz si\u0119 zdarzy\u0142o, \u017ce utw\u00f3r z tej serii zrobi\u0142 na mnie wi\u0119ksze wra\u017cenie ni\u017c to, co p\u00f3\u017aniej. In C<\/em> Terry’ego Rileya<\/a> ma dzi\u015b w\u0142a\u015bciwie przede wszystkim warto\u015b\u0107 historyczn\u0105. Nawet Reichowi, kt\u00f3ry swego czasu bra\u0142 udzia\u0142 w jego prawykonaniu, g\u0142owa opada\u0142a na bok ze znu\u017cenia (prawdopodobnie).<\/p>\n Za to o\u017cywi\u0142 si\u0119 na swoim koncercie, tym bardziej, \u017ce sam, z perkusist\u0105 zespo\u0142u Bang on a Can, wykona\u0142 swoj\u0105 Clapping Music<\/a><\/em> z 1972 r. Video Phase<\/em> <\/a>to stara Piano Phase<\/em> z dodan\u0105 „zmy\u0142\u0105” w obrazku (s\u0142ycha\u0107 fortepian, wida\u0107 perkusist\u0119 na \u017cywo i sfilmowanego) – utwory „fazowe” te\u017c ju\u017c w\u0142a\u015bciwie s\u0105 g\u0142\u00f3wnie histori\u0105. Bardziej atrakcyjnie i finezyjnie brzmi\u0105 „kontrapunkty” z lat 80. (klarnetowy New York Counterpoint<\/a> <\/em>w wykonaniu \u015bwietnego Evana Ziporyna, ze zmy\u0142kowym pocz\u0105tkiem „niekontrapunktowym”), wielkie brawa otrzyma\u0142y te\u017c utwory najnowsze: Double Sextet<\/em> <\/a>(2007), a zw\u0142aszcza rockowe w instrumentacji 2×5<\/a> <\/em>(2008). Trzeba doda\u0107, \u017ce dzi\u015b frekwencja w \u0141a\u017ani Nowej by\u0142a rekordowa.<\/p>\n Reich naprawd\u0119 robi w Krakowie furor\u0119. \u017ba\u0142uj\u0119, \u017ce nie b\u0119d\u0119 \u015bwiadkiem ostatnich dw\u00f3ch festiwalowych dni. Ale c\u00f3\u017c, Warszawska Jesie\u0144 wzywa. Tam te\u017c b\u0119dzie bardzo ciekawie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Rano ruszam ju\u017c do Warszawy, wi\u0119c ten wiecz\u00f3r by\u0142 moim ostatnim na tym festiwalu. Festiwalu bardzo ciekawym, w ramach kt\u00f3rego mo\u017cna by\u0142o uzyska\u0107 szersze spojrzenie na kolejny pejza\u017c muzyczny – fragment pejza\u017cu ameryka\u0144skiego. Cho\u0107 i polskie elementy przecie\u017c by\u0142y. Us\u0142ysza\u0142am wi\u0119c cztery utwory z serii Made in Poland – Mi\u0142osz Sounds. Dzisiejszy, Aforyzmy na Mi\u0142osza […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1344"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1344"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1344\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1347,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1344\/revisions\/1347"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1344"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1344"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1344"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}