W\u0142a\u015bnie sko\u0144czy\u0142 si\u0119 XI Festiwal Muzyki Folkowej Polskiego Radia „Nowa Tradycja”. Odwiedza\u0142am go tylko po\u0142owicznie – tylko trzeci i czwarty dzie\u0144. Gdybym przysz\u0142a na pierwsze przes\u0142uchanie konkursowe, pomy\u015bla\u0142abym, \u017ce poziom jest marny. Przysz\u0142am na drugie – i uzna\u0142am, \u017ce poziom jest przyzwoity, i, jak si\u0119 okaza\u0142o, werdykt potwierdzi\u0142 moje wra\u017cenie: prawie wszyscy nagrodzeni wyst\u0105pili w\u0142a\u015bnie drugiego dnia.<\/p>\n
Co si\u0119 og\u00f3lnie w tym konkursie dzieje? Ju\u017c praktycznie nie ma takich „korzennych” wyst\u0119p\u00f3w, jakie mog\u0142y natchn\u0105\u0107 Hoko<\/strong>, gdy tworzy\u0142 swoje dzie\u0142o o J\u00f3zku<\/a>. Wci\u0105\u017c modni s\u0105 klezmerzy i klezmeropodobni, najcz\u0119\u015bciej nawi\u0105zuj\u0105cy do do\u015bwiadcze\u0144 dawnego The Cracow Klezmer Band (obecnie The Bester Quartet), i taki w\u0142a\u015bnie zesp\u00f3\u0142 otrzyma\u0142 Grand Prix: Sounds of Times z Lublina. Zdolne, muzykalne ch\u0142opaki, ale musz\u0105 si\u0119 jeszcze wypierzy\u0107, znale\u017a\u0107 w\u0142asn\u0105 drog\u0119 i oblicze. Takie ma (i to od wielu lat) Ada\u015b Strug<\/a>, kt\u00f3ry \u015bpiewu ludowego uczy\u0142 si\u0119 z pierwszej r\u0119ki, u autentycznego \u015bpiewaka spod \u0141om\u017cy. A\u017c si\u0119 zdziwi\u0142am, jak zobaczy\u0142am go na estradzie w kolejnej formacji – \u017ce te\u017c jemu si\u0119 jeszcze chce bra\u0107 udzia\u0142 w konkursach. Mam nadziej\u0119, \u017ce nagroda TV Polonia i Nagroda im. Czes\u0142awa Niemena na co\u015b mu si\u0119 przyda, bo posta\u0107 to absolutnie nietuzinkowa i wielce utalentowana. Tym razem z Witkiem Brod\u0105 na b\u0119bnie i Jackiem Mielcarkiem na klarnecie \u015bpiewa\u0142 w\u0142asne pie\u015bni inspirowane muzyk\u0105 greck\u0105, ale i tak najbardziej przejmuj\u0105cy by\u0142, gdy za\u015bpiewa\u0142 pie\u015b\u0144 religijn\u0105 solo.<\/p>\n Drug\u0105 nagrod\u0119 otrzyma\u0142 warszawski zesp\u00f3\u0142 Gadaj\u0105ca Tykwa, kt\u00f3ry wygra\u0142 te\u017c ostatnie Miko\u0142ajki Folkowe. Weso\u0142e ch\u0142opaki poprzebierane w kolorowe szmaty, graj\u0105ce na r\u00f3\u017cnych egzotycznych instrumentach, g\u0142\u00f3wnie afryka\u0144skich (balafony, ngoni itp.), udaj\u0105, \u017ce przerabiaj\u0105 na afryka\u0144szczyzn\u0119 polski folklor. Pomys\u0142 zabawny na kr\u00f3tk\u0105 met\u0119, ale czy co\u015b z niego na przysz\u0142o\u015b\u0107 wynika? Nie wiadomo.<\/p>\n Tak w og\u00f3le jedno jest fajne: wida\u0107, \u017ce ju\u017c wchodz\u0105 kolejne pokolenia, \u017ce nie obracamy si\u0119 w kr\u0119gu ci\u0105gle tych samych ludzi. Z drugiej strony, nie ma takiego \u017cywio\u0142u, jaki by\u0142 na pierwszych festiwalach: \u017ce ludziom chcia\u0142o si\u0119 gra\u0107 i \u015bpiewa\u0107, \u017ce grali i \u015bpiewali razem ca\u0142ymi nocami w klubie festiwalowym, czekaj\u0105c na wyniki czy bawi\u0105c si\u0119 na bankiecie pofestiwalowym. Teraz by\u0142o cicho, wyst\u0119p i pa pa… Tego mi najbardziej szkoda.<\/p>\n Ale festiwal to jeszcze wyst\u0119py zagranicznych go\u015bci. I tu nowo\u015b\u0107. Zwykle dominowa\u0142 kierunek wschodni, p\u00f3\u0142nocny lub w\u0119gierski. W tym roku by\u0142o inaczej. Nie odwiedzi\u0142am wyst\u0119pu Brytyjczyka Andrew Cronshawa, a podobno by\u0142o warto. Natomiast widzia\u0142am wyst\u0119p trzech Breto\u0144czyk\u00f3w: braci Patricka i Jacky Mollard\u00f3w oraz Jeana-Michela Veillona. Skrzypce, flet i dudy szkockie – i w ostrzejszej wersji skrzypce, bombarda i dudy breto\u0144skie. Ta druga wersja brzmieniowa po prostu \u015bwidruje w uszach. Muzyka troch\u0119 monotonna, troch\u0119 transowa.<\/p>\n Na zako\u0144czenie festiwalu prawdziwek z Lizbony, zerwany wprost z ulicy Alfamy: Dona Rosa<\/a>, kobieta ju\u017c dzi\u015b niem\u0142oda, zniszczona \u017cyciem, niewidoma. \u015apiewa\u0142a na ulicy z trianglem; porwana stamt\u0105d przez wiede\u0144skiego producenta Andre Hellera dzi\u015b jest ju\u017c s\u0142awna. Ale wci\u0105\u017c ucieka na ulic\u0119. Podobno jest co\u015b takiego w muzykowaniu ulicznym, co wci\u0105ga. I, prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, rzeczywi\u015bcie do jej \u015bpiewu – a to, prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, nie tyle fado, co piosenki uliczne – nie potrzeba innych instrument\u00f3w. A przyjecha\u0142 z ni\u0105 zesp\u00f3\u0142: akordeon, perkusja (w tym charakterystyczne kwadratowe b\u0119bny) i specyficzna portugalska gitara<\/a>. Mili ludzie, nie specjalnie wybitni, i czasami rzeczywi\u015bcie zdarza\u0142y si\u0119 problemy – bo Dona Rosa ma t\u0119 cech\u0119, jak\u0105 ma wiele takich prawdziwk\u00f3w, jak np. wspominana tu kiedy\u015b przez\u00a0 Marka Kulikowskiego<\/strong> Apolonia Nowak z kurpiowskiej wsi Kadzid\u0142o: nie trzyma intonacji i dlatego lepiej, \u017ceby \u015bpiewa\u0142a solo, nie z instrumentami. Ma te\u017c szczeg\u00f3ln\u0105 manier\u0119 \u015bpiewania, jakby co\u015b wysilonego w g\u0142osie, co nie bardzo wsp\u00f3\u0142gra z u\u0142adzonymi brzmieniami instrument\u00f3w. Ale sol\u00f3wki by\u0142o ujmuj\u0105ce.<\/p>\n
![portugalska gitara<\/a>. Mili ludzie, nie specjalnie wybitni, i czasami rzeczywi\u015bcie zdarza\u0142y si\u0119 problemy – bo Dona Rosa ma t\u0119 cech\u0119, jak\u0105 ma wiele takich prawdziwk\u00f3w, jak np. wspominana tu kiedy\u015b przez\u00a0 Marka Kulikowskiego<\/strong> Apolonia Nowak z kurpiowskiej wsi Kadzid\u0142o: nie trzyma intonacji i dlatego lepiej, \u017ceby \u015bpiewa\u0142a solo, nie z instrumentami. Ma te\u017c szczeg\u00f3ln\u0105 manier\u0119 \u015bpiewania, jakby co\u015b wysilonego w g\u0142osie, co nie bardzo wsp\u00f3\u0142gra z u\u0142adzonymi brzmieniami instrument\u00f3w. Ale sol\u00f3wki by\u0142o ujmuj\u0105ce.<\/p>\nTu jest strona Nowej Tradycji<\/a>. Retransmisje poszczeg\u00f3lnych koncert\u00f3w maj\u0105 by\u0107 w TV Polonia na pocz\u0105tku maja.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"W\u0142a\u015bnie sko\u0144czy\u0142 si\u0119 XI Festiwal Muzyki Folkowej Polskiego Radia „Nowa Tradycja”. Odwiedza\u0142am go tylko po\u0142owicznie – tylko trzeci i czwarty dzie\u0144. Gdybym przysz\u0142a na pierwsze przes\u0142uchanie konkursowe, pomy\u015bla\u0142abym, \u017ce poziom jest marny. Przysz\u0142am na drugie – i uzna\u0142am, \u017ce poziom jest przyzwoity, i, jak si\u0119 okaza\u0142o, werdykt potwierdzi\u0142 moje wra\u017cenie: prawie wszyscy nagrodzeni wyst\u0105pili w\u0142a\u015bnie […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/140"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=140"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/140\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=140"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=140"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=140"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}](\"http:\/\/pl.wikipedia.org\/wiki\/Grafika:Fado2_-_chitarre.jpg\"){kind=link}