Naprawd\u0119 to nie same stradivariusy\u00a0– to skr\u00f3t –\u00a0ale same cenne instrumenty w\u0142oskie (a solista gra\u0142 na alt\u00f3wce wykonanej przez Paolo Testore) zabrzmia\u0142y w czwartkowy wiecz\u00f3r w Filharmonii Narodowej. Zesp\u00f3\u0142 Jurija Baszmieta Soli\u015bci Moskwy obchodzi w\u0142a\u015bnie dwudziestolecie i z tej okazji odwiedza r\u00f3\u017cne miasta \u015bwiata. Ale jak na razie tylko trzy miasta – Wiede\u0144, Rzym i w\u0142a\u015bnie Warszawa – zosta\u0142y wybrane do zaprezentowania projektu specjalnego. Smyczkowa cz\u0119\u015b\u0107 Solist\u00f3w Moskwy zagra\u0142a podczas tych koncert\u00f3w na instrumentach z kolekcji nale\u017c\u0105cej do moskiewskiego Muzeum Kultury Muzycznej im. Michai\u0142a Glinki. Kolekcja ta ma do\u015b\u0107 skomplikowane losy, sk\u0142ada si\u0119 z kilku prywatnych zbior\u00f3w i zgromadzona razem powoduje, \u017ce muzeum mo\u017cna nazwa\u0107 g\u0142\u00f3wnym skarbcem instrumentalnym Rosji. A znajduj\u0105 si\u0119 tam jeszcze inne bezcenne rzeczy, np. partytury rosyjskich kompozytor\u00f3w, m.in. Czajkowskiego, Rachmaninowa, Prokofiewa. Wygl\u0105da na to, \u017ce podczas pobytu w Moskwie wizyta tam\u017ce jest obowi\u0105zkiem ka\u017cdego melomana.<\/p>\n
Samo brzmienie zespo\u0142u by\u0142o faktycznie pieszczot\u0105 dla uszu. A zawarto\u015b\u0107 muzyczna koncertu? Z tym ju\u017c troch\u0119 inaczej. Najpierw troch\u0119 ma\u0142o „historycznie poinformowany” III Koncert brandenburski<\/em>, kt\u00f3rym dyrygowa\u0142 Baszmiet. Po nim Mozart – Symfonia koncertuj\u0105ca<\/em> z go\u015bcinnie wyst\u0119puj\u0105c\u0105 Agat\u0105 Szymczewsk\u0105 (na stradivariusie), kt\u00f3ra wypad\u0142a bardzo \u0142adnie; niestety altowiolista robi\u0142 r\u00f3\u017cne dziwne rubata nie wiedzie\u0107 czemu (gdy gra\u0142 t\u0119 symfoni\u0119 z Gidonem Kremerem, nie wyg\u0142upia\u0142 si\u0119 tak).<\/p>\n Dopiero w drugiej cz\u0119\u015bci muzycy poczuli si\u0119 swobodniej – wida\u0107 szeroka rosyjska dusza potrzebuje romantyzmu. Najpierw wi\u0119c popis dla solisty-dyrygenta: opracowanie Kwartetu a-moll<\/em> na alt\u00f3wk\u0119 ze skrzypcami, gitar\u0105 i wiolonczel\u0105 Paganiniego. Do\u015b\u0107 zabawny utw\u00f3r, troch\u0119 jeszcze korzeniami w stylu brillant. Ale w pe\u0142ni po swojemu muzycy zagrali dopiero Serenad\u0119 <\/em>Czajkowskiego – wida\u0107, \u017ce tak\u0105 muzyk\u0119 lubi\u0105 najbardziej. Na bis najpierw zn\u00f3w Bach, ale lepiej zagrany:\u00a0Aria<\/em> z III Suity orkiestrowej<\/em>, i w ko\u0144cu co\u015b naprawd\u0119 szczeg\u00f3lnego, z solist\u0105: Polka <\/em>Alfreda Schnittkego<\/a>. I \u017cal mi si\u0119 zrobi\u0142o, \u017ce to nie Koncert<\/em> Schnittkego<\/a> znalaz\u0142 si\u0119 w programie… Cho\u0107 zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce dla tej publiczno\u015bci mog\u0142oby to by\u0107 za trudne.<\/p>\n Baszmiet opowiada\u0142 na konferencji o utworach komponowanych specjalnie dla niego. Powsta\u0142o ich ju\u017c 50, wykona\u0142 48, ale „wci\u0105\u017c czeka na jakiego\u015b Czajkowskiego czy Brahmsa”, czyli na dzie\u0142o genialne. Z wybitnych wymieni\u0142 trzy: Schnittkego w\u0142a\u015bnie oraz Gubajduliny<\/a> i Kanczelego (Styx<\/a><\/em>, za kt\u00f3rym ja akurat nie przepadam). – No i bardzo chcia\u0142bym zagra\u0107 Pendereckiego. Znam jego Koncert alt\u00f3wkowy<\/em>, ale go nie gra\u0142em; kiedy go pisa\u0142, jeszcze si\u0119 nie znali\u015bmy, wi\u0119c nie jest dla mnie. A nie wypada mi gra\u0107 utworu wsp\u00f3\u0142czesnego nie mnie po\u015bwi\u0119conego, skoro „moich” jest a\u017c tyle. Je\u015bli jednak Krzysztof napisze dla mnie II Koncert alt\u00f3wkowy, z przyjemno\u015bci\u0105 go wykonam w pierwszej kolejno\u015bci – zadeklarowa\u0142 altowiolista, kt\u00f3ry bra\u0142 zreszt\u0105 udzia\u0142 (wraz z Rostropowiczem) w prawykonaniu Sekstetu<\/em> Pendereckiego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Naprawd\u0119 to nie same stradivariusy\u00a0– to skr\u00f3t –\u00a0ale same cenne instrumenty w\u0142oskie (a solista gra\u0142 na alt\u00f3wce wykonanej przez Paolo Testore) zabrzmia\u0142y w czwartkowy wiecz\u00f3r w Filharmonii Narodowej. Zesp\u00f3\u0142 Jurija Baszmieta Soli\u015bci Moskwy obchodzi w\u0142a\u015bnie dwudziestolecie i z tej okazji odwiedza r\u00f3\u017cne miasta \u015bwiata. Ale jak na razie tylko trzy miasta – Wiede\u0144, Rzym i […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1413"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1413"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1413\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1431,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1413\/revisions\/1431"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1413"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1413"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1413"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}