{"id":1459,"date":"2011-10-31T00:40:19","date_gmt":"2011-10-30T23:40:19","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=1459"},"modified":"2011-11-25T14:18:16","modified_gmt":"2011-11-25T13:18:16","slug":"pamietajmy-o-markowskim","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2011\/10\/31\/pamietajmy-o-markowskim\/","title":{"rendered":"Pami\u0119tajmy o Markowskim"},"content":{"rendered":"

Wpis odrobin\u0119 sp\u00f3\u017aniony, bo dzie\u0144 w\u0142a\u015bciwej rocznicy w\u0142a\u015bnie si\u0119 sko\u0144czy\u0142, ale w ko\u0144cu troch\u0119 wygadania si\u0119 nale\u017ca\u0142o si\u0119 Don Giovanniemu<\/em>.<\/p>\n

30 pa\u017adziernika 25 lat temu zmar\u0142 Andrzej Markowski. Trudno powiedzie\u0107 w paru s\u0142owach, a nawet w paru zdaniach, kim by\u0142 i co znaczy w historii muzyki powojennej. Wymie\u0144my cho\u0107by par\u0119 spraw: Warszawska Jesie\u0144 i prawykonania najwa\u017cniejszych utwor\u00f3w lat 60. i 70. z awangardowymi dzie\u0142ami Pendereckiego na czele; dyrekcja Filharmonii Krakowskiej, a potem Filharmonii Wroc\u0142awskiej i budowa jej siedziby (co by o niej nie m\u00f3wi\u0107 – mia\u0142a by\u0107 prowizork\u0105, ale u nas prowizorki niestety s\u0105 najtrwalsze), Wratislavia Cantans – ca\u0142kowicie autorski pomys\u0142, pozornie szalony w PRL w 1968 r., bo po\u015bwi\u0119cony muzyce oratoryjnej i kantatowej i odbywaj\u0105cy si\u0119 niemal tylko w ko\u015bcio\u0142ach. Niezwykle ciekawe i \u015bmia\u0142e pomys\u0142y repertuarowe, otwarto\u015b\u0107 na bardzo r\u00f3\u017cne stylistyki. Tutaj<\/a> mo\u017cna przeczyta\u0107, na jakie.<\/p>\n

Ale sam tak\u017ce komponowa\u0142 –\u00a0by\u0142 autorem muzyki teatralnej i filmowej, cz\u0119sto elektronicznej, realizowanej w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia – by\u0142 jednym z pierwszych, kt\u00f3rzy do niego weszli w 1957 r. To jeden przyk\u0142ad<\/a>, a to drugi<\/a>.\u00a0A p\u00f3\u017aniej stworzy\u0142 muzyk\u0119 m.in. do Popio\u0142\u00f3w<\/em> i Pana Wo\u0142odyjowskiego<\/em>.<\/p>\n

Cz\u0142owiek-instytucja. Dlatego warto i trzeba o nim pami\u0119ta\u0107. W filharmoniach wi\u0119c, w kt\u00f3rych dzia\u0142a\u0142, odbywaj\u0105 si\u0119 koncerty po\u015bwi\u0119cone jego pami\u0119ci. I ciekawe, \u017ce ka\u017cde miasto czci go w innej stylistyce, i ka\u017cda z tych stylistyk pasuje do niego.<\/p>\n

Jeste\u015bmy po pierwszym koncercie – warszawskim. Tu program u\u0142o\u017cono z utwor\u00f3w g\u0142\u00f3wnie dwudziestowiecznych i niecz\u0119sto wykonywanych\u00a0– Symfonii w kwadracie<\/em> Stefana Kisielewskiego, Koncertu skrzypcowego<\/em> Ericha W. Korngolda (kt\u00f3ry jest jednym z najpopularniejszych utwor\u00f3w w USA, ale u nas nie), suity z muzyki do filmy Redes<\/em> Silvestre Revueltasa i Nokturn\u00f3w<\/em> Debussy’ego (tu cofni\u0119to si\u0119 w ko\u0144c\u00f3wk\u0119 XIX w.). Motywem przewodnim by\u0142a bardziej lub mniej \u015bcis\u0142a ilustracyjno\u015b\u0107.<\/p>\n

W Krakowie b\u0119d\u0105 czci\u0107 pami\u0119\u0107 dyrygenta 5 listopada. Tu ca\u0142kiem inny zestaw<\/a>: Albinoni, Schubert, Lutos\u0142awski – nawi\u0105zuje do stworzonego tam przez Markowskiego cyklu Musica Antiqua-Musica Nova<\/em> oraz do jego upodoba\u0144 – mimo tego, z czym przede wszystkim si\u0119 kojarzy – tak\u017ce do muzyki romantycznej.<\/p>\n

Koncert w \u0141odzi<\/a> (gdzie by\u0142 dyrektorem w latach 80.), 18 listopada, po\u015bwi\u0119cony jest, jak warszawski,\u00a0XX wiekowi, a do programu zostanie w\u0142\u0105czony (na pocz\u0105tek) utw\u00f3r, kt\u00f3rego prawykonanie pod dyrekcj\u0105 Markowskiego sta\u0142o si\u0119 zaczynem jednej z najbardziej spektakularnych karier polskich kompozytor\u00f3w – Tren<\/em> Pendereckiego. I na ko\u0144cu Wroc\u0142aw<\/a>, gdzie zn\u00f3w pojawi si\u0119 ogromnie zr\u00f3\u017cnicowany repertuar, w tym trzy dzie\u0142a XX-wieczne, kt\u00f3rych prawykonania Markowski dokona\u0142.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wpis odrobin\u0119 sp\u00f3\u017aniony, bo dzie\u0144 w\u0142a\u015bciwej rocznicy w\u0142a\u015bnie si\u0119 sko\u0144czy\u0142, ale w ko\u0144cu troch\u0119 wygadania si\u0119 nale\u017ca\u0142o si\u0119 Don Giovanniemu. 30 pa\u017adziernika 25 lat temu zmar\u0142 Andrzej Markowski. Trudno powiedzie\u0107 w paru s\u0142owach, a nawet w paru zdaniach, kim by\u0142 i co znaczy w historii muzyki powojennej. Wymie\u0144my cho\u0107by par\u0119 spraw: Warszawska Jesie\u0144 i prawykonania […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1459"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1459"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1459\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1463,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1459\/revisions\/1463"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1459"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1459"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1459"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}