{"id":1466,"date":"2011-11-03T09:32:26","date_gmt":"2011-11-03T08:32:26","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=1466"},"modified":"2011-11-25T14:14:55","modified_gmt":"2011-11-25T13:14:55","slug":"partnerstwo-wschodnie-w-berlinie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2011\/11\/03\/partnerstwo-wschodnie-w-berlinie\/","title":{"rendered":"Partnerstwo Wschodnie w Berlinie"},"content":{"rendered":"

Wyobra\u017cam sobie, jakie to musia\u0142o by\u0107 prze\u017cycie dla m\u0142odych, \u015bwie\u017co po studiach muzyk\u00f3w z Ukrainy, Bia\u0142orusi, Armenii, Gruzji, Azerbejd\u017canu, Mo\u0142dawii – ale i Polski te\u017c. Zagra\u0107 w legendarnym „cyrku Karajana”, gdzie graj\u0105 najlepsi – o czym\u015b takim pewnie niedawno jeszcze nie marzyli. A jeszcze wczoraj na pr\u00f3bie odwiedzi\u0142 ich tutejszy szef – Simon Rattle. Ogromnie mu si\u0119 podoba idea. Sam intensywnie si\u0119 szykuje do najbli\u017cszego koncertu z Dziewi\u0105t\u0105<\/em> Mahlera;\u00a0pr\u00f3ba I, Culture by\u0142a wci\u015bni\u0119ta mi\u0119dzy dwie pr\u00f3by Berli\u0144czyk\u00f3w.<\/p>\n

Orkiestra pracuje g\u0142\u00f3wnie pod przewodnictwem polskiego dyrygenta zamieszka\u0142ego w Londynie – Paw\u0142a Kotli, ale te\u017c mia\u0142a w Gda\u0144sku warsztaty z Maestro Marrinerem, z kt\u00f3rym w\u0142a\u015bnie tu w Berlinie odby\u0142a pierwszy koncert. Z Kotl\u0105 gra\u0142a ju\u017c w Kijowie i pono\u0107 by\u0142 wielki sukces z owacj\u0105 na stoj\u0105co.<\/p>\n

Pierwsza zbi\u00f3rka by\u0142a w sierpniu, ale potem by\u0142 miesi\u0105c przerwy. Kr\u00f3tki by\u0142 wi\u0119c czas na stworzenie z\u00a0ok. setki m\u0142odych muzyk\u00f3w – zespo\u0142u. Czy zesp\u00f3\u0142 ju\u017c powsta\u0142? Wczoraj da\u0142o si\u0119 to odczu\u0107 szczeg\u00f3lnie w drugiej cz\u0119\u015bci programu: IV Symfonii<\/em> Czajkowskiego (zw\u0142aszcza w finale) i zagranym na bis pod dyrekcj\u0105 wezwanego specjalnie w tym celu przez Marrinera na\u00a0scen\u0119 Kotli Mazurze<\/em> z Halki<\/em>. W pierwszej cz\u0119\u015bci by\u0142o du\u017co trudniej. Tak\u017ce z powodu samych utwor\u00f3w. Uwertura Pan Wojewoda<\/em> Czajkowskiego – no c\u00f3\u017c, nic dziwnego, \u017ce tego si\u0119 w\u0142a\u015bciwie nie grywa, bo do\u015b\u0107 nudne i ma\u0142o efektowne, trudno sie przy tym pokaza\u0107. No, a I Koncert skrzypcowy<\/em> Szymanowskiego jest piekielnie trudny dla orkiestry – te wszystkie sol\u00f3weczki, ptasie \u0107wierkania, nocne nastroje… Nie wszystko posz\u0142o tak, jak by si\u0119 chcia\u0142o. Za to Arabella Steinbacher – \u015bwietna skrzypaczka. Pi\u0119knie \u015bpiewa\u0142a tam, gdzie trzeba \u015bpiewa\u0107, ale i przytupn\u0105\u0107 potrafi\u0142a – dziewczyna z temperamentem. A brzmi – no c\u00f3\u017c, jak to\u00a0prawdziwy stradivarius (instrument z 1716). Na bis zagra\u0142a z ogniem\u00a0Recitativo\u00a0i Scherzo<\/em> Kreislera. Bardzo dobrze, \u017ce uda\u0142o si\u0119 j\u0105 zaprosi\u0107 do wyst\u0119pu z t\u0105 orkiestr\u0105, bo to zdecydowanie podnios\u0142o atrakcyjno\u015b\u0107 koncertu – tak\u017ce dla miejscowych. Koncert odby\u0142 si\u0119 w cyklu Pro Musica – Musikalische Akademie, a wi\u0119c nie by\u0142a to jaka\u015b tam zamkni\u0119ta impreza dla dyplomacji, lecz ka\u017cdy berli\u0144czyk m\u00f3g\u0142 przyj\u015b\u0107. Rozesz\u0142o sie pono\u0107, \u0142\u0105cznie z zaproszeniami, 1500 bilet\u00f3w – sala ma 2200, wi\u0119c wygl\u0105da\u0142o to tak: cho\u0107 z pustymi miejscami, ale nie wstydliwie. Zainteresowanie prasy te\u017c podobno by\u0142o du\u017ce.<\/p>\n

Szacun te\u017c dla Maestra – jest w \u015bwietnej formie, robi\u0142 wra\u017cenie, jakby przy tej m\u0142odzie\u017cy nawet odm\u0142odnia\u0142. Przecie\u017c, daj Bo\u017ce zdrowie, rocznik 1924…<\/p>\n

Tutaj<\/a> jest strona orkiestry. Dzi\u015b rano ju\u017c mieli ruszy\u0107 autokarem – do Brukseli. Potem jeszcze\u00a0Londyn i Madryt, a w ko\u0144cu Warszawa.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wyobra\u017cam sobie, jakie to musia\u0142o by\u0107 prze\u017cycie dla m\u0142odych, \u015bwie\u017co po studiach muzyk\u00f3w z Ukrainy, Bia\u0142orusi, Armenii, Gruzji, Azerbejd\u017canu, Mo\u0142dawii – ale i Polski te\u017c. Zagra\u0107 w legendarnym „cyrku Karajana”, gdzie graj\u0105 najlepsi – o czym\u015b takim pewnie niedawno jeszcze nie marzyli. A jeszcze wczoraj na pr\u00f3bie odwiedzi\u0142 ich tutejszy szef – Simon Rattle. Ogromnie […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1466"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1466"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1466\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1472,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1466\/revisions\/1472"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1466"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1466"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1466"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}