{"id":1496,"date":"2011-11-12T00:43:59","date_gmt":"2011-11-11T23:43:59","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=1496"},"modified":"2011-11-25T14:10:50","modified_gmt":"2011-11-25T13:10:50","slug":"to-idzie-mlodosc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2011\/11\/12\/to-idzie-mlodosc\/","title":{"rendered":"To idzie m\u0142odo\u015b\u0107"},"content":{"rendered":"

Orkiestra I, Culture zako\u0144czy\u0142a dzi\u015b swoje kr\u00f3tkie, a efektowne tournee – wyst\u0105pi\u0142a w Filharmonii Narodowej pod batut\u0105 Paw\u0142a Kotli. Nawet mnie specjalnie nie zaskoczy\u0142o, \u017ce przez ten tydzie\u0144, jak jej nie s\u0142ysza\u0142am, bardzo okrzep\u0142a i ju\u017c chwilami naprawd\u0119 sprawia wra\u017cenie zespo\u0142u. Tylko akompaniament do I Koncertu skrzypcowego<\/em> Szymanowskiego wci\u0105\u017c jest dla niej za trudny… ale on jest naprawd\u0119 bardzo trudny. Zw\u0142aszcza pocz\u0105tek, to rozsnuwanie nocnej ba\u015bni, te wszystkie popiskuj\u0105ce ptaszki i szemrz\u0105ce strumyczki – tu trzeba autentycznie si\u0119 rozmarzy\u0107, a nie wygrywa\u0107 nutki w strachu, czy si\u0119 zmieszcz\u0105. Ale trudno. Za to pi\u0119knie zagra\u0142a Alena Baeva. Zupe\u0142nie inaczej ni\u017c Arabella Steinbacher – u tamtej emocje by\u0142y na wierzchu, tu by\u0142 przede wszystkim \u015bpiew, muzykowanie. Niestety bisowa\u0107 nie chcia\u0142a.<\/p>\n

A poza tym? Dzisiejszy program na pewno bardziej ni\u017c berli\u0144ski odpowiada\u0142 tej orkiestrze, wiekowi i temperamentowi. Mimo \u017ce utwory by\u0142y trudne. Ale po pierwsze, m\u0142odzie\u017c o wiele lepiej czuje si\u0119 w muzyce XX wieku, po drugie, w\u0142a\u015bnie utwory rosyjskie paradoksalnie \u0142\u0105cz\u0105 mieszka\u0144c\u00f3w dawnych republik ZSRR…<\/p>\n

Suita scytyjska<\/em> Prokofiewa mia\u0142a to nieszcz\u0119\u015bcie, \u017ce w dziejach muzyki przy\u0107mi\u0142y j\u0105 \u015awi\u0119to wiosny<\/em> Strawi\u0144skiego i Cudowny mandaryn<\/em> Bart\u00f3ka. „M\u0142ody gniewny” Prokofiew (jak powiedzia\u0142 zapowiadaj\u0105cy koncert Aleksander Laskowski) napisa\u0142 balet A\u0142a i Lolij<\/em> na zam\u00f3wienie Diagilewa, kt\u00f3ry chcia\u0142 p\u00f3j\u015b\u0107 za ciosem po \u015awi\u0119cie wiosny<\/em>, ale w ko\u0144cu si\u0119 nie zdecydowa\u0142, a kompozytor przerobi\u0142 balet na suit\u0119. Dzi\u015b niestety rzadko grywan\u0105, ale to wspania\u0142a muzyka pe\u0142na ogromnej energii, dzisiejszym odbiorcom przypominaj\u0105ca filmow\u0105 (i zdecydowanie le\u017c\u0105ca u jej \u017ar\u00f3de\u0142). M\u0142odzi muzycy mog\u0105 si\u0119 w niej wspaniale wy\u017cy\u0107, zw\u0142aszcza, \u017ce i decybeli, i ostrych harmonii, i rytm\u00f3w tu nie brak.<\/p>\n

Zaimponowa\u0142o mi wykonanie V Symfonii<\/em> Szostakowicza. To w\u0142a\u015bnie jest przypadek intuicyjnego zrozumienia istoty dzie\u0142a. M\u0142odzie\u017c gra\u0142a z wielkim przej\u0119ciem, z dusz\u0105 po prostu. A i w tym dziele jest pot\u0119ga, jest si\u0142a po prostu wstrz\u0105saj\u0105ca. D\u0142ugo oklaskiwano orkiestr\u0119 na stoj\u0105co, a\u017c wykona\u0142a dwa bisy: Mazura<\/em> z Halki<\/em> i uwertur\u0119 do Rus\u0142ana i Ludmi\u0142y<\/em> Glinki, w kt\u00f3rej stara\u0142a si\u0119 pobi\u0107 rekord Guinnessa w dziedzinie tempa, ale chyba si\u0119 to nie uda\u0142o…<\/p>\n

Potem, gdy publiczno\u015b\u0107 posz\u0142a, zacz\u0119\u0142y si\u0119 wyg\u0142upy<\/a> (to przebieranka do zdj\u0119\u0107). A co b\u0119dzie dalej? Nie wiadomo. Wszystko zale\u017cy oczywi\u015bcie od kasy. A tymczasem mogli\u015bmy si\u0119 cieszy\u0107, \u017ce ten dzie\u0144, w tym mie\u015bcie tak pe\u0142en paskudnych nawalanek, w ko\u0144cu przyni\u00f3s\u0142 co\u015b naprawd\u0119 pozytywnego i sympatycznego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Orkiestra I, Culture zako\u0144czy\u0142a dzi\u015b swoje kr\u00f3tkie, a efektowne tournee – wyst\u0105pi\u0142a w Filharmonii Narodowej pod batut\u0105 Paw\u0142a Kotli. Nawet mnie specjalnie nie zaskoczy\u0142o, \u017ce przez ten tydzie\u0144, jak jej nie s\u0142ysza\u0142am, bardzo okrzep\u0142a i ju\u017c chwilami naprawd\u0119 sprawia wra\u017cenie zespo\u0142u. Tylko akompaniament do I Koncertu skrzypcowego Szymanowskiego wci\u0105\u017c jest dla niej za trudny… ale […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1496"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1496"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1496\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1500,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1496\/revisions\/1500"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1496"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1496"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1496"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}