{"id":1522,"date":"2011-11-21T00:05:39","date_gmt":"2011-11-20T23:05:39","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=1522"},"modified":"2011-11-25T14:09:35","modified_gmt":"2011-11-25T13:09:35","slug":"stanko-staro-nowy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2011\/11\/21\/stanko-staro-nowy\/","title":{"rendered":"Sta\u0144ko staro-nowy"},"content":{"rendered":"

Sk\u0105d ten tytu\u0142? St\u0105d, \u017ce cho\u0107 na wyst\u0119pie zamykaj\u0105cym Jazzow\u0105 Jesie\u0144 lider, czyli tradycyjnie szef artystyczny festiwalu, czyli Tomasz Sta\u0144ko, wyst\u0105pi\u0142 z nowym sk\u0142adem i z paroma nowymi utworami, to by\u0142y te\u017c i stare, m.in. The Dark Eyes of Martha Hirsch<\/em> (ale troch\u0119 zmieniony). Tr\u0119baczowi partnerowa\u0142o Craig Taborn Trio.\u00a0\u00a0Zdarzy\u0142o mu si\u0119\u00a0w tym roku koncertowa\u0107 w Stanach w zestawie z saksofonist\u0105 Chrisem Potterem (z kt\u00f3rym Taborn gra\u0142 w Bielsku w zesz\u0142ym roku<\/a>), perkusist\u0105 Jimem Blackiem i Thomasem Morganem na basie. Teraz jest zachwycony sekcj\u0105 rytmiczn\u0105 Taborna –\u00a0Morganem i perkusist\u0105 Geraldem Cleaverem – i chcia\u0142by z nimi gra\u0107 dalej. Pianista r\u00f3wnie\u017c (i s\u0142usznie!) budzi jego prawdziwy podziw, ale jest bardzo zaj\u0119ty, czego dow\u00f3d da\u0142 i na tym festiwalu (o tym za chwil\u0119).<\/p>\n

Nowojorskie projekty b\u0119d\u0105 mia\u0142y przysz\u0142o\u015b\u0107, a na razie premierowa pr\u00f3bka by\u0142a w Bielsku. I pocz\u0105tkowo mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce trio zachowuje si\u0119 muzycznie ze zbyt wielk\u0105 nie\u015bmia\u0142o\u015bci\u0105 wyp\u0142ywaj\u0105c\u0105 zar\u00f3wno z respektu, jak i z faktu, \u017ce w\u0142a\u015bciwie grali razem\u00a0po jednej pr\u00f3bie. Z czasem jednak rozkr\u0119cili si\u0119 i dali prawdziwego czadu. Jak zwykle by\u0142am zachwycona d\u017awi\u0119kiem Sta\u0144ki – jestem przywi\u0105zana do tych r\u00f3\u017cnych jego chwyt\u00f3w, chrapliwych, przeci\u0105g\u0142ych fraz, trylowego mamrotania w g\u00f3rze lub w dole. Troch\u0119 mia\u0142am nadziej\u0119, \u017ce wi\u0119cej swojego poka\u017ce te\u017c Taborn, ale on, mimo \u017ce jako lider jest gigantyczn\u0105 indywidualno\u015bci\u0105, jako cz\u0142onek czyjego\u015b zespo\u0142u stara si\u0119 pozosta\u0107 na drugim planie, dopasowa\u0107 i podporz\u0105dkowa\u0107.<\/p>\n

Podporz\u0105dkowa\u0142 si\u0119 te\u017c w pierwszej cz\u0119\u015bci wieczoru, graj\u0105c\u00a0w kwartecie Michaela Formanka, kolejnym po Vitousu basi\u015bcie ameryka\u0144skim pochodzenia czeskiego. Gra\u0142 z nimi jeszcze saksofonista Tim Berne oraz zn\u00f3w Cleaver na perkusji. To by\u0142o granie bardzo sophisticated, takie nawet troch\u0119 m\u0105drzenie si\u0119, zn\u00f3w by\u0142y skomplikowane rytmy i harmonie, ale, w odr\u00f3\u017cnieniu od gry wczorajszego tria, nie przynios\u0142y wielkich emocji, by\u0142y do\u015b\u0107 ch\u0142odne. Oklaski by\u0142y, ale bez wi\u0119kszej owacji. Muzycy grali repertuar z zesz\u0142orocznej p\u0142yty The Rub and Spare Change<\/em>, nagranej – oczywi\u015bcie – dla ECM.<\/p>\n

PS. Wczoraj Tomasz w rozmowie wysnu\u0142 tez\u0119, \u017ce kryzys jest czym\u015b dobrym dla kultury, a \u015bci\u015ble rzecz bior\u0105c dla jej jako\u015bci, bo dobrzy zostan\u0105, a ch\u0142am odpadnie. Mnie si\u0119 wydaje, \u017ce jest zbyt wielkim optymist\u0105. A wam?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sk\u0105d ten tytu\u0142? St\u0105d, \u017ce cho\u0107 na wyst\u0119pie zamykaj\u0105cym Jazzow\u0105 Jesie\u0144 lider, czyli tradycyjnie szef artystyczny festiwalu, czyli Tomasz Sta\u0144ko, wyst\u0105pi\u0142 z nowym sk\u0142adem i z paroma nowymi utworami, to by\u0142y te\u017c i stare, m.in. The Dark Eyes of Martha Hirsch (ale troch\u0119 zmieniony). Tr\u0119baczowi partnerowa\u0142o Craig Taborn Trio.\u00a0\u00a0Zdarzy\u0142o mu si\u0119\u00a0w tym roku koncertowa\u0107 w […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1522"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1522"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1522\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1528,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1522\/revisions\/1528"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1522"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1522"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1522"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}