Przysz\u0142am wczoraj do auli Technikum Kolejowego, gdzie zwykle, od wielu ju\u017c lat,\u00a0pr\u00f3buje Sinfonia Varsovia. Pr\u00f3bowa\u0142a te\u017c oczywi\u015bcie z Markiem Minkowskim przed dzisiejszym koncertem. Ci m\u0142odzi kolejarze nie maj\u0105 nawet zielonego poj\u0119cia, jak ich budynek zosta\u0142 nobilitowany. Zreszt\u0105 ju\u017c nie pierwsze znane nazwisko tu go\u015bci\u0142o – bywa\u0142 tu przecie\u017c i Menuhin, i Penderecki, i Jose Cura, i Nigel Kennedy, i r\u00f3\u017cni soli\u015bci. Ka\u017cdy z nich wchodzi\u0142 od podw\u00f3reczka na Szcz\u0119\u015bliwickiej, na kt\u00f3rym stoi wielka stara lokomotywa…<\/p>\n
Ale um\u00f3wmy si\u0119, z wymienionych nazwisk – a wszyscy ci pe\u0142nili funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnego go\u015bcinnego dyrygenta, a nawet szefa artystycznego tej jednej z najlepszych polskich orkiestr\u00a0– nikt wielkim dyrygentem nie jest. Ka\u017cdy zaistnia\u0142 kiedy\u015b w innej muzycznej dziedzinie, a dyrygentura by\u0142a dla nich kaprysem, na kt\u00f3ry b\u0119d\u0105c w latach i w pe\u0142ni kariery mogli sobie pozwoli\u0107. Minkowski co prawda te\u017c by\u0142 wcze\u015bniej instrumentalist\u0105 – fagocist\u0105, ale nie solist\u0105, tylko cz\u0142onkiem orkiestry (dawno temu by\u0142 w Warszawie z barokow\u0105 orkiestr\u0105 Jean-Claude’a Malgoire’a). Szybko jednak odkry\u0142, \u017ce to dyrygowanie najbardziej mu le\u017cy – i dzi\u015b podziwiamy efekty.<\/p>\n
Czekaj\u0105c na wywiad z nim zaraz po zako\u0144czeniu pr\u00f3by gwarzy\u0142am sobie ze znajomymi muzykami. Cali szcz\u0119\u015bliwi i zachwyceni. Najwa\u017cniejsze wra\u017cenie: wszystko dzieje si\u0119 w spos\u00f3b absolutnie naturalny, bez forsowania. Bo Minkowski potrafi\u00a0zarazi\u0107 po prostu muzyk\u00f3w swoim entuzjazmem do utworu.<\/p>\n
Jeden z koleg\u00f3w powiedzia\u0142 mi, \u017ce ciarki go przesz\u0142y, gdy Maestro zacz\u0105\u0142 uwertur\u0119 do Halki<\/em>. Kawa\u0142ek znany wszystkim polskim orkiestrom do up\u0119ku, a on poczu\u0142 si\u0119, jakby pierwszy raz w \u017cyciu s\u0142ysza\u0142 ten utw\u00f3r. Co ten Minkowski zrobi\u0142?<\/p>\n Mo\u017ce co\u015b takiego, czego by\u0142am przez chwil\u0119 \u015bwiadkiem. Musia\u0142am chwil\u0119 poczeka\u0107 na wywiad, bo Maestro przes\u0142uchiwa\u0142 (do swojego barokowego zespo\u0142u) waltornist\u0119 graj\u0105cego na naturalnej waltorni. Muzyk z Poznania zacz\u0105\u0142 sol\u00f3wk\u0119 z arii basowej Quoniam tu solus<\/em> z Mszy h-moll<\/em> Bacha. Troszk\u0119 mu si\u0119 kiksn\u0119\u0142o, ale nie tak strasznie, wida\u0107 jednak by\u0142o pewn\u0105 trem\u0119. Ale Minkowski powiedzia\u0142 mu tylko, \u017ceby zagra\u0142 pocz\u0105tek more brilliant<\/em>. I pooosz\u0142o… Jakie to proste, zdawa\u0142oby si\u0119…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Przysz\u0142am wczoraj do auli Technikum Kolejowego, gdzie zwykle, od wielu ju\u017c lat,\u00a0pr\u00f3buje Sinfonia Varsovia. Pr\u00f3bowa\u0142a te\u017c oczywi\u015bcie z Markiem Minkowskim przed dzisiejszym koncertem. Ci m\u0142odzi kolejarze nie maj\u0105 nawet zielonego poj\u0119cia, jak ich budynek zosta\u0142 nobilitowany. Zreszt\u0105 ju\u017c nie pierwsze znane nazwisko tu go\u015bci\u0142o – bywa\u0142 tu przecie\u017c i Menuhin, i Penderecki, i Jose Cura, […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/170"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=170"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/170\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=170"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=170"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=170"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}