…czyli z Kronosem w sali Polskiej Filharmonii Ba\u0142tyckiej trwa\u0142 ponad dwie godziny, bez przerwy. Widocznie ameryka\u0144scy muzycy \u015bwietnie si\u0119 czuli w tym miejscu i z t\u0105 publiczno\u015bci\u0105, bo nie do\u015b\u0107, \u017ce zaplanowali bardzo obszerny program, to jeszcze bisowali trzy razy. A publiczno\u015b\u0107 w du\u017cym stopniu sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z ludzi m\u0142odych, tym bardziej, \u017ce miasto, kt\u00f3re wspar\u0142o finansowo festiwal ambitnego Klubu \u017bak – Dni Muzyki Nowej, zarz\u0105dzi\u0142o, \u017ce bilety na ten koncert studenci mogli kupi\u0107 zaledwie za 40 z\u0142, a ci z Akademii Muzycznej nawet za 30 z\u0142 (normalna cena by\u0142a 100 z\u0142). Sala wi\u0119c by\u0142a praktycznie pe\u0142na (pojedyncze wolne miejsca). To by\u0142 wielki fina\u0142 tego festiwalu, a wcze\u015bniej wyst\u0105pili: Kwartet \u015al\u0105ski, Johann Johannsson z kwartetem smyczkowym (pono\u0107 pi\u0119kny koncert), Ma\u0142e Instrumenty (kt\u00f3re te\u017c prowadzi\u0142y warsztaty „Wok\u00f3\u0142 d\u017awi\u0119ku”) i Lucky Dragons.<\/p>\n
Program Kronos Quartet zawiera\u0142 dwa g\u0142\u00f3wne elementy: repetitive music<\/em> i muzyk\u0119 etniczn\u0105; niejednokrotnie spotyka\u0142 si\u0119 jeden element z drugim. Podr\u00f3\u017cowali\u015bmy wi\u0119c tym razem a to do Indii (Ram Narayan), a to do synagogi aszkenazyjskiej (modlitwa Sim Shalom<\/em> w wersji melodycznej Alter Yechiela Karniola), a to do Syrii (Omar Souleyman), a w bisach nawet do Egiptu (s\u0142ynny hit – Egyptian Tango<\/em>) czy przedwojennej Grecji, a na koniec na Kurpie za spraw\u0105 kwartetowego opracowania jednej z Pie\u015bni kurpiowskich<\/em>, kt\u00f3re Henryk Miko\u0142aj G\u00f3recki, przyjaciel zespo\u0142u, pisa\u0142 na ch\u00f3r.<\/p>\n <\/p>\n Z dzie\u0142 autorskich najciekawszy chyba by\u0142 utw\u00f3r pierwszy: Death to Kosmische<\/em> Nicole Lizee, zaskakuj\u0105cy i pe\u0142en humoru\u00a0kola\u017c z udzia\u0142em ma\u0142ych instrument\u00f3w elektronicznych, z wieloma akcentami s\u0142odko-kiczowo-psychodelicznymi. Muzycy przypomnieli te\u017c fragmenty muzyki Clinta Mansella do pami\u0119tnego filmu Darrena Aronofsky’ego Requiem for a Dream<\/em> (jak go sobie przypominam, ciarki po mnie chodz\u0105). Wykonany w Polsce po raz pierwszy, podobnie jak utw\u00f3r Lizee, Tenebre<\/em> Bruce’a Dessnera to zn\u00f3w repetitive music<\/em>, rzecz troch\u0119 przyd\u0142uga, momentami bardziej, momentami mniej ciekawa. Bardziej zwarta by\u0142a kompozycja Michaela Gordona Clouded Yellow<\/em>.\u00a0<\/p>\n Ale wydarzeniem wieczoru mia\u0142 by\u0107 wykonany na koniec oficjalnego programu, tak\u017ce po raz pierwszy w Polsce, utw\u00f3r Steve’a Reicha WTC 9\/11<\/em>. I tu musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142o to dla mnie pewne rozczarowanie. Reich wykorzystuje tu zn\u00f3w do\u015b\u0107 szeroko manier\u0119, kt\u00f3r\u0105 odkry\u0142 jeszcze we wczesnych eksperymentach z nagraniami g\u0142osu It’s Gonna Rain<\/em>, a kt\u00f3ra znalaz\u0142a najbardziej spektakularne zastosowanie w innym utworze dla Kronos Quartet, pami\u0119tnym Different Trains<\/em>: przerabianie wypowiadanych s\u0142\u00f3w na melodie (czy te\u017c wyci\u0105ganie elementu melodycznego z wypowiadanych zda\u0144).\u00a0Ale czy to efekt powtarzany w r\u00f3\u017cnych utworach nu\u017cy i wydaje si\u0119 ju\u017c czym\u015b na si\u0142\u0119, czy to kompozytor u\u017cy\u0142 tu zbyt pogodnego w brzmieniu, modalnego j\u0119zyka muzycznego, w ka\u017cdym razie nie przekona\u0142o mnie to. Na pocz\u0105tku muzyka kwartetu przeplata si\u0119 z dramatycznymi g\u0142osami stra\u017cak\u00f3w rozmawiaj\u0105cych przez kr\u00f3tkofal\u00f3wki podczas akcji w WTC, potem – z fragmentami wspomnieniowych opowie\u015bci. Pod koniec padaj\u0105 s\u0142owa world to come<\/em>, kt\u00f3re r\u00f3wnie\u017c s\u0105 (celowo) rozwini\u0119ciem tytu\u0142owego skr\u00f3tu. Tak sobie przy okazji my\u015bla\u0142am, czy szkoda, czy nie szkoda, \u017ce Reich nie napisze utworu na otwarcie Muzeum Historii \u017byd\u00f3w Polskich (chcia\u0142, ale nie ma czasu – zwr\u00f3cono si\u0119 do niego troch\u0119 za p\u00f3\u017ano). Gdyby to by\u0142 utw\u00f3r na miar\u0119 Different Trains<\/em> – to szkoda. Ale gdyby to mia\u0142o by\u0107 co\u015b w rodzaju tego, co w\u0142a\u015bnie us\u0142ysza\u0142am – mniej, z mojego przynajmniej punktu widzenia.<\/p>\n PS. \u017ba\u0142uj\u0119, \u017ce nie mog\u0119 tradycyjnie opatrzy\u0107 tego wpisu licznymi linkami, ale sie\u0107 tu strasznie wolno chodzi. Zn\u00f3w zreszt\u0105 wstaj\u0119 wcze\u015bnie rano, \u017ceby wr\u00f3ci\u0107 do Warszawy, wi\u0119c lepiej p\u00f3jd\u0119 ju\u017c spa\u0107…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" …czyli z Kronosem w sali Polskiej Filharmonii Ba\u0142tyckiej trwa\u0142 ponad dwie godziny, bez przerwy. Widocznie ameryka\u0144scy muzycy \u015bwietnie si\u0119 czuli w tym miejscu i z t\u0105 publiczno\u015bci\u0105, bo nie do\u015b\u0107, \u017ce zaplanowali bardzo obszerny program, to jeszcze bisowali trzy razy. A publiczno\u015b\u0107 w du\u017cym stopniu sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z ludzi m\u0142odych, tym bardziej, \u017ce miasto, kt\u00f3re […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1837"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1837"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1837\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1841,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1837\/revisions\/1841"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1837"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1837"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1837"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}