
{"id":1851,"date":"2012-01-20T00:30:36","date_gmt":"2012-01-19T23:30:36","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=1851"},"modified":"2012-01-20T15:36:50","modified_gmt":"2012-01-20T14:36:50","slug":"opera-dla-soni","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2012\/01\/20\/opera-dla-soni\/","title":{"rendered":"Opera dla Soni"},"content":{"rendered":"<p>Kiedy zobaczy\u0142am, \u017ce w <em>Catone in Utica<\/em> b\u0119dzie \u015bpiewa\u0107 Sonia Prina, wiedzia\u0142am ju\u017c, \u017ce co najmniej ten jeden punkt b\u0119dzie bez pud\u0142a. To si\u0119 nie tylko sprawdzi\u0142o, ale na dodatek Sonia, ze swoj\u0105 wspania\u0142\u0105 si\u0142\u0105 dramatyczn\u0105 i wirtuozeri\u0105,\u00a0okaza\u0142a si\u0119 kr\u00f3low\u0105 wieczoru. Za\u015bpiewa\u0142a te\u017c ari\u0119 na bis, co zreszt\u0105 chyba po raz pierwszy wydarzy\u0142o si\u0119 w ramach Opera Rara. Zwykle te opery s\u0105 tak d\u0142ugie, \u017ce cho\u0107 ko\u0144cz\u0105 si\u0119 aplauzem, nikt nie ma ju\u017c si\u0142y ani na wykonywanie, ani na s\u0142uchanie bis\u00f3w.<\/p>\n<p>Dlaczego tym razem by\u0142o kr\u00f3cej? Poniewa\u017c nie zachowa\u0142 si\u0119 I akt tej jednej z p\u00f3\u017aniejszych oper Vivaldiego. Biondi zapewne co\u015b by skombinowa\u0142 i zrekonstruowa\u0142; Federico Maria Sardelli, r\u00f3wnie\u017c wielki znawca tw\u00f3rczo\u015bci Vivaldiego, jest takim dzia\u0142aniom przeciwny. I s\u0142usznie, poniewa\u017c to, co si\u0119 zachowa\u0142o, jest jednorodne stylistycznie i jak na Vivaldiego naprawd\u0119 momentami bardzo ciekawe. I nie by\u0142o to \u017cadne pasticcio, wszystko uczciwie napisane do libretta Pietra Metastasia.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Libretto nawi\u0105zuje do prawdy historycznej, ale niewiele ma z ni\u0105 wsp\u00f3lnego. Opowiada o oporze Katona, zwolennika\u00a0demokracji,\u00a0przeciwko Cezarowi, kt\u00f3rego uwa\u017ca za dyktatora. Katon jest tu zawzi\u0119tym tenorem &#8211; Magnus Staveland pr\u0119\u017cy\u0142 si\u0119 i robi\u0142 pi\u0119kne gro\u017ane miny &#8211; a Cezar sopranem, czasem bardzo lirycznym, co te\u017c \u015brednio pasuje do postaci; tu Paolo Lopez r\u00f3wnie\u017c postawi\u0142 na dramatyzm, poniewa\u017c rejestry jego g\u0142osu s\u0105\u00a0bardzo zr\u00f3\u017cnicowane, wi\u0119c inteligentnie pr\u00f3bowa\u0142 zmienia\u0107 mankamenty na efekty dramatyczne, cho\u0107 w ornamentach nie zawsze si\u0119 wyrabia\u0142. Drugi kontratenor, m\u0142ody Antonio Giovannini w roli Fulvia, by\u0142 mo\u017ce nawet ciekawszy, ale rol\u0119 mia\u0142 niewielk\u0105. By\u0142y te\u017c dwa damskie soprany bardzo r\u00f3\u017cnych jako\u015bci: urodziwa, ale niezbyt sprawna wokalnie Loriana Castellano (gro\u017ana Emilia, wdowa po Pompejuszu, kt\u00f3ra chce pom\u015bci\u0107 \u015bmier\u0107 m\u0119\u017ca) oraz obdarzona zbyt \u0142agodn\u0105 urod\u0105 jak na m\u0119skie role, ale za to \u0142adnym g\u0142osem Nicki Kennedy (Arbace, stronnik Katona).<\/p>\n<p>Ale kr\u00f3lowa\u0142a Sonia w roli Marcji, c\u00f3rki Katona, zakochanej z wzajemno\u015bci\u0105 w Cezarze. Ta mi\u0142o\u015b\u0107 w jej wykonaniu, a w\u0142a\u015bciwie w interpretacji kompozytora, jest te\u017c bardziej dramatyczna ni\u017c liryczna. Co zreszt\u0105 wspaniale tej \u015bpiewaczce odpowiada.<\/p>\n<p>Trzeba te\u017c doda\u0107, \u017ce Modo Antiquo to zesp\u00f3\u0142 znakomity &#8211; niewielki, precyzyjny jak maszyna, idealny wi\u0119c do wykonywania Vivaldiego. Sardelli ze swoim zespo\u0142em na pewno nie wyst\u0105pi\u0142 tu ostatni raz.<\/p>\n<p>Nast\u0119pna Opera Rara po raz pierwszy polska: w wykonaniu Capelli Cracoviensis. Te\u017c z czo\u0142\u00f3wk\u0105 w\u0142oskich g\u0142\u00f3wnie solist\u00f3w. A zwi\u0105zana z Capell\u0105 sopranistka, Jolanta Kowalska, zanied\u0142ugo jedzie do Minkowskiego, \u017ceby wyst\u0105pi\u0107 w <em>Pasji Mateuszowej<\/em> pod jego batut\u0105. Tak\u017ce w Krakowie, na Misteriach Paschaliach.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Kiedy zobaczy\u0142am, \u017ce w Catone in Utica b\u0119dzie \u015bpiewa\u0107 Sonia Prina, wiedzia\u0142am ju\u017c, \u017ce co najmniej ten jeden punkt b\u0119dzie bez pud\u0142a. To si\u0119 nie tylko sprawdzi\u0142o, ale na dodatek Sonia, ze swoj\u0105 wspania\u0142\u0105 si\u0142\u0105 dramatyczn\u0105 i wirtuozeri\u0105,\u00a0okaza\u0142a si\u0119 kr\u00f3low\u0105 wieczoru. Za\u015bpiewa\u0142a te\u017c ari\u0119 na bis, co zreszt\u0105 chyba po raz pierwszy wydarzy\u0142o si\u0119 w [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1851"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1851"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1851\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1861,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1851\/revisions\/1861"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1851"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1851"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1851"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}