Zdecydowanie nie. Ca\u0142kowicie potwierdzi\u0142y mi si\u0119 dzi\u015b wra\u017cenia z Konkursu Chopinowskiego, mimo \u017ce dzi\u015b nie gra\u0142 Chopina, tylko muzyk\u0119 rosyjsk\u0105, w kt\u00f3rej przecie\u017c czuje si\u0119 w pe\u0142ni swobodny. Na konkursie zdziwi\u0142am si\u0119, \u017ce zaszed\u0142 tak wysoko, podobnie jak Wunder, z kt\u00f3rym zdobyli II nagrod\u0119 ex aequo; wydawa\u0142 mi si\u0119, podobnie jak wsp\u00f3\u0142laureat, podobnie pusty w \u015brodku, cho\u0107 mo\u017ce sprytniejszy.<\/p>\n
<\/p>\n
Na konkursie zachwyca\u0142a si\u0119 nim moja kole\u017canka Irena, kt\u00f3ra mieszka w Pary\u017cu i jest pedagogiem fortepianu. Rozumiem troch\u0119, dlaczego si\u0119 jej podoba\u0142 – do jego techniki nie mo\u017cna by\u0142o si\u0119 przyczepi\u0107, a przy tym mia\u0142 ch\u0142opak niema\u0142o wdzi\u0119ku i jakiej\u015b kociej zr\u0119czno\u015bci. Ja przy jego grze odczuwa\u0142am niedosyt (w moich notatkach pojawia si\u0119 s\u0142owo „nie\u017ale”, kt\u00f3re entuzjazmu nie wyra\u017ca; jest te\u017c o zamazywaniu i przelatywaniu) z powodu braku jakiej\u015b – \u017ce tak si\u0119 g\u00f3rnolotnie wyra\u017c\u0119 – g\u0142\u0119bi. Technik\u0119 ma dzi\u0119ki pedagogowi – wspania\u0142ej swojej babci, czyli Wierze Gornostajewej, tak wi\u0119c je\u015bli zdarzaj\u0105 mu si\u0119 jakie\u015b w\u0142a\u015bnie zamazywania, to z czystej m\u0142odzie\u0144czej nonszalancji. Ale duszy nie wida\u0107. \u017be dzieciak? No, a przypomnijmy sobie Kol\u0119…<\/p>\n
No nic, dzi\u015b gra\u0142, jak m\u00f3wi\u0105 angloj\u0119zyczni, „Rach 3”, czyli III Koncert<\/em> Rachmaninowa; siedzia\u0142am w IV rz\u0119dzie bezpo\u015brednio przed nim, wi\u0119c s\u0142ysza\u0142am wszystko, co gra, ale podejrzewam, \u017ce ci z ty\u0142u sali ju\u017c wszystkiego nie s\u0142yszeli: z jednej strony on tak troch\u0119 szemra\u0142 (cho\u0107 i przywali\u0107 potrafi\u0142), z drugiej orkiestra (Sinfonia Iuventus pod Tadeuszem Wojciechowskim) gra\u0142a do\u015b\u0107 dono\u015bnie. Mit (wzmocniony niezmiernie przez pami\u0119tny film Shine<\/em>) g\u0142osi, \u017ce jest to jeden z najtrudniejszych koncert\u00f3w fortepianowych; bo ja wiem, czy to prawda, moim zdaniem np. do II Koncertu<\/em> Prokofiewa pod wzgl\u0119dem trudno\u015bci raczej si\u0119 nie umywa,\u00a0a kadencja jest tam jeszcze bardziej karko\u0142omna. W ka\u017cdym razie faktycznie Geniu\u0161as gra\u0142 tak lekko, \u017ce utw\u00f3r sprawia\u0142 wra\u017cenie \u0142atwego, ale za tym nie kry\u0142o si\u0119 nic. Ju\u017c sam pierwszy temat zosta\u0142 zagrany do\u015b\u0107 p\u0142asko; nawet si\u0119 zastanawia\u0142am, czy to nie jest taka koncepcja antyromantyczna; mo\u017ce troch\u0119 i tak by\u0142o,\u00a0ale\u00a0og\u00f3lnie sprawia\u0142o (przynajmniej na mnie) dosy\u0107 blade wra\u017cenie. No, zagra\u0142 ch\u0142opak nutki. By\u0142 te\u017c tak mi\u0142y, \u017ce wykona\u0142 trzy bisy: Hopaka<\/em> Musorgskiego w jakim\u015b nieznanym mi wirtuozowskim opracowaniu, Lot trzmiela<\/em> Rimskiego-Korsakowa\/Rachmaninowa oraz Preludium B-dur<\/em> Rachmaninowa.<\/p>\n Podrzucam Wam koncert z Youtube, mo\u017ce b\u0119dziecie mieli inne wra\u017cenie: tutaj<\/a>, tutaj<\/a>, tutaj<\/a>, tutaj<\/a> i tutaj<\/a>.\u00a0<\/p>\n W sumie wi\u0119cej satysfakcji przynios\u0142a mi druga cz\u0119\u015b\u0107 konertu, bo ogromnie jestem przywi\u0105zana do Koncertu na orkiestr\u0119<\/em> Bart\u00f3ka, a przy tym jest to \u015bwietny utw\u00f3r do wy\u017cycia si\u0119 dla orkiestry, zw\u0142aszcza m\u0142odej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zdecydowanie nie. Ca\u0142kowicie potwierdzi\u0142y mi si\u0119 dzi\u015b wra\u017cenia z Konkursu Chopinowskiego, mimo \u017ce dzi\u015b nie gra\u0142 Chopina, tylko muzyk\u0119 rosyjsk\u0105, w kt\u00f3rej przecie\u017c czuje si\u0119 w pe\u0142ni swobodny. Na konkursie zdziwi\u0142am si\u0119, \u017ce zaszed\u0142 tak wysoko, podobnie jak Wunder, z kt\u00f3rym zdobyli II nagrod\u0119 ex aequo; wydawa\u0142 mi si\u0119, podobnie jak wsp\u00f3\u0142laureat, podobnie pusty w […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1985"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1985"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1985\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1988,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1985\/revisions\/1988"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1985"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1985"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1985"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}