Dowiedzia\u0142am si\u0119 w\u0142a\u015bnie z op\u00f3\u017anieniem, \u017ce w sobot\u0119 zmar\u0142 w wieku 81 lat\u00a0Tadeusz A. Zieli\u0144ski.<\/p>\n
By\u0142 to cz\u0142owiek osobny. Od lat ograniczy\u0142 kontakty z lud\u017ami zaszywaj\u0105c si\u0119\u00a0w swoim mieszkaniu, gdzie prze\u017cywa\u0142 \u017cycie intelektualne (a towarzyszy\u0142a mu \u017cona Barbara Smole\u0144ska, kt\u00f3r\u0105 nazywa\u0142 Irenk\u0105). A owo \u017cycie by\u0142o niezwykle bogate. Tadeusz by\u0142 przede wszystkim muzykologiem i przez wiele lat zajmowa\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie muzyk\u0105 XX wieku. Jego monografie Bart\u00f3ka czy Serockiego (ta ostatnia, dotycz\u0105ca\u00a0przede wszystkim\u00a0tw\u00f3rczo\u015bci, w mniejszym stopniu\u00a0\u017cycia,\u00a0jest jak dot\u0105d jedyn\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0105 po\u015bwi\u0119con\u0105 temu wspania\u0142emu tw\u00f3rcy) czy ksi\u0105\u017cki traktuj\u0105ce og\u00f3lniej tw\u00f3rczo\u015b\u0107 tej epoki s\u0105 dzi\u015b ju\u017c klasyk\u0105, niestety od dawna wyczerpan\u0105.<\/p>\n
<\/p>\n
Zaskoczeniem by\u0142o wi\u0119c, kiedy w latach 90. zabra\u0142 si\u0119 za obszern\u0105 monografi\u0119 Chopina. P\u00f3\u017aniej zaj\u0105\u0142 si\u0119 z kolei Szymanowskim. Ale kolejna jego wolta, kt\u00f3r\u0105 uczyni\u0142 ju\u017c z dala od wszystkich, to by\u0142o powa\u017cne zaj\u0119cie si\u0119 filozofi\u0105. Wyda\u0142 nawet ksi\u0105\u017ck\u0119 „Byt i wzgl\u0119dno\u015b\u0107”, ale nie pod w\u0142asnym nazwiskiem, lecz pseudonimem Antoni Domaniewski.<\/p>\n
Jego pisarstwo mia\u0142o szczeg\u00f3lny rys. Opiera\u0142o si\u0119 na g\u0142\u0119bokiej wiedzy, ale te\u017c by\u0142o ogromnie subiektywne. Mog\u0142o to budzi\u0107 pewne protesty, ja np. bardzo si\u0119 zdziwi\u0142am, kiedy w ksi\u0105\u017cce o Chopinie oceni\u0142 Scherzo cis-moll<\/em> jako utw\u00f3r \u017cartobliwy. Ale te\u017c pami\u0119tam szczeg\u00f3lnie jego artyku\u0142 na \u0142amach „Ruchu Muzycznego”, w kt\u00f3rym zastanawia\u0142 si\u0119, jakie cechy sprawiaj\u0105, \u017ce Strawi\u0144ski jest Strawi\u0144skim i jest zawsze rozpoznawalny – oczywi\u015bcie by\u0142y to cechy czysto muzyczne, okre\u015blone interwa\u0142y i ich zestawienia, charakter instrumentacji itp. Bardzo to by\u0142o ciekawe. Nieraz zreszt\u0105 zdarza\u0142o mi si\u0119 dyskutowa\u0107 z nim na \u0142amach tego pisma; bardzo to by\u0142o inspiruj\u0105ce.<\/p>\n Tadeusz, zwany powszechnie Zielem (recenzje podpisywa\u0142 taz), z kt\u00f3rym poznali\u015bmy si\u0119\u00a0w czasach, gdy pracowa\u0142 jeszcze w redakcji\u00a0„Ruchu Muzycznego”, a p\u00f3\u017aniej spotykali\u015bmy si\u0119 te\u017c u naszego wsp\u00f3lnego, nie\u017cyj\u0105cego ju\u017c od lat przyjaciela, w p\u00f3\u017aniejszych czasach, kiedy ju\u017c przesta\u0142 nawet chodzi\u0107 na koncerty, co jaki\u015b czas jednak wynurza\u0142 si\u0119 ze swej „nory” i odzywa\u0142 si\u0119 listownie, gdy co\u015b przeczyta\u0142 lub us\u0142ysza\u0142 i mia\u0142 ochot\u0119 zareagowa\u0107. Z czasem dowiedzia\u0142am si\u0119 z zaskoczeniem, \u017ce pr\u00f3bowa\u0142 te\u017c kompozycji, a nawet kiedy\u015b zosta\u0142y wykonane pie\u015bni jego autorstwa. \u017bona mu przekaza\u0142a, \u017ce si\u0119 zaciekawi\u0142am t\u0105 wie\u015bci\u0105, wi\u0119c przys\u0142a\u0142 mi owo nagranie.<\/p>\n Jaka szkoda, \u017ce ju\u017c niczym nie zaskoczy…<\/p>\n A jego ksi\u0105\u017cki – nie tylko ta o Chopinie, kt\u00f3ra zosta\u0142a te\u017c przet\u0142umaczona na francuski i otrzyma\u0142a tam Le Prix des Muses\u00a0– powinny by\u0107 wznawiane.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dowiedzia\u0142am si\u0119 w\u0142a\u015bnie z op\u00f3\u017anieniem, \u017ce w sobot\u0119 zmar\u0142 w wieku 81 lat\u00a0Tadeusz A. Zieli\u0144ski. By\u0142 to cz\u0142owiek osobny. Od lat ograniczy\u0142 kontakty z lud\u017ami zaszywaj\u0105c si\u0119\u00a0w swoim mieszkaniu, gdzie prze\u017cywa\u0142 \u017cycie intelektualne (a towarzyszy\u0142a mu \u017cona Barbara Smole\u0144ska, kt\u00f3r\u0105 nazywa\u0142 Irenk\u0105). A owo \u017cycie by\u0142o niezwykle bogate. Tadeusz by\u0142 przede wszystkim muzykologiem i przez […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1998"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1998"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1998\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2003,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1998\/revisions\/2003"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1998"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1998"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1998"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}