{"id":2039,"date":"2012-03-11T01:03:50","date_gmt":"2012-03-11T00:03:50","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=2039"},"modified":"2012-03-11T12:13:36","modified_gmt":"2012-03-11T11:13:36","slug":"fabryka-budowa-te-rzeczy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2012\/03\/11\/fabryka-budowa-te-rzeczy\/","title":{"rendered":"Elektrownia, budowa, te rzeczy"},"content":{"rendered":"<p>Pojecha\u0142am do Berlina, by \u015bledzi\u0107 niedol\u0119 ludu pracuj\u0105cego. Jeszcze na dodatek zamieszka\u0142am sobie na Kreuzbergu, kt\u00f3ry jest dzielnic\u0105 proletariacko-artystyczno-egzotyczn\u0105. No i st\u0105d niedaleko do wspania\u0142ego obiektu <a href=\"http:\/\/de.wikipedia.org\/wiki\/Heizkraftwerk_Berlin-Mitte\">Kraftwerk Mitte<\/a>, w kt\u00f3rym szacowna Staatsoper wystawi\u0142a dzie\u0142o Luigiego Nono z lat 1972-4 pt.\u00a0<em>Al gran sole carica d&#8217;amore<\/em> (nie pisz\u0119 opera, bo sam kompozytor okre\u015bla\u0142 j\u0105 wymy\u015blonym przez siebie terminem <em>azione scenica<\/em>). To pierwsze jej wyj\u015bcie w takie klimaty, a s\u0105 one rzeczywi\u015bcie bardzo szczeg\u00f3lne. Publiczno\u015b\u0107 przyby\u0142a t\u0142umnie i by\u0142a zachwycona &#8211; a w hali turbin, gdzie rzecz wystawiono, ustawiono 929 siedze\u0144! Przestrze\u0144 tego wn\u0119trza wynosi 3500 metr\u00f3w kwadratowych, z czego 460 przeznaczono na scen\u0119, kana\u0142 orkiestrowy i przestrze\u0144 dla ch\u00f3ru. Aby przywie\u017a\u0107 wyposa\u017cenie techniczne i dekoracje, potrzebne by\u0142o 20 ci\u0119\u017car\u00f3wek. Te dane przekaza\u0142a prasie\u00a0Staatsoper. Wygl\u0105da na to, \u017ce by\u0142o to kosztowne przedsi\u0119wzi\u0119cie, no, ale ile\u017c pracy dla ludu pracuj\u0105cego, w tym muzyk\u00f3w&#8230;<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Tak sobie dworuj\u0119, ale spektakl naprawd\u0119 robi\u0142 wra\u017cenie. Jest to oczywi\u015bcie agitka &#8211; Nono w tym czasie by\u0142 ostrym komunist\u0105 bliskim nawet maoizmowi (potem si\u0119 zmieni\u0142), ale mimo to pozosta\u0142 wybitnym kompozytorem. Muzyka ma energi\u0119 najlepszych stron m\u0142odego Pendereckiego. Po\u015bwi\u0119cona jest rewolucjom przegranym, widzianym &#8211; co ciekawe i nietypowe\u00a0&#8211; od strony kobiet, wi\u0119c a\u017c tak\u0105 prost\u0105 agitk\u0105 nie jest. Zabawne, \u017ce cytaty z r\u00f3\u017cnych pie\u015bni rewolucyjnych, w tym <em>Mi\u0119dzynarod\u00f3wki<\/em> i rosyjskiej <em>Dubinuszki<\/em>, s\u0105 zamaskowane, wi\u0119c niekoniecznie mo\u017cna si\u0119 zorientowa\u0107 (ja prawie si\u0119 roze\u015bmia\u0142am, gdy us\u0142ysza\u0142am motyw\u00a0<em>Dubinuszki<\/em> na&#8230; kot\u0142ach).<\/p>\n<p>W\u0142a\u015bciwie nic dziwnego, \u017ce to przedsi\u0119wzi\u0119cie si\u0119 zdarzy\u0142o, poniewa\u017c jest to ulubiony utw\u00f3r obecnego dyrektora naczelnego Staatsoper, <a href=\"http:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/J%C3%BCrgen_Flimm\">J\u00fcrgena Flimma<\/a>, kt\u00f3ry swoj\u0105 drog\u0119 re\u017cysera operowego rozpocz\u0105\u0142 w\u0142a\u015bnie nim, re\u017cyseruj\u0105c jego pierwsze wykonanie w Niemczech w 1978 r. we Frankfurcie. Ale obecn\u0105 realizacj\u0119, a w\u0142a\u015bciwie przeniesion\u0105 z festiwalu w Salzburgu z 2009 r. (gdzie by\u0142 wtedy dyrektorem), powierzy\u0142 bardzo interesuj\u0105cej brytyjskiej re\u017cyserce <a href=\"http:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Katie_Mitchell\">Katie Mitchell<\/a>, kt\u00f3ra stworzy\u0142a spektakl nowoczesny i wielop\u0142aszczyznowy. <a href=\"http:\/\/59productions.co.uk\/project\/al_gran_sole_carico_damore\">Tutaj<\/a> jest strona tego spektaklu. Oczywi\u015bcie w Salzburgu solistom, w z grubsza tym samym sk\u0142adzie, towarzyszy\u0142y zespo\u0142y wiede\u0144skie. Spektakl spe\u0142ni\u0142 tam swoj\u0105 rol\u0119 epatowania bur\u017cuj\u00f3w (wystawiony w Felsenreitschule), ale w Berlinie, w tym w\u0142a\u015bnie miejscu nabra\u0142 nowych kontekst\u00f3w i nastroju po prostu.<\/p>\n<p>Warto wi\u0119c og\u00f3lnie by\u0142o (wi\u0119cej napisz\u0119 na papier). A jeszcze na dodatek mia\u0142am mo\u017cno\u015b\u0107 dzi\u015b obejrze\u0107, co dzieje si\u0119 na planie remontu w siedzibie teatru na Unter den Linden. Oj, posiedz\u0105 oni w tym Schillertheater jeszcze d\u0142ugo, trudno uwierzy\u0107, \u017ce sko\u0144czy si\u0119 to\u00a0w 2014 r., kompletnie wszystko jest tam wybebeszone.\u00a0Ale kto wie? Plany s\u0105 szczytne. Zobaczymy, jaka ostatecznie b\u0119dzie realizacja i czy rzeczywi\u015bcie, jak zapowiada architekt,\u00a0akustyka zostanie poprawiona.<\/p>\n<p>Troch\u0119 zdj\u0119\u0107: z w\u0119dr\u00f3wek po <a href=\"https:\/\/picasaweb.google.com\/110943463575579253179\/BerlinKreuzbergMarzec2012#\">Kreuzbergu<\/a>, z <a href=\"https:\/\/picasaweb.google.com\/110943463575579253179\/BerlinKraftwerkMitte#\">elektrowni<\/a> i z <a href=\"https:\/\/picasaweb.google.com\/110943463575579253179\/StaatsoperUdLMarzec2012#\">budowy<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Pojecha\u0142am do Berlina, by \u015bledzi\u0107 niedol\u0119 ludu pracuj\u0105cego. Jeszcze na dodatek zamieszka\u0142am sobie na Kreuzbergu, kt\u00f3ry jest dzielnic\u0105 proletariacko-artystyczno-egzotyczn\u0105. No i st\u0105d niedaleko do wspania\u0142ego obiektu Kraftwerk Mitte, w kt\u00f3rym szacowna Staatsoper wystawi\u0142a dzie\u0142o Luigiego Nono z lat 1972-4 pt.\u00a0Al gran sole carica d&#8217;amore (nie pisz\u0119 opera, bo sam kompozytor okre\u015bla\u0142 j\u0105 wymy\u015blonym przez siebie [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2039"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2039"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2039\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2046,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2039\/revisions\/2046"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2039"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2039"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2039"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}