Jutro o 10 rano w gmachu MKiDN zbierze si\u0119 dziewi\u0119\u0107 os\u00f3b sk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 na komisj\u0119 konkursu na stanowisko dyrektora NIFC. Otworz\u0105 siedem kopert, wyjm\u0105 z nich papiery siedmiorga kandydat\u00f3w \u0142\u0105cznie ze sformu\u0142owanymi przez nich koncepcjami przysz\u0142ych dzia\u0142a\u0144 instytutu pod ewentualn\u0105 ich dyrekcj\u0105. Programy te powiel\u0105 razy dziewi\u0119\u0107, rozdadz\u0105 sobie i na tym sko\u0144czy si\u0119 pierwsze posiedzenie, cho\u0107 by\u0107 mo\u017ce jeszcze b\u0119dzie jaka\u015b dyskusja. W tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej, 21 marca, zbior\u0105 si\u0119 po raz kolejny, tym razem po to, by przes\u0142ucha\u0107 kandydat\u00f3w. Wyniki zostan\u0105 og\u0142oszone jeszcze tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej.<\/p>\n
<\/p>\n
W sk\u0142adzie komisji ministerstwo b\u0119d\u0105 reprezentowa\u0107: dyr. generalny Wojciech Kwiatkowski, dyr. Departamentu Narodowych Instytucji Kultury Zenon Butkiewicz, dyr. Instytutu Muzyki i Ta\u0144ca Andrzej Kosowski, a tak\u017ce zaproszeni przez ministra piani\u015bci prof.\u00a0Katarzyna Popowa-Zydro\u0144 i prof. Piotr Paleczny. Przedstawicielem Zwi\u0105zku Kompozytor\u00f3w Polskich b\u0119dzie jego prezes Jerzy Kornowicz; przedstawicielem TiFC mia\u0142 by\u0107 prof. Andrzej Jasi\u0144ski, ale pono\u0107 zrezygnowa\u0142; zobaczymy jutro, kto pojawi si\u0119 w jego zast\u0119pstwie.<\/p>\n
Prof. Mieczys\u0142aw Tomaszewski oraz szefowa Dw\u00f3jki Ma\u0142gorzata Ma\u0142aszko zostali zatwierdzeni jako pe\u0142noprawni cz\u0142onkowie komisji, reprezentuj\u0105cy zwi\u0105zek zawodowy przy NIFC. W zwi\u0105zku z tym ju\u017c otrzymali stosowne anonimy napisane na papierze firmowym NIFC, „z ca\u0142ym szacunkiem i mimo wszelkich zas\u0142ug” apeluj\u0105ce, by… zrezygnowali z udzia\u0142u w komisji! Bo zwi\u0105zek zawodowy to jaka\u015b podejrzana garstka, kt\u00f3ra nie reprezentuje za\u0142ogi, a prawda jest taka, \u017ce Kazimierz Monkiewicz jest pysznym dyrektorem i nie nale\u017cy wierzy\u0107 r\u00f3\u017cnym\u00a0informacjom\u00a0pokazuj\u0105cym si\u0119 m.in. na blogu pani Doroty Szwarcman (tak, tak, moje nazwisko te\u017c tam pada!). Podpisane: Pracownicy NIFC, ale bez ani jednego nazwiska. \u00a0A wi\u0119c walka do krwi ostatniej, bez przebierania w \u015brodkach. \u017be te\u017c nadawcy (a jako\u015b dziwnie jestem pewna, kto nim jest) nie przysz\u0142o do g\u0142owy, \u017ce miejsce anonim\u00f3w jest w\u00a0koszu na \u015bmieci.<\/p>\n
Tymczasem wczoraj Stanis\u0142aw Leszczy\u0144ski przyszed\u0142 do instytutu, poniewa\u017c za par\u0119 dni ko\u0144czy mu si\u0119 wykorzystany urlop wypoczynkowy. Natychmiast\u00a0otrzyma\u0142 informacj\u0119, \u017ce po urlopie\u00a0zostaje… zwolniony z obowi\u0105zku \u015bwiadczenia pracy. Podobnie jak wcze\u015bniej Artur Szklener. I to w sytuacji, gdy na zebraniu Rady Programowej NIFC (kt\u00f3rej p. Monkiewicz nie zaszczyci\u0142 obecno\u015bci\u0105) dyr. Butkiewicz apelowa\u0142 do poczucia przyzwoito\u015bci obu wicedyrektor\u00f3w, by mimo z\u0142o\u017conych\u00a0\u00a0wypowiedze\u0144 nie przestawali kontynuowa\u0107 prac programowych – bo gdy Monkiewicz kaza\u0142 SL wykorzysta\u0107 urlop, ten zawiadomi\u0142 ministra, \u017ce w zwi\u0105zku z tym nie mo\u017ce wzi\u0105\u0107 odpowiedzialno\u015bci za organizacj\u0119 festiwalu. Tak wi\u0119c pod naciskiem ze strony ministerstwa co\u015b tam kleci, zajmuje si\u0119 te\u017c dalej sprawami fonograficznymi, a teraz Monkiewicz go z tego obowi\u0105zku chce zwalnia\u0107…<\/p>\n
Panu M. podaj\u0119 pod rozwag\u0119, \u017ce tym zwolnieniem zn\u00f3w si\u0119 podkopa\u0142, poniewa\u017c zadzia\u0142a\u0142\u00a0nie tylko wbrew swemu pracodawcy, czyli ministerstwu, ale – po raz kolejny – wbrew prawu. Nie dalej jak w pi\u0105tek w „Rzeczpospolitej” czyta\u0142am wyk\u0142adni\u0119 kwestii zwolnienia z obowi\u0105zku \u015bwiadczenia pracy. Ot\u00f3\u017c MUSI si\u0119 to odby\u0107 na podstawie porozumienia stron. Kilka wyrok\u00f3w S\u0105du Najwyzszego akcentowa\u0142o ten aspekt prawny. Np. w uzasadnieniu wyroku z 4 marca 2009 r. (II PK 202\/08): „tylko na zasadzie volenti non fit iniuria<\/em>, tj. wedle swobodnego zgodnego porozumienia stron stosunku pracy, mo\u017cna by tolerowa\u0107 dopuszczalno\u015b\u0107 zwolnienia pracownika z obowi\u0105zku \u015bwiadczenia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia”. Prawnik, autor artyku\u0142u, pisze te\u017c: „Nie mo\u017ce go [takiego zwolnienia – DS] zatem jedna ze stron (w szczeg\u00f3lno\u015bci pracodawca) narzuci\u0107 czy wymusi\u0107. (…) Nie do zaakceptowania b\u0119dzie sytuacja, w kt\u00f3rej pracodawca zastosuje jednostronnie takie zwolnienie, a okoliczno\u015bci mu towarzysz\u0105ce b\u0119d\u0105 wskazywa\u0107 na szykan\u0119 czy inne bezprawne dzia\u0142ania”.<\/p>\n Howgh.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jutro o 10 rano w gmachu MKiDN zbierze si\u0119 dziewi\u0119\u0107 os\u00f3b sk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 na komisj\u0119 konkursu na stanowisko dyrektora NIFC. Otworz\u0105 siedem kopert, wyjm\u0105 z nich papiery siedmiorga kandydat\u00f3w \u0142\u0105cznie ze sformu\u0142owanymi przez nich koncepcjami przysz\u0142ych dzia\u0142a\u0144 instytutu pod ewentualn\u0105 ich dyrekcj\u0105. Programy te powiel\u0105 razy dziewi\u0119\u0107, rozdadz\u0105 sobie i na tym sko\u0144czy si\u0119 pierwsze […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2047"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2047"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2047\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2053,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2047\/revisions\/2053"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2047"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2047"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2047"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}