{"id":206,"date":"2008-09-02T00:45:11","date_gmt":"2008-09-01T22:45:11","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=206"},"modified":"2008-09-02T00:45:11","modified_gmt":"2008-09-01T22:45:11","slug":"minkowskisv-odslona-druga","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2008\/09\/02\/minkowskisv-odslona-druga\/","title":{"rendered":"Minkowski\/SV, ods\u0142ona druga"},"content":{"rendered":"

Zn\u00f3w w Teatrze Wielkim, w sali, kt\u00f3ra kompletnie nie ma akustyki do koncert\u00f3w symfonicznych. Ale jednak by\u0142 to koncert niezapomniany. I nie mia\u0142 s\u0142abych punkt\u00f3w; na poprzednim mo\u017cna by\u0142o si\u0119 czepia\u0107 wykonania IV Symfonii<\/em> Brahmsa, teraz – moim zdaniem – niczego.<\/p>\n

Minkowski, jak niekt\u00f3rzy z Was mo\u017ce czytali w wywiadzie, jaki z nim przeprowadzi\u0142am do papierowego wydania „Polityki”, walczy ze stereotypami, jakie wok\u00f3\u0142 niego naros\u0142y. \u017be barok, \u017ce teatr, \u017ce dawne instrumenty. No pewnie \u017ce tak, ale jest on tak bogat\u0105 osobowo\u015bci\u0105, \u017ce to, z czym si\u0119 nam najbardziej kojarzy, to tylko cz\u0119\u015b\u0107 jego szerokich zainteresowa\u0144.<\/p>\n

Walka ze stereotypami nie jest walk\u0105 na no\u017ce. Minkowski wybra\u0142 – tak\u017ce ze wzgl\u0119du na dat\u0119, rocznic\u0119 rozpocz\u0119cia II wojny \u015bwiatowej – program refleksyjny, spokojny, daleki od kolejnego stereotypu – \u017ce artysta ten preferuje \u017cywe rytmy i dynamik\u0119. By\u0142 to program wprawiaj\u0105cy w zadum\u0119, a nawet – po przerwie – w trans.<\/p>\n

Minkowski udowodni\u0142, \u017ce \u015bwietnie czuje si\u0119 w du\u017cej symfonice. „Zerowa” Symfonia<\/em> Brucknera jest, wbrew lekcewa\u017c\u0105cemu stosunkowi do niej\u00a0kompozytora, kt\u00f3ry\u00a0nie nada\u0142 jej numeru, jednym z bardziej interesuj\u0105cych jego dzie\u0142. Pierwszy temat brzmi jak z innej epoki. Ja wielbicielk\u0105 Brucknera nie jestem, wyczuwam w nim jaki\u015b brak, jak\u0105\u015b sucho\u015b\u0107, puste momenty. Ale Minkowski ca\u0142kowicie mnie przekona\u0142, wydoby\u0142 z tego dzie\u0142a jak\u0105\u015b tajemnic\u0119.<\/p>\n

Potem by\u0142a Rapsodia Hebrajska „Schelomo”<\/em> Ernesta Blocha<\/a>, kompozytora ameryka\u0144skiego urodzonego w Genewie. Tutaj<\/a>, tutaj<\/a> i tutaj<\/a> ten utw\u00f3r z Rostropowiczem. Oparty jest na melodiach utrzymanych w stylistyce \u015bpiew\u00f3w synagogalnych (nie s\u0105 to chyba raczej dok\u0142adne cytaty, mo\u017ce pojedyncze motywy). Sonia Wieder-Atherton<\/a>, jak napisano w programie, wiolonczelistka francusko-ameryka\u0144ska, zagra\u0142a z takim zaanga\u017cowaniem, \u017ce w \u015brodku utworu struna jej p\u0119k\u0142a i trzeba by\u0142o zacz\u0105\u0107 jeszcze raz od pocz\u0105tku. Ale to tylko dobrze zrobi\u0142o wykonawcom, zw\u0142aszcza orkiestrze, kt\u00f3ra si\u0119 jeszcze bardziej zmobilizowa\u0142a.<\/p>\n

Po przerwie – s\u0142ynna III Symfonia<\/em> G\u00f3reckiego, tak\u017ce z okazji zbli\u017caj\u0105cych si\u0119 jego 75. urodzin. Solistk\u0105 by\u0142a norweska \u015bpiewaczka Marita Solberg<\/a> – i okaza\u0142a si\u0119 jakby stworzona do tej muzyki, ze swoim krystalicznie czystym, jasnym g\u0142osem.\u00a0Z jej polszczyzny gdzie\u015b co czwarte s\u0142owo mo\u017cna by\u0142o nawet zrozumie\u0107… Minkowski prowadzi\u0142 utw\u00f3r z absolutnym skupieniem i wyciszeniem. Z utrzymaniem nastroju mia\u0142 trudne zadanie, bo na sali niestety by\u0142y r\u00f3\u017cne kaszl\u0105ce g\u0142o\u015bno i gadaj\u0105ce staruszki\u00a0oraz czyja\u015b w\u0142\u0105czona kom\u00f3rka – nawet przypomnienie o nich po przerwie nie sk\u0142oni\u0142o posiadacza do wy\u0142\u0105czenia, dzi\u0119ki czemu us\u0142yszeli\u015bmy „Nokia tune” na tle ostatnich akord\u00f3w drugiej cz\u0119\u015bci… Dyrygent przez p\u00f3\u0142 utworu trzyma\u0142 lew\u0105 r\u0119k\u0119 w tyle w ge\u015bcie maj\u0105cym uspokoi\u0107 publiczno\u015b\u0107. Wstyd po prostu… Ale brzmienie, nawet na tej sali, by\u0142o niesamowite, przypomina\u0142o nawet czasem organy. Jak wida\u0107, Minkowski i tak\u0105 muzyk\u0105 dyrygowa\u0107 potrafi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zn\u00f3w w Teatrze Wielkim, w sali, kt\u00f3ra kompletnie nie ma akustyki do koncert\u00f3w symfonicznych. Ale jednak by\u0142 to koncert niezapomniany. I nie mia\u0142 s\u0142abych punkt\u00f3w; na poprzednim mo\u017cna by\u0142o si\u0119 czepia\u0107 wykonania IV Symfonii Brahmsa, teraz – moim zdaniem – niczego. Minkowski, jak niekt\u00f3rzy z Was mo\u017ce czytali w wywiadzie, jaki z nim przeprowadzi\u0142am do […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/206"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=206"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/206\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=206"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=206"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=206"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}