Granie m\u0142ode, ale m\u0105dre. Tak mo\u017cna w skr\u00f3cie powiedzie\u0107 o koncercie inauguracyjnym 16. Wielkanocnego Festiwalu im. Ludwiga van Beethovena.<\/p>\n
Tr\u00f3jka szczeg\u00f3lnych solist\u00f3w: triumfatorzy zesz\u0142orocznego Konkursu im. Czajkowskiego. 24-letni skrzypek Sergey Dogadin to\u00a0laureat srebrnego medalu (w jego dziedzinie I miejsca nie przyznano), graj\u0105cy na cudownym instrumencie, kt\u00f3ry kiedy\u015b nale\u017ca\u0142 do Paganiniego, a potem do Johanna Straussa (syna). Jego r\u00f3wie\u015bnik, Ormianin\u00a0Narek Hakhnazaryan, zwyci\u0119\u017cy\u0142 w kategorii wiolonczeli (szczeg\u00f3lnie mnie to ucieszy\u0142o po przykrej rasistowskiej awanturze z dyrygentem na konkursie). No i najm\u0142odszy z nich, 21-letni nasz ulubieniec z Konkursu Chopinowskiego, czyli Daniil Trifonov (ma wr\u00f3ci\u0107, ju\u017c sam, na ChiJE i da\u0107 recital).<\/p>\n
<\/p>\n
Grali Koncert potr\u00f3jny<\/em> Beethovena i szczeg\u00f3lnie ujmowa\u0142o to, \u017ce \u017caden z nich nie sili\u0142 si\u0119 na solistyczne granie, tylko uprawiali najprawdziwsz\u0105 kameralistyk\u0119. Wiolonczelista przepi\u0119knie zagra\u0142 solo w II cz\u0119\u015bci. Dani\u0142ka wydobywa\u0142 z fortepianu prze\u015bliczny, mi\u0119kki, okr\u0105g\u0142y d\u017awi\u0119k – wszyscy uwa\u017cali na siebie, wsp\u00f3\u0142pracowali, tak\u017ce z dyrygentem.<\/p>\n Teraz o dyrygencie: Clemens Schuldt wygra\u0142 w 2010 r. konkurs Donatelli Flick, ten sam, kt\u00f3ry wcze\u015bniej wygra\u0142 Micha\u0142 Dworzy\u0144ski. W efekcie zosta\u0142 asystentem dyrygenta, czyli Gergieva, w London Symphony Orchestra. To wspania\u0142y, inteligentny muzyk, kt\u00f3ry jeszcze na dodatek bardzo estetycznie dyryguje. A przede wszystkim \u015bwietnie ogarnia form\u0119. Do dyspozycji dosta\u0142\u00a0tu zesp\u00f3\u0142\u00a0r\u00f3wnie\u017c m\u0142ody, czyli Orkiestr\u0119 Akademii Beethovenowskiej.<\/p>\n Mieli wsp\u00f3lnie niez\u0142\u0105 frajd\u0119 rozpoczynaj\u0105c od Zwyci\u0119stwa Wellingtona<\/em> Beethovena. Ta muzyczka do grajszafy wynalazku Maelzla, tego samego, co wynalaz\u0142 tak\u017ce metronom, to po prostu cha\u0142turka za pieni\u0105dze. Dzi\u015b s\u0142ucha si\u0119 tego tak, jakby si\u0119 ogl\u0105da\u0142o rekonstrukcji historycznej bitwy pod Vittori\u0105, gdzie walczyli Anglicy z Francuzami i zwyci\u0119\u017cyli ci pierwsi. Poza hymnami obu stron muzyka nie zawiera w\u0142a\u015bciwie nic poza tr\u0105bkami, b\u0119bnami, kot\u0142ami – ca\u0142ym tym militarnym sztafa\u017cem. W sam raz dla prezydenta Komorowskiego, kt\u00f3ry by\u0142 obecny na koncercie.<\/p>\n Na drugim biegunie\u00a0znalaz\u0142a si\u0119\u00a0wykonana w drugiej cz\u0119\u015bci koncertu IV Symfonia<\/em> Brahmsa. I tu du\u017ce zaskoczenie. Spodziewa\u0142am si\u0119, \u017ce m\u0142ody dyrygent z m\u0142od\u0105 orkiestr\u0105 mog\u0105 ten utw\u00f3r, zw\u0142aszcza pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107, zap\u0119dzi\u0107. A tymczasem Schuldt poprowadzi\u0142 t\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 powoli, \u0142agodnie, \u015bpiewnie – a\u017c przypomnia\u0142o mi si\u0119 okre\u015blenie, jakie nadano kiedy\u015b tej symfonii: elegijna. Natomiast fina\u0142 tak rozplanowa\u0142 dramaturgicznie, \u017ce to robi\u0142o wra\u017cenie. Orkiestra da\u0142a z siebie wszystko (zaimponowa\u0142y mi zw\u0142aszcza waltornie, kt\u00f3re nie da\u0142y ani jednego kiksu). Bardzo buduj\u0105cy by\u0142 ten koncert.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Granie m\u0142ode, ale m\u0105dre. Tak mo\u017cna w skr\u00f3cie powiedzie\u0107 o koncercie inauguracyjnym 16. Wielkanocnego Festiwalu im. Ludwiga van Beethovena. Tr\u00f3jka szczeg\u00f3lnych solist\u00f3w: triumfatorzy zesz\u0142orocznego Konkursu im. Czajkowskiego. 24-letni skrzypek Sergey Dogadin to\u00a0laureat srebrnego medalu (w jego dziedzinie I miejsca nie przyznano), graj\u0105cy na cudownym instrumencie, kt\u00f3ry kiedy\u015b nale\u017ca\u0142 do Paganiniego, a potem do Johanna Straussa […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2099"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2099"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2099\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2103,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2099\/revisions\/2103"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2099"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2099"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2099"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}