{"id":2135,"date":"2012-04-02T23:57:04","date_gmt":"2012-04-02T21:57:04","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=2135"},"modified":"2012-04-03T00:33:41","modified_gmt":"2012-04-02T22:33:41","slug":"wesole-umieranie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2012\/04\/02\/wesole-umieranie\/","title":{"rendered":"Weso\u0142e umieranie"},"content":{"rendered":"

Po umieraniu tragicznym (Pasje<\/em> Pendereckiego i Bacha) przysz\u0142a pora na umieranie pogodne, wr\u0119cz radosne. Tak zacz\u0119\u0142y si\u0119 tegoroczne Misteria Paschalia.<\/p>\n

Pomy\u015ble\u0107, \u017ce La fenice sul rogo ovvero La morte di San Giuseppe<\/em> powsta\u0142o praktycznie w tej samej epoce co dzie\u0142o Bacha. Swoje jedyne oratorium Pergolesi napisa\u0142 jeszcze na studiach w konserwatorium w Neapolu, spe\u0142niaj\u0105c zam\u00f3wienie Kongregacji \u015bw. J\u00f3zefa. Paradoks, \u017ce zachowa\u0142 si\u0119 r\u0119kopis w\u0142a\u015bnie tego dzie\u0142a i wiadomo, \u017ce na pewno pisany by\u0142 r\u0119k\u0105 autora La serva padrona<\/em> (przechowywany jest w USA), a prawie si\u0119 go nie wykonuje. A przecie\u017c utrzymane jest ono ju\u017c w stylu dobrze nam znanym jako styl Pergolesiego. C\u00f3\u017c, jego osobowo\u015b\u0107 muzyczna ukszta\u0142towa\u0142a si\u0119 wcze\u015bnie, ale nie dane mu by\u0142o j\u0105 szerzej rozwin\u0105\u0107…<\/p>\n

<\/p>\n

Tre\u015b\u0107 dzie\u0142a, przedstawionego nam przez Fabia Biondiego i Europa Galante, dzi\u015b nas szokuje, a nawet \u015bmieszy. A przy okazji w ko\u0144cu sta\u0142a si\u0119 dla mnie zrozumia\u0142a obecno\u015b\u0107 skocznych kawa\u0142k\u00f3w w Stabat Mater<\/em> tego\u017c autora, kt\u00f3ra mnie wcze\u015bniej szokowa\u0142a. Ot\u00f3\u017c tre\u015bci\u0105 La fenice..<\/em>. jest agonia \u015bw. J\u00f3zefa, kt\u00f3rej towarzysz\u0105 Maria, Anio\u0142 Mi\u0142o\u015bci i Archanio\u0142 Micha\u0142. Ten ostatni w paru ariach wyra\u017ca sw\u00f3j \u017cal, \u017ce jest bytem nie\u015bmiertelnym, poniewa\u017c nie mo\u017ce tak rozkosznie umiera\u0107. Wszyscy rozp\u0142ywaj\u0105 si\u0119, jakie to cudowne i radosne, \u017ce J\u00f3zef umiera, i czym to umieranie jest – mowa m.in. o ogniu (tu feniks si\u0119 k\u0142ania) i o wp\u0142ywaniu strumienia do morza. Wszyscy kibicuj\u0105 J\u00f3zefowi i on sam sobie te\u017c. Grotesk\u0119 tego tekstu powi\u0119ksza\u0142o jeszcze jego t\u0142umaczenie, wy\u015bwietlane na tablicy nad scen\u0105 (jak zobaczy\u0142am co\u015b o ptaszku milusim, wymi\u0119k\u0142am).<\/p>\n

C\u00f3\u017c, taka by\u0142a pobo\u017cno\u015b\u0107 owej epoki. I u Bacha te\u017c znajdziemy r\u00f3\u017cne teksty o s\u0142odkiej \u015bmierci, przyzywanie jej i t\u0119sknot\u0119 za ni\u0105. Ale ta muzyka jest skupiona, jest rzeczywi\u015bcie s\u0142odka, ale s\u0142odycz\u0105 nieziemsk\u0105. Natomiast muzyka Pergolesiego jest bardzo ziemska, niemal taneczna. Niemcy a W\u0142ochy – mo\u017ce te\u017c graj\u0105 tu rol\u0119 r\u00f3\u017cnice klimatu?<\/p>\n

W sumie jednak wiecz\u00f3r by\u0142 muzycznie satysfakcjonuj\u0105cy. Biondi tym razem nie tylko dyrygowa\u0142, ale i gra\u0142 (tak\u017ce sol\u00f3wki), nie przedstawi\u0142 \u017cadnego oszukanego odkrycia, lecz rzecz autentyczn\u0105 i ma\u0142o znan\u0105, no i przywi\u00f3z\u0142 tym razem sensowniejszych solist\u00f3w. Roberta Invernizzi jako Anio\u0142 Mi\u0142o\u015bci mia\u0142a dzi\u015b dobry dzie\u0144. Robi\u0142 te\u017c wra\u017cenie \u015bpiew (ale i aparycja) Pameli Lucciarini jako Archanio\u0142a Micha\u0142a oraz Mariny de Liso jako Marii. Tytu\u0142owy J\u00f3zef, czyli Ferdinand von Bothmer, nie by\u0142 niestety zadowalaj\u0105cy – mia\u0142 jakie\u015b problemy z intonacj\u0105. Saldo jednak ostatecznie wypada na plus.<\/p>\n

Zje\u017cd\u017ca si\u0119 ju\u017c blogownictwo. Na ca\u0142y festiwal przyjecha\u0142a Beata<\/strong>; b\u0119d\u0105 relacjonowa\u0107 go do „Ruchu Muzycznego” do sp\u00f3\u0142ki z Mateuszem Borkowskim<\/strong>. Wpad\u0142a na kilka koncert\u00f3w Stopa<\/strong>. A mieli\u015bmy te\u017c mo\u017cno\u015b\u0107 po raz pierwszy spotka\u0107 si\u0119 w realu z miderskim<\/strong>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Po umieraniu tragicznym (Pasje Pendereckiego i Bacha) przysz\u0142a pora na umieranie pogodne, wr\u0119cz radosne. Tak zacz\u0119\u0142y si\u0119 tegoroczne Misteria Paschalia. Pomy\u015ble\u0107, \u017ce La fenice sul rogo ovvero La morte di San Giuseppe powsta\u0142o praktycznie w tej samej epoce co dzie\u0142o Bacha. Swoje jedyne oratorium Pergolesi napisa\u0142 jeszcze na studiach w konserwatorium w Neapolu, spe\u0142niaj\u0105c zam\u00f3wienie […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2135"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2135"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2135\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2138,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2135\/revisions\/2138"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2135"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2135"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2135"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}