No i sta\u0142o si\u0119 w ko\u0144cu, co mia\u0142o si\u0119 sta\u0107: minister kultury mianowa\u0142 szefem Opery Narodowej Waldemara D\u0105browskiego. Mo\u017cna powiedzie\u0107, wraca nowe. Ale w tym teatrze to raczej dobry powr\u00f3t: to za poprzedniej dyrekcji D\u0105browskiego zacz\u0105\u0142 si\u0119 tam tw\u00f3rczy ferment. \u017be z niego wynik\u0142y r\u00f3\u017cne dziwne rzeczy, \u017ce wszyscy po kolei si\u0119 ze sob\u0105 sk\u0142\u00f3cali – to inna sprawa i nie tylko polskie piekie\u0142ko, lecz wiele odmiennych jeszcze powod\u00f3w. Ale og\u00f3lnie jest to, mam nadziej\u0119, wiadomo\u015b\u0107 pozytywna. Gorzej ni\u017c w ci\u0105gu ostatnich dw\u00f3ch lat na pewno nie b\u0119dzie.<\/p>\n
Pytanie, jak si\u0119 odnajdzie w sytuacji powrotu Mariusz Treli\u0144ski, kt\u00f3remu zaproponowano dyrekcj\u0119 artystyczn\u0105. Jego poprzedni pobyt na tym stanowisku te\u017c mia\u0142 plusy i minusy. Ja mam nadziej\u0119, \u017ce obecna jego dyrekcja – je\u015bli ostatecznie si\u0119 zdecyduje\u00a0– po pierwsze\u00a0nie wp\u0142ynie na jego prac\u0119 artystyczn\u0105, po drugie b\u0119dzie si\u0119 tak r\u00f3\u017cni\u0142a od poprzedniej jak wroc\u0142awska realizacja Kr\u00f3la Rogera<\/em> od warszawskiej. Ta warszawska, wyja\u015bniam tym, co nie widzieli, by\u0142a feeri\u0105 plastycznych fantazji, przepi\u0119kn\u0105 wizualnie, ale niewiele maj\u0105c\u0105 wsp\u00f3lnego z tre\u015bci\u0105. Ta wroc\u0142awska, wizualnie skromniejsza, ma jednak niesamowit\u0105 psychologiczn\u0105 g\u0142\u0119bi\u0119. Treli\u0144ski dojrza\u0142 i ciekawam, jak to objawi si\u0119 w organizacji \u017cycia teatralnego. O przysz\u0142ej dyrekcji muzycznej te\u017c ju\u017c co\u015b s\u0142ysza\u0142am, ale na razie nie puszczam farby, bo mo\u017ce si\u0119 nie spe\u0142ni. A by\u0142oby chyba nie\u017ale.<\/p>\n Tyle \u017ce sta\u0142o si\u0119 to tak, jak zwykle takie rzeczy si\u0119 u nas staj\u0105: na pocz\u0105tku sezonu. Powie kto\u015b, \u017ce ka\u017cdy moment jest z\u0142y. Ale teraz to szczeg\u00f3lnie g\u0142upio wygl\u0105da, kiedy Micha\u0142 Znaniecki, p.o. dyrektora artystycznego z nadania Janusza Pietkiewicza, spr\u00f3bowa\u0142 zmontowa\u0107 co\u015b, co ju\u017c troch\u0119 wykracza ponad smut\u0119 ostatnich lat. Zreszt\u0105 trzon tego zaplanowanego przeze\u0144 sezonu trzeba zachowa\u0107, s\u0105 ju\u017c zobowi\u0105zania. Znaniecki na pewno chcia\u0142 dobrze, ile m\u00f3g\u0142, to inna sprawa.<\/p>\n \u017ba\u0142osne za to by\u0142o, \u017ce zesz\u0142otygodniowa konferencja prasowa na temat sezonu, firmowana przez poprzedni\u0105 dyrekcj\u0119, odby\u0142a si\u0119 mimo pr\u00f3\u015bb ze strony ministerstwa, \u017ceby j\u0105 prze\u0142o\u017cy\u0107. \u017be dyrektor Pietkiewicz pr\u00f3bowa\u0142 przekona\u0107 dziennikarzy, \u017ce nic o \u017cadnych zmianach nie wie. I \u017ce opowiada\u0142 im (nam), jak to wspaniale teatr l\u0105duje finansowo, podczas gdy nie dalej jak par\u0119 tygodni wcze\u015bniej apelowa\u0142 do ministerstwa o zwi\u0119kszenie bud\u017cetu o 2,4 mln z\u0142, bo tyle wynosi deficyt. Szkoda gada\u0107 po prostu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" No i sta\u0142o si\u0119 w ko\u0144cu, co mia\u0142o si\u0119 sta\u0107: minister kultury mianowa\u0142 szefem Opery Narodowej Waldemara D\u0105browskiego. Mo\u017cna powiedzie\u0107, wraca nowe. Ale w tym teatrze to raczej dobry powr\u00f3t: to za poprzedniej dyrekcji D\u0105browskiego zacz\u0105\u0142 si\u0119 tam tw\u00f3rczy ferment. \u017be z niego wynik\u0142y r\u00f3\u017cne dziwne rzeczy, \u017ce wszyscy po kolei si\u0119 ze sob\u0105 sk\u0142\u00f3cali […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/219"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=219"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/219\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=219"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=219"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=219"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}