{"id":2204,"date":"2012-04-21T01:09:13","date_gmt":"2012-04-20T23:09:13","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=2204"},"modified":"2012-04-21T01:13:19","modified_gmt":"2012-04-20T23:13:19","slug":"nifc-powrot-do-normalnosci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2012\/04\/21\/nifc-powrot-do-normalnosci\/","title":{"rendered":"NIFC – powr\u00f3t do normalno\u015bci"},"content":{"rendered":"

By\u0142am dzi\u015b na spotkaniu promocyjnym ksi\u0105\u017cki Fryderyk Chopin jako cz\u0142owiek i muzyk<\/em> Fredericka (Friedricha) Niecksa. Prowadzi\u0142 je Artur Szklener, kt\u00f3ry dosta\u0142 na pocz\u0105tek rz\u0119siste brawa, jako \u017ce ju\u017c za 10 dni obejmuje stanowisko dyrektora NIFC, a jego go\u015b\u0107mi by\u0142 Grzegorz Michalski, kt\u00f3ry by\u0142 inicjatorem wydania tej ksi\u0105\u017cki, Antoni Buchner, kt\u00f3ry j\u0105 przet\u0142umaczy\u0142, oraz Jerzy Michniewicz, kt\u00f3ry j\u0105 redagowa\u0142.<\/p>\n

Ksi\u0105\u017cka Niecksa jest pierwsz\u0105 naprawd\u0119 powa\u017cn\u0105 monografi\u0105 Chopina (bo trudno tak\u0105 nazwa\u0107 emocjonalne dzie\u0142o Liszta, napisane zaraz po \u015bmierci przyjaciela). Drugie wydanie, kt\u00f3re by\u0142o podstaw\u0105 t\u0142umaczenia (ale brano pod uwag\u0119 i wersj\u0119 angielsk\u0105, i niemieck\u0105), mia\u0142o miejsce w 1892 r. Podczas powstawania ksi\u0105\u017cki \u017cy\u0142o jeszcze wiele os\u00f3b zwi\u0105zanych z Chopinem, kt\u00f3rzy s\u0142u\u017cyli pomoc\u0105 – imponuj\u0105ce s\u0105 nazwiska wymienione w autorskich podzi\u0119kowaniach, m.in. Liszt, Ferdinand Hiller, Franchomme, Alkan, Jenny Lind (kt\u00f3ra – mo\u017cna podejrzewa\u0107 – by\u0142a te\u017c fundatork\u0105 dzie\u0142a) i ca\u0142y szereg uczni\u00f3w Chopina.<\/p>\n

<\/p>\n

Niecks<\/a> urodzi\u0142 si\u0119 na cztery lata przed \u015bmierci\u0105 bohatera swojej monografii. Jako do\u015b\u0107 m\u0142ody cz\u0142owiek przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Szkocji, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 jego drug\u0105 ojczyzn\u0105. Ciekaw\u0105 koncepcj\u0119 wysnu\u0142 Antoni Buchner – \u017ce do\u015b\u0107 entuzjastyczny stosunek do Polski i Polak\u00f3w (cho\u0107 ich wizerunek, zawarty w obszernym wprowadzeniu, mo\u017ce nas nieco szokowa\u0107) Niecks przej\u0105\u0142 od Szkot\u00f3w, kt\u00f3rzy mieli do Polak\u00f3w s\u0142abo\u015b\u0107. Mo\u017ce i co\u015b w tym jest.<\/p>\n

Posta\u0107 autora, kt\u00f3ra wy\u0142ania si\u0119 ze stylu pisania tej monografii, ma w sobie co\u015b ujmuj\u0105cego: \u015bcis\u0142y umys\u0142 i brak sk\u0142onno\u015bci do poddawania si\u0119 naros\u0142ym wok\u00f3\u0142 Chopina mitom czy legendom. Niecks ma temperament naukowca i z pasj\u0105 zestawia r\u00f3\u017cne zdania, rozwa\u017caj\u0105c, kt\u00f3re mo\u017ce by\u0107 s\u0142uszniejsze. Pisze \u015bwietnym, bynajmniej nie sztywnym\u00a0j\u0119zykiem, kt\u00f3ry – jak m\u00f3wi\u0105 (ja przeczyta\u0142am na razie zaledwie par\u0119 rozdzia\u0142\u00f3w – to kolejna gruba ceg\u0142a –\u00a0ale na ich podstawie mog\u0119 potwierdzi\u0107), zosta\u0142 znakomicie oddany przez t\u0142umacza. Zaskakuje, \u017ce tak fundamentalne dzie\u0142o – cho\u0107 wiele z jego zawarto\u015bci jest w \u015bwietle dzisiejszych bada\u0144 nieaktualne – dopiero dzi\u015b zosta\u0142o wydane po polsku. Okazuje si\u0119, \u017ce przymiarki robi\u0142 ju\u017c 40 lat temu prof. Mieczys\u0142aw Tomaszewski, gdy by\u0142 dyrektorem PWM, ale przek\u0142ad, kt\u00f3ry w\u00f3wczas zam\u00f3wiono, jako\u015bciowo nie spe\u0142nia\u0142 wymog\u00f3w.<\/p>\n

Kr\u00f3tka dyskusja, jaka wywi\u0105za\u0142a si\u0119 po wst\u0119pnej rozmowie, dotyczy\u0142a kwestii przypis\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105, ale dyskretne (co zreszt\u0105 bardzo u\u0142atwia czytanie). Piotr Mys\u0142akowski, autor ksi\u0105\u017cek o genealogii Chopina, mia\u0142 pretensje, \u017ce nigdzie nie zaznaczono, \u017ce na ten temat Niecks mia\u0142 praktycznie same nieprawdziwe wiadomo\u015bci. Fakt, mo\u017cna by\u0142o np. da\u0107 kilka s\u0142\u00f3w wst\u0119pu zaznaczaj\u0105c z grubsza, czemu mamy nie dowierza\u0107. Ale redaktorzy potraktowali rzecz po prostu jako materia\u0142 \u017ar\u00f3d\u0142owy. (A propos Piotra Mys\u0142akowskiego, to wykry\u0142 on w\u0142a\u015bnie – to wiadomo\u015b\u0107 ciekawa zw\u0142aszcza dla Tereski<\/strong> – \u017ce lokalizacja przedostatniego mieszkania Chopina na nieistniej\u0105cej ju\u017c rue de Chaillot, plasuj\u0105ca je na terenie hotelu Prince de Galles, jest nieprawdziwa: sprawdzi\u0142 w katastrze, ma\u00a0odbitk\u0119 mapy i okazuje si\u0119, \u017ce to by\u0142o gdzie\u015b ko\u0142o Champs-Elys\u00e9es).<\/p>\n

Potem by\u0142a lampka wina, na kt\u00f3rej z przyjemno\u015bci\u0105 spotkali si\u0119 pracownicy NIFC, tak\u017ce byli (mo\u017ce niekt\u00f3rzy wr\u00f3c\u0105?), oraz jego przyjaciele. Cieszyli\u015bmy si\u0119 razem, \u017ce zbli\u017ca si\u0119 nowe otwarcie i wreszcie b\u0119dzie mo\u017cna normalnie pracowa\u0107 i zajmowa\u0107 si\u0119 Chopinem. Mimo tego, \u017ce wiadomy pan jeszcze si\u0119 ciska: nie do\u015b\u0107, \u017ce ca\u0142kowicie opr\u00f3\u017cni\u0142 gabinet SL, to jeszcze odci\u0105\u0142 mu mail i kom\u00f3rk\u0119, a poza tym \u015ble donosy, gdzie si\u0119 da i na kogo si\u0119 da. Ale to ju\u017c ko\u0144c\u00f3wka, trzeba to przetrzyma\u0107 – i do przodu.<\/p>\n

Potem by\u0142am na Nowej Muzyce \u017bydowskiej, ale ca\u0142o\u015b\u0107 festiwalu podsumuj\u0119 po niedzielnym finale.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

By\u0142am dzi\u015b na spotkaniu promocyjnym ksi\u0105\u017cki Fryderyk Chopin jako cz\u0142owiek i muzyk Fredericka (Friedricha) Niecksa. Prowadzi\u0142 je Artur Szklener, kt\u00f3ry dosta\u0142 na pocz\u0105tek rz\u0119siste brawa, jako \u017ce ju\u017c za 10 dni obejmuje stanowisko dyrektora NIFC, a jego go\u015b\u0107mi by\u0142 Grzegorz Michalski, kt\u00f3ry by\u0142 inicjatorem wydania tej ksi\u0105\u017cki, Antoni Buchner, kt\u00f3ry j\u0105 przet\u0142umaczy\u0142, oraz Jerzy Michniewicz, […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2204"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2204"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2204\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2209,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2204\/revisions\/2209"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2204"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2204"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2204"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}