
{"id":2220,"date":"2012-04-27T00:24:44","date_gmt":"2012-04-26T22:24:44","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=2220"},"modified":"2012-04-27T00:24:44","modified_gmt":"2012-04-26T22:24:44","slug":"trzy-rzeczy-do-polecenia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2012\/04\/27\/trzy-rzeczy-do-polecenia\/","title":{"rendered":"Trzy rzeczy do polecenia"},"content":{"rendered":"<p>Bardzo kulturalnie mo\u017cna sp\u0119dzi\u0107 dzie\u0144 w Warszawie. Np. ja po po\u0142udniu by\u0142am na promocji \u015bwietnej ksi\u0105\u017cki, pod wiecz\u00f3r na wernisa\u017cu znakomitej wystawy, wieczorem p\u00f3\u017aniejszym na koncerciku rozpoczynaj\u0105cym sympatyczn\u0105 seri\u0119. Wszystko godne polecenia.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p><strong>Ksi\u0105\u017cka<\/strong>. Antologia <em>Chopin w krytyce muzycznej (do I wojny \u015bwiatowej)<\/em> pod redakcj\u0105 prof. Ireny Poniatowskiej\u00a0mie\u015bci wyb\u00f3r\u00a0krytyki z\u00a0sze\u015bciu kraj\u00f3w, w tym jednego w tych czasach oficjalnie nieistniej\u0105cego, czyli Polski. T\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 opracowa\u0142a Magdalena Dziadek, rosyjsk\u0105 &#8211; Irina Nikolska, niemieck\u0105 i austriack\u0105 &#8211; Joachim Draheim, francusk\u0105 &#8211; Marie-Paule Rambeau, a angielsk\u0105 i szkock\u0105 &#8211; Rosalba Agresta. Lektura to wielce pouczaj\u0105ca, a\u00a0nierzadko rozweselaj\u0105ca. Pouczaj\u0105ca szczeg\u00f3lnie dla krytyk\u00f3w, ale i dla ka\u017cdego, jak bardzo mo\u017ce si\u0119 zmienia\u0107 spojrzenie i jak mo\u017cna si\u0119 myli\u0107 w os\u0105dach. Ale te\u017c, jak bardzo r\u00f3\u017cni\u0142o si\u0119 ukszta\u0142towanie gust\u00f3w muzycznych w r\u00f3\u017cnych krajach, np. w Anglii\u00a0uwa\u017cano tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Chopina za &#8222;introwertyczn\u0105 i neurotyczn\u0105&#8221;, poniewa\u017c w og\u00f3le romantyzm by\u0142 Anglikom raczej obcy, cenili za to Mendelssohna jako spadkobierc\u0119 klasycznego stylu. Dzie\u0142a Chopina za\u015b &#8222;reprezentuj\u0105 pstr\u0105 palet\u0119 napuszonej przesady i m\u0119cz\u0105cej kakofonii&#8221;, \u017ceby zacytowa\u0107 tylko jedn\u0105 z recenzji. W innych krajach jednak Chopina wielbiono, czasem w stylistyce rozczulaj\u0105cej, jak w wierszu niejakiego Maurice&#8217;a Rollinata, rozpoczynaj\u0105cy si\u0119 &#8222;Chopinie, bracie otch\u0142ani, kochanku nocy tragicznych&#8230;&#8221;, a ko\u0144cz\u0105cy si\u0119 jeszcze lepiej: &#8222;To wszystko, torsje umys\u0142u, cielesne b\u00f3le,\/Te obrazy, d\u017awi\u0119ki, l\u0119k ogromny,\/To wszystko na dnie twej muzyki znajduj\u0119\/Co pulsuje mi\u0142o\u015bci\u0105, cierpieniem i groz\u0105&#8221;. Prof. Poniatowska wspomnia\u0142a pod koniec spotkania, \u017ce teraz pracuje nad ksi\u0105\u017ck\u0105 <em>Chopin w poezji<\/em>. Ju\u017c si\u0119 oblizuj\u0119 na te kwiatki&#8230;\u00a0<\/p>\n<p><strong>Wystawa<\/strong>. W Galerii aTAK otwarto w\u0142a\u015bnie \u015bwietn\u0105 wystaw\u0119 <a href=\"http:\/\/www.atak.art.pl\/pl\/wystawy\/aktualne\/2,138\">Jana Lebensteina<\/a>. Rzeczy poniek\u0105d znane, np. z du\u017cej wystawy w Zach\u0119cie sprzed dw\u00f3ch lat, ale je\u015bli kto\u015b nie by\u0142, to mo\u017ce nadrobi\u0107 &#8211; obok typowych dla malarza &#8222;figur osiowych&#8221; (w tym tej, za kt\u00f3r\u0105 malarz otrzyma\u0142 Grand Prix pierwszego Biennale Paryskiego, o czym zadecydowa\u0142o podobno jedno spojrzenie Malraux, w\u00f3wczas ministra kultury) s\u0105 te\u017c obrazy i rysunki erotyczne, druga strona tej osobowo\u015bci, a raczej ta &#8222;podspodnia&#8221;. <a href=\"http:\/\/www.zacheta.art.pl\/files\/wystawy\/2010\/Jan%20Lebenstein_zeszyt%20prasowy.pdf\">Tutaj<\/a> rozmowa z Piotrem K\u0142oczowskim o wystawie w Zach\u0119cie, ale pasuj\u0105ca i do tej.<\/p>\n<p><strong>Koncercik<\/strong>. Dlatego zdrobniale, \u017ce po pierwsze w niewielkiej kawiarence, jak\u0105 jest &#8222;Jazzarium.pl&#8221; na Wilczej (r\u00f3g Pozna\u0144skiej), a po drugie &#8211; bo przysz\u0142o zaledwie kilka os\u00f3b. Ot\u00f3\u017c Mariusz Adamiak wprowadza tu we \u015brody koncerty muzyki dawnej. Bardzo kameralne oczywi\u015bcie. Taki eksperyment. <a href=\"http:\/\/adamiakjazz.pl\/jazzarium.html\">Tutaj program<\/a> wszystkich koncert\u00f3w w Jazzarium w najbli\u017cszym czasie. Cykl zainaugurowa\u0142 nasz polski Anglik (mieszka w \u0141odzi), czyli gambista Mark Caudle &#8211; gra\u0142 utwory niemieckie (Scheidt, Telemann, Abel), angielskie (Purcell, Matthew Locke) i francuskie (M. de Sainte-Colombe i Marin Marais); zw\u0142aszcza tymi ostatnimi zaczarowa\u0142 garstk\u0119 s\u0142uchaczy. Zapowiada\u0142 wszystko swoj\u0105 sympatyczn\u0105 polszczyzn\u0105. By\u0142o mi\u0142o i niezobowi\u0105zuj\u0105co i tak te\u017c ma by\u0107 dalej. Seri\u0119 programuje znany klawesynista i pedagog\u00a0Marek Toporowski, wi\u0119c firma. Warto zagl\u0105da\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Bardzo kulturalnie mo\u017cna sp\u0119dzi\u0107 dzie\u0144 w Warszawie. Np. ja po po\u0142udniu by\u0142am na promocji \u015bwietnej ksi\u0105\u017cki, pod wiecz\u00f3r na wernisa\u017cu znakomitej wystawy, wieczorem p\u00f3\u017aniejszym na koncerciku rozpoczynaj\u0105cym sympatyczn\u0105 seri\u0119. Wszystko godne polecenia.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2220"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2220"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2220\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2222,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2220\/revisions\/2222"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2220"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2220"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2220"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}