…a nawet troch\u0119 wi\u0119cej. A jeszcze trzeba doliczy\u0107 d\u0142ugie owacje na stoj\u0105co… Zesz\u0142o, ani si\u0119 cz\u0142owiek obejrza\u0142.<\/p>\n
Po pierwsze, Giulio Cesare<\/em> to jedna z najbardziej przebojowych oper Haendla, mo\u017cna nawet kolokwialnie powiedzie\u0107, \u017ce co aria, to hit: wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich wykonywana jest zreszt\u0105 cz\u0119sto koncertowo. Przy tej muzyce nie spos\u00f3b si\u0119 nudzi\u0107.<\/p>\n Ale po drugie – ta muzyka by\u0142a jeszcze wykonana znakomicie, cho\u0107 jeszcze tydzie\u0144 temu zesp\u00f3\u0142 solist\u00f3w by\u0142 zdziesi\u0105tkowany przez przezi\u0119bienie, a i teraz Anna Radziejewska (bardzo m\u0119ski Cezar) nie mog\u0142a pokaza\u0107 pe\u0142ni swoich mo\u017cliwo\u015bci, podobnie Jacek Laszczkowski (Sekstus). Jednak i to, co uda\u0142o im si\u0119 wydoby\u0107, frapowa\u0142o. Absolutnie jednak pierwsz\u0105 gwiazd\u0105 by\u0142a Olga Pasiecznik jako Kleopatra. G\u0142os, wdzi\u0119k, ruch – wszystko sk\u0142ada\u0142o si\u0119 na niepowtarzaln\u0105 posta\u0107. No i jeszcze w pierwszym szeregu mo\u017cna postawi\u0107 Dorot\u0119 Lachowicz (Kornelia), ujmuj\u0105c\u0105 r\u00f3wnie\u017c i g\u0142osem, i prezencj\u0105, oraz Jaros\u0142awa Br\u0119ka w roli Achillasa (jak zwykle by\u0142 poczciwym misiem, zbyt poczciwym jak na posta\u0107 okrutnika, ale \u015bpiewa\u0142 pi\u0119knie). Z dw\u00f3ch m\u0142odych sopran\u00f3w – Jana Monowida jako Ptolemeusza i Karola Bartosi\u0144skiego w roli s\u0142u\u017c\u0105cego Nirena – bardziej przekonuj\u0105co dla mnie brzmia\u0142 ten drugi;\u00a0Monowid by\u0142 histeryczny, co mo\u017ce pasowa\u0142o do typu roli, lecz mia\u0142o kiepski wp\u0142yw na g\u0142os.<\/p>\n Marek Weiss (jako re\u017cyser zacz\u0105\u0142 odrzuca\u0107 „Grzesi\u0144ski”) wyre\u017cyserowa\u0142 spektakl dyskretnie, w czerniach i bielach zaprojektowanych przez Marlen\u0119 Skoneczko i z ruchem scenicznym pe\u0142nym pl\u0105s\u00f3w zakomponowanym przez Izador\u0119 Weiss. Ten ruch sta\u0142 si\u0119 jednym z dominuj\u0105cych element\u00f3w spektaklu, ale nie wybija\u0142 si\u0119 sztucznie na plan pierwszy, po prostu by\u0142 dobrym dope\u0142nieniem muzyki. A ju\u017c obserwowa\u0107, jak ta\u0144cz\u0105 Pasiecznik i Radziejewska, to by\u0142a prawdziwa przyjemno\u015b\u0107.<\/p>\n Teraz kilka przedstawie\u0144, par\u0119 w listopadzie – i wtedy spektakl zostanie nagrany na p\u0142yt\u0119. A potem – dopiero za rok, na planowanym Festiwalu Haendlowskim. W repertuarze WOK jest ju\u017c Imeneo<\/em> i Rinaldo<\/em>…<\/p>\n A teraz \u015bwie\u017cy nius od Filipa Berkowicza. 23 stycznia rusza w Krakowie cykl oper barokowych. Na pocz\u0105tek Vivaldiego Ercole sul Termodonte<\/em>, w wykonaniu koncertowym, pod batut\u0105 Fabio Biondiego. W\u015br\u00f3d solist\u00f3w Vivica Genaux, Philippe Jaroussky, Romina Basso, Maria Grazia Schiavo, Emanuela Galli – czyli\u00a0sama stara gwardia z Misteri\u00f3w Paschali\u00f3w. W przysz\u0142ym roku maj\u0105 by\u0107 jeszcze trzy inne spektakle, w wersji scenicznej. Mo\u017ce kiedy jaki zlocik? \ud83d\ude42<\/p>\n To\u00a0jeszcze troch\u0119 muzyki. Znalaz\u0142am \u0142adne Piangero<\/a><\/em>, kt\u00f3re tu cudownie \u015bpiewa\u0142a Olga; t\u0119 dziewczyn\u0119 okropnie zrobili na \u0142yso, ale \u015bpiewa naprawd\u0119 dobrze. Specjalnie dla PA2155: All lampo dell’armi<\/em> <\/a>(cho\u0107 \u015brednio przepadam za tym wykonaniem tej arii) i V’adoro pupille<\/em><\/a> (solistka jeszcze nie \u0142ysa). Mo\u017cna jeszcze poszpera\u0107 na YouTube – nagra\u0144 jest troch\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" …a nawet troch\u0119 wi\u0119cej. A jeszcze trzeba doliczy\u0107 d\u0142ugie owacje na stoj\u0105co… Zesz\u0142o, ani si\u0119 cz\u0142owiek obejrza\u0142. Po pierwsze, Giulio Cesare to jedna z najbardziej przebojowych oper Haendla, mo\u017cna nawet kolokwialnie powiedzie\u0107, \u017ce co aria, to hit: wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich wykonywana jest zreszt\u0105 cz\u0119sto koncertowo. Przy tej muzyce nie spos\u00f3b si\u0119 nudzi\u0107. Ale po drugie […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/229"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=229"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/229\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=229"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=229"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=229"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}