{"id":2321,"date":"2012-06-02T22:33:10","date_gmt":"2012-06-02T20:33:10","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=2321"},"modified":"2012-06-02T23:48:28","modified_gmt":"2012-06-02T21:48:28","slug":"imperialny-slowik","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2012\/06\/02\/imperialny-slowik\/","title":{"rendered":"Imperialny „S\u0142owik”?"},"content":{"rendered":"

Nabijali\u015bmy si\u0119 tu z „imperialno\u015bci” petersburskiego spektaklu Wojny i pokoju<\/em>, kt\u00f3ra polega\u0142a nie tylko na tematyce, ale i na stylistyce przedstawienia, do\u015b\u0107 tradycyjnego i solennego. Trzeba powiedzie\u0107, \u017ce ten spektakl by\u0142 wizualnie ascetyczny w por\u00f3wnaniu ze S\u0142owikiem<\/em>, w re\u017cyserii Alexandra Petrova i ze scenografi\u0105 Vladimira Firera. Nawet nie tyle scenografia, co kostiumy s\u0105 tu prze\u0142adowane i do\u015b\u0107 to przeszkadza w odbiorze. Re\u017cyser<\/a> prowadzi teatr lalek i by\u0107 mo\u017ce estetyka, jak\u0105 stosuje, stamt\u0105d si\u0119 wywodzi.<\/p>\n

<\/p>\n

Og\u00f3lnie t\u0119 premier\u0119 chwalono<\/a> w prasie, cho\u0107 prywatnie zdania s\u0142ysza\u0142am r\u00f3\u017cne, dalekie od wielkiego zachwytu. Teraz rozumiem, dlaczego. Spektakl jest niby kolorowy, co powinno si\u0119 dzieciom podoba\u0107, ale niekt\u00f3re postacie maj\u0105 tyle na sobie rozmaitych fidryga\u0142k\u00f3w – jak Cesarz czy \u015amier\u0107 – \u017ce niemal ich spod spodu nie wida\u0107, a tytu\u0142owy S\u0142owik – rola kobieca – ma na sobie do\u015b\u0107 strojn\u0105, cho\u0107 o szarym spodzie, sukienk\u0119, cho\u0107 w tek\u015bcie jest mowa o tym, \u017ce (zgodnie z prawd\u0105 przyrodnicz\u0105) jest on szary i niepozorny.<\/p>\n

Widzia\u0142am zupe\u0142nie inn\u0105 obsad\u0119 ni\u017c premierowa: parti\u0119 S\u0142owika \u015bpiewa\u0142a Kamila Ku\u0142akowska, Rybaka Pavlo Tolstoy, Cesarza Zbigniew Macias, a \u015amierci Agnieszka Rehlis. By\u0142o to \u015bpiewanie bardzo przyzwoite. Orkiestry te\u017c bym si\u0119 tak bardzo nie czepia\u0142a, ale swoj\u0105 drog\u0105 tym bardziej pozytywnie odbiera\u0142am stron\u0119 muzyczn\u0105 spektaklu, im bardziej z\u0142o\u015bci\u0142am si\u0119, \u017ce cho\u0107 wiele dzieci s\u0142ucha\u0142o z uwag\u0105, by\u0142y i takie, kt\u00f3re papla\u0142y na okr\u0105g\u0142o, a rodzice nawet nie zwracali im uwagi (wrrr…). Wiedzia\u0142am, \u017ce id\u0105c na spektakl w po\u0142udnie nara\u017cam si\u0119 na co\u015b takiego, ale c\u00f3\u017c, innej mo\u017cliwo\u015bci nie mia\u0142am – kolejna dopiero w przysz\u0142ym sezonie.<\/p>\n

Lepiej wi\u0119c b\u0119dzie w przysz\u0142o\u015bci wybra\u0107 wiecz\u00f3r, kiedy dzieci si\u0142\u0105 rzeczy b\u0119dzie mniej i b\u0119dzie mo\u017cna w wi\u0119kszym skupieniu pos\u0142ucha\u0107 muzyki. Bo muzyka S\u0142owika<\/em> jest przepi\u0119kna. To powr\u00f3t do barwnej, impresjonistycznej ba\u015bniowo\u015bci z Ognistego ptaka<\/em> i fragment\u00f3w Pietruszki<\/em>, ale ju\u017c dotkni\u0119ta pazurem \u015awi\u0119ta wiosny<\/em>, powsta\u0142ego rok wcze\u015bniej. S\u0105 elementy stylizacji na chi\u0144szczyzn\u0119, ale co szczeg\u00f3lnie zwr\u00f3ci\u0142o moj\u0105 uwag\u0119, i to po raz pierwszy, to pewne podobie\u0144stwo do… muzyki Szymanowskiego ze \u015brodkowego okresu tw\u00f3rczo\u015bci; kiedy s\u0142ucha\u0142am partii S\u0142owika, przypomina\u0142y mi si\u0119 np.\u00a0Pie\u015bni ksi\u0119\u017cniczki z ba\u015bni<\/em>.<\/p>\n

Tak swoj\u0105 drog\u0105 to to jest dopiero „s\u0142owikowy” odjazd: tutaj<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nabijali\u015bmy si\u0119 tu z „imperialno\u015bci” petersburskiego spektaklu Wojny i pokoju, kt\u00f3ra polega\u0142a nie tylko na tematyce, ale i na stylistyce przedstawienia, do\u015b\u0107 tradycyjnego i solennego. Trzeba powiedzie\u0107, \u017ce ten spektakl by\u0142 wizualnie ascetyczny w por\u00f3wnaniu ze S\u0142owikiem, w re\u017cyserii Alexandra Petrova i ze scenografi\u0105 Vladimira Firera. Nawet nie tyle scenografia, co kostiumy s\u0105 tu prze\u0142adowane […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2321"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2321"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2321\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2325,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2321\/revisions\/2325"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2321"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2321"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2321"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}