{"id":242,"date":"2008-11-13T23:49:17","date_gmt":"2008-11-13T22:49:17","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=242"},"modified":"2008-11-13T23:54:40","modified_gmt":"2008-11-13T22:54:40","slug":"maly-koncercik-i-duzy-zawod","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2008\/11\/13\/maly-koncercik-i-duzy-zawod\/","title":{"rendered":"Ma\u0142y koncercik i du\u017cy zaw\u00f3d"},"content":{"rendered":"

Od razu na wst\u0119pie wyja\u015bni\u0119: du\u017cy zaw\u00f3d nie dotyczy\u0142 ma\u0142ego koncerciku, tylko czego\u015b, co nast\u0105pi\u0142o potem. Koncerciku spodziewa\u0142am si\u0119 dobrego i taki by\u0142, cho\u0107 mo\u017ce m\u00f3g\u0142 by\u0107 jeszcze lepszy? Znakomici muzycy polsko-ukrai\u0144skiego\u00a0Kwartetu im. Szymanowskiego<\/a> i \u015bwietny brytyjski pianista Jonathan Plowright<\/a> nie nale\u017c\u0105 do takich, co by mogli sprzeda\u0107 publiczno\u015bci cha\u0142\u0119. O jedno mo\u017cna si\u0119 troch\u0119 ich czepi\u0107, je\u015bli si\u0119 musi: \u017ce troch\u0119 z pewn\u0105 tak\u0105 nie\u015bmia\u0142o\u015bci\u0105 podeszli do I Kwintetu fortepianowego<\/em> Gra\u017cyny Bacewicz, z lekka niemrawie wykonuj\u0105c oberka ze Scherza<\/em>, ale pozosta\u0142e, refleksyjne cz\u0119\u015bci by\u0142y naprawd\u0119 \u0142adne; pewien te\u017c niedostatek dziko\u015bci odczuwa\u0142o si\u0119 w Scherzu<\/a><\/em> z Kwintetu<\/em> Juliusza Zar\u0119bskiego<\/a> (ciekawe, w kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 poszed\u0142by ten niesamowity kompozytor, gdyby nie zmar\u0142 w wieku 31 lat, ale ju\u017c o tym tu kiedy\u015b wspomina\u0142am). W ko\u0144cu nie grywaj\u0105 ze sob\u0105 na co dzie\u0144 i nie spos\u00f3b wymaga\u0107 od nich, \u017ceby byli idealnie precyzyjni i swobodni. Sam kwartet wykona\u0142 ponadto zabawny III\u00a0Kwartet smyczkowy<\/em>\u00a0 Szymona Laksa<\/a> oparty na motywach z polskiej muzyki ludowej, z istn\u0105 kapel\u0105 g\u00f3ralsk\u0105 w finale\u00a0(utw\u00f3r pisany w 1945 r. by\u0142 zapewne dla kompozytora odtrutk\u0105 po\u00a0obozowych prze\u017cyciach).<\/p>\n

Troch\u0119 si\u0119 zdziwi\u0142am, \u017ce dzi\u015b w ramach IV Festiwalu Muzyki Polskiej<\/a> jest tylko jeden koncert. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce to dlatego, \u017ce o 19 w Filharmonii Krakowskiej wyst\u0119powa\u0142a<\/a> Jessye Norman<\/a>. Nie mia\u0142am o tym poj\u0119cia i jak mi kole\u017canka zaproponowa\u0142a, \u017cebym tam pobieg\u0142a i si\u0119 wsmyrgn\u0119\u0142a, ch\u0119tnie to zrobi\u0142am. I w\u0142a\u015bciwie niby mog\u0142am przewidzie\u0107 to, co us\u0142ysza\u0142am, ale jednak by\u0142o to przykre zdarzenie.<\/p>\n

\u015apiewaczka, kt\u00f3r\u0105 pami\u0119tam z wspania\u0142ych wyst\u0119p\u00f3w w Filharmonii Narodowej i z przejmuj\u0105cego wykonania Vier letzte Lieder<\/em> Richarda Straussa na festiwalu w Salzburgu\u00a0(to nagranie<\/a> jest ze zbli\u017conego okresu, to<\/a> jest wcze\u015bniejsze), zawsze mia\u0142a jednak pewne tendencje do \u015bpiewania, jak m\u00f3wi\u0105 fachowcy, „pod d\u017awi\u0119kiem”. Jaki\u015b k\u0142opot z utrzymaniem intonacji, z przepon\u0105? Trudno powiedzie\u0107. W ka\u017cdym razie to, co sta\u0142o si\u0119 z jej \u015bpiewaniem, jest kolejn\u0105 ilustracj\u0105 mojej tezy, \u017ce wszelkie utrwalone b\u0142\u0119dy emisyjne z wiekiem si\u0119 pog\u0142\u0119biaj\u0105. Teraz, cho\u0107 program recitalu zwanego Pi\u0119\u0107 p\u00f3r roku<\/em> by\u0142 wdzi\u0119czny i ciekawie skomponowany (sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z pie\u015bni Brahmsa, Wolfa, Schuberta, Berga, Schoenberga, Berlioza, Messiaena, ale i Gershwina, Kosmy\u00a0czy Michela Legranda), po prostu nie zdzier\u017cy\u0142am i uciek\u0142am po przerwie wype\u0142nionej mi\u0142ym krakowskim \u017cyciem towarzyskim z dodatkiem rozdawanego bia\u0142ego wina. Oj, zapi\u0142am troch\u0119 to zmartwienie, tym wi\u0119ksze, \u017ce barw\u0119 Jessye ma wci\u0105\u017c pi\u0119kn\u0105 i ciemn\u0105, tylko s\u0142ucha\u0107 ju\u017c si\u0119 tego nie da… Podobny b\u00f3l prze\u017cy\u0142am par\u0119 lat temu, kiedy w Nantes zdarzy\u0142o mi si\u0119 pos\u0142ucha\u0107 po latach Barbary Hendricks. Nie przepada\u0142am nigdy za jej g\u0119st\u0105 „groszkow\u0105” wibracj\u0105, a teraz jej tylko ta wibracja zosta\u0142a…<\/p>\n

A przecie\u017c nie z ka\u017cd\u0105 \u015bpiewaczk\u0105 co\u015b takiego si\u0119 dzieje. Pami\u0119tam do\u015b\u0107 ju\u017c w latach Victori\u0119 de Los Angeles, Christ\u0119 Ludwig czy Teres\u0119 Berganz\u0119 – wszystkie zachowa\u0142y d\u017awi\u0119k, klas\u0119, czysto\u015b\u0107 intonacji. Wspania\u0142a stara gwardia. Te \u015bpiewaczki by\u0142y perfekcjonistkami ca\u0142e \u017cycie i to zaprocentowa\u0142o. Nigdy do\u015b\u0107 pracy nad sob\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Od razu na wst\u0119pie wyja\u015bni\u0119: du\u017cy zaw\u00f3d nie dotyczy\u0142 ma\u0142ego koncerciku, tylko czego\u015b, co nast\u0105pi\u0142o potem. Koncerciku spodziewa\u0142am si\u0119 dobrego i taki by\u0142, cho\u0107 mo\u017ce m\u00f3g\u0142 by\u0107 jeszcze lepszy? Znakomici muzycy polsko-ukrai\u0144skiego\u00a0Kwartetu im. Szymanowskiego i \u015bwietny brytyjski pianista Jonathan Plowright nie nale\u017c\u0105 do takich, co by mogli sprzeda\u0107 publiczno\u015bci cha\u0142\u0119. O jedno mo\u017cna si\u0119 troch\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/242"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=242"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/242\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=242"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=242"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=242"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}