
{"id":249,"date":"2008-12-01T01:09:45","date_gmt":"2008-12-01T00:09:45","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=249"},"modified":"2008-12-01T01:25:34","modified_gmt":"2008-12-01T00:25:34","slug":"pare-plytek-z-roznych-branz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2008\/12\/01\/pare-plytek-z-roznych-branz\/","title":{"rendered":"Par\u0119 p\u0142ytek z r\u00f3\u017cnych bran\u017c"},"content":{"rendered":"<p>Siedzia\u0142am dzi\u015b nad pisan\u0105 robot\u0105 i do akompaniamentu w\u0142\u0105czy\u0142am par\u0119 p\u0142yt, kt\u00f3re czeka\u0142y na przes\u0142uchanie, wi\u0119c mog\u0119 tu teraz zda\u0107 spraw\u0119.<\/p>\n<p><strong>Virtuoso godzien wina.<\/strong> Pi\u0119kny polski (i nie tylko) barok: <em><a href=\"http:\/\/www.polskieradio.pl\/raf\/klasyczna\/record.aspx?id=58154\">Kaspar F\u00f6rster jr.- Mistrzowie i ucze\u0144<\/a><\/em>. Rozmawiali\u015bmy w sobot\u0119 o tej p\u0142ycie, poczu\u0142am si\u0119 wi\u0119c w obowi\u0105zku &#8211; jak si\u0119 okaza\u0142o, ogromnie przyjemnym &#8211; wys\u0142ucha\u0107. Z dziedziny mistrz\u00f3w jest Giacomo Carissimi oraz Marco Scacchi; o tym ostatnim wiadomo, \u017ce przez wiele lat dzia\u0142a\u0142 w Polsce i kierowa\u0142 kapel\u0105 kr\u00f3lewsk\u0105 na dworze Zygmunta III Wazy, a potem W\u0142adys\u0142awa IV. Carissimi reprezentowany jest na p\u0142ycie tylko jednym utworem (<em>Vanitas vanitatum<\/em>), Scacchi trzema, bo przecie\u017c g\u0142\u00f3wnym bohaterem jest tu F\u00f6rster, utalentowany i wszechstronny muzyk rodem z Gda\u0144ska, kt\u00f3ry z Carissimim zetkn\u0105\u0142 si\u0119 w Rzymie i uczy\u0142 si\u0119 u niego, a ze Scacchim &#8211; w Warszawie, gdzie zwi\u0105za\u0142 si\u0119 z kr\u00f3lewsk\u0105 kapel\u0105.<\/p>\n<p>F\u00f6rster by\u0142 wszechstronnym \u015bpiewakiem, organist\u0105 i kompozytorem. Adam Jarz\u0119bski, wsp\u00f3\u0142czesny mu skrzypek, kompozytor i poeta, w poemacie <em>Go\u015bciniec abo kr\u00f3tkie opisanie Warszawy z okoliczno\u015bciami jej<\/em> tak napisa\u0142 o F\u00f6rsterze:<em> Masz tam z Forsztera altyst\u0119,\/W bas i tenor, dyszkantyst\u0119,\/Gdy chce, wzg\u00f3r\u0119 wyprawuje,\/Poczym na d\u00f3\u0142 wy\u015bpiewuje.\/Kilka oktaw, to nowina!\/Virtuoso godzien wina<\/em>. Godzien nie tylko jako virtuoso, ale i jako kompozytor &#8211; to pi\u0119kna muzyka. Soli\u015bci s\u0105 znakomici, a ju\u017c obie panie, cz\u0119sto duetuj\u0105ce &#8211; Olga Pasiecznik i Marta Boberska &#8211; po prostu przechodz\u0105 same siebie.<\/p>\n<p><strong>Brecker z Tykocina<\/strong>. T\u0119 p\u0142yt\u0119 dosta\u0142am od jej kompozytora i jednego z wykonawc\u00f3w, pianisty W\u0142odka Pawlika, wraz z histori\u0105. Ot\u00f3\u017c W\u0142odek przyja\u017ani\u0142 si\u0119 od dawna ze znakomitym tr\u0119baczem\u00a0Randym Breckerem, jednym ze s\u0142ynnych The Brecker Brothers (nagrali te\u017c\u00a0razem 13 lat temu wznowion\u0105 w\u0142a\u015bnie p\u0142yt\u0119 <em><a href=\"http:\/\/merlin.pl\/Turtles_Wlodzimierz-Pawlik-Randy-Brecker\/browse\/product\/4,630627.html\">Turtles<\/a><\/em>). W styczniu min\u0105 dwa lata od \u015bmierci jego brata Michaela (jego ostatni\u0105 p\u0142yt\u0119 <em>Pilgrimage<\/em> tu kiedy\u015b zachwala\u0142am; obu braci lubi\u0142am zawsze i razem, i osobno), kt\u00f3ry zmar\u0142 na bia\u0142aczk\u0119. Kiedy jeszcze z cieniem nadziei rozgl\u0105dano si\u0119 za dawc\u0105 szpiku dla Michaela,\u00a0Randy szuka\u0142 krewnych; dot\u0105d nie interesowa\u0142 si\u0119 swoimi korzeniami, ale wiedzia\u0142, \u017ce rodzina pochodzi z teren\u00f3w polskich. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nazwisko rodowe dziadka brzmia\u0142o Tykocki, a dziadek wyjecha\u0142 z Tykocina do Stan\u00f3w jeszcze przed wojn\u0105. Randy nawi\u0105za\u0142 w\u00f3wczas kontakt z innymi przedstawicielami rodziny Tykockich mieszkaj\u0105cymi w Stanach. Niestety nied\u0142ugo po tych odkryciach Michael zmar\u0142, a p\u0142yta <a href=\"http:\/\/www.polskieradio.pl\/raf\/jazz\/record.aspx?id=75311\"><em>Tykocin. Jazz Suite<\/em><\/a>, cho\u0107 nie jest to na jej ok\u0142adce wspomniane, jest po\u015bwi\u0119cona jego pami\u0119ci.<\/p>\n<p>Uczestniczyli w jej nagraniu Randy, W\u0142odek w swoim trio (basista Pawe\u0142 Pa\u0144ta i perkusista Czarek Konrad) i Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Bia\u0142ostockiej pod batut\u0105 Marcina Na\u0142\u0119cz-Niesio\u0142owskiego. Suit\u0119 wykonano latem w sali Filharmonii Podlaskiej, a potem na ty\u0142ach synagogi w Tykocinie. Nagrano j\u0105 w filharmonii. Najpierw jest <em>Introdukcja<\/em>, kt\u00f3ra jest takim typowym W\u0142odkowym w\u0119drowaniem fortepianowo-orkiestrowym po obrze\u017cach klasyki, a raczej neoklasycyzmu; w dalszych cz\u0119\u015bciach wchodzi ju\u017c Brecker i z jego wej\u015bciem rodzi si\u0119 prawdziwy jazz (poza jedn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105: <em>Magic Seven<\/em>, kt\u00f3ra obraca si\u0119 w klimatach troch\u0119 bart\u00f3kowskich). Mimo intencji i historii stoj\u0105cej za t\u0105 p\u0142yt\u0105 jest to muzyka nostalgiczna co prawda i refleksyjna, ale nie na smutno bynajmniej. Jest momentami wr\u0119cz pogodna. Cho\u0107 s\u0105 tu i takie tytu\u0142y: <em>Let&#8217;s All Go To Heaven<\/em> i <em>No Words<\/em>&#8230; To muzyka po stronie \u017cycia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Siedzia\u0142am dzi\u015b nad pisan\u0105 robot\u0105 i do akompaniamentu w\u0142\u0105czy\u0142am par\u0119 p\u0142yt, kt\u00f3re czeka\u0142y na przes\u0142uchanie, wi\u0119c mog\u0119 tu teraz zda\u0107 spraw\u0119. Virtuoso godzien wina. Pi\u0119kny polski (i nie tylko) barok: Kaspar F\u00f6rster jr.- Mistrzowie i ucze\u0144. Rozmawiali\u015bmy w sobot\u0119 o tej p\u0142ycie, poczu\u0142am si\u0119 wi\u0119c w obowi\u0105zku &#8211; jak si\u0119 okaza\u0142o, ogromnie przyjemnym &#8211; wys\u0142ucha\u0107. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/249"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=249"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/249\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=249"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=249"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=249"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}