{"id":259,"date":"2008-12-18T00:50:10","date_gmt":"2008-12-17T23:50:10","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=259"},"modified":"2008-12-18T09:51:41","modified_gmt":"2008-12-18T08:51:41","slug":"i-znow-traby","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2008\/12\/18\/i-znow-traby\/","title":{"rendered":"I zn\u00f3w tr\u0105by"},"content":{"rendered":"

Wczoraj kolega w redakcji – konkretnie Jacek Poprzeczko, wicenaczelny – zagadn\u0105\u0142 mnie przy obiedzie: Dorotka! Ty na pewno b\u0119dziesz umia\u0142a wyja\u015bni\u0107 mi jedn\u0105 rzecz, kt\u00f3ra intryguje mnie od lat czterdziestu. Jest takie opowiadanie Mro\u017cka: O ksi\u0119dzu proboszczu i orkiestrze stra\u017cackiej<\/em>. I tam s\u0105 nutki. Czy ty mo\u017ce wiesz, czy to jest jaki\u015b utw\u00f3r, a je\u017celi tak, to jaki?<\/p>\n

No, faktycznie, przypomnia\u0142am sobie, jest takie jedno jedyne opowiadanie, w kt\u00f3rym pojawiaj\u0105 si\u0119 nutki i to kilka razy. Ale wydaje mi si\u0119, \u017ce nie jest to \u017cadna znana melodia, tylko jaka\u015b tam sobie melodia po prostu. Melodia grana przez tytu\u0142ow\u0105 orkiestr\u0119 stra\u017cack\u0105 i b\u0119d\u0105ca refrenem opowiadania, podobnym jak owe tr\u0105by w Hamlecie<\/em> z Zielonej G\u0119si<\/em>.\u00a0 – Ja mam pewne podejrzenie: \u017ce to jest Mi\u0119dzynarod\u00f3wka<\/em> – powiedzia\u0142 Jacek i tu zasia\u0142 i we mnie podejrzenie… Obieca\u0142am, \u017ce sprawdz\u0119 w domu, opowiadania Mro\u017cka stoj\u0105 na p\u00f3\u0142ce, zagl\u0105dam do nich rzadko, ale stoj\u0105 i czekaj\u0105 na jaki\u015b pow\u00f3d.<\/p>\n

Ot\u00f3\u017c melodia pojawia si\u0119 – w tej samej formie – osiem razy i symbolizuje \u015bwieck\u0105 pie\u015b\u0144. Z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 nie jest Mi\u0119dzynarod\u00f3wk\u0105<\/em>. Ale sam pocz\u0105tek, dwie pierwsze nuty, s\u0105 te same. Dwie nuty to niewiele, ale mo\u017ce to wystarczaj\u0105ca aluzja? Melodia Mro\u017cka (dla znaj\u0105cych solmizacj\u0119): doo faaaaa mi fa sool fa mi faa mi re – i urywa si\u0119. Pierwsza fraza Mi\u0119dzynarod\u00f3wki<\/em>:\u00a0\u00a0doo faaa mi sol fa do la reee siii… I co, aluzja czy nie aluzja?<\/p>\n

A o czym jest opowiadanko? O tym, jak we wsi w p\u00f3\u017ane sobotnie popo\u0142udnie zebra\u0142a si\u0119 przed ko\u015bcio\u0142em stra\u017cacka orkiestra, \u017ceby da\u0107 koncert. „Ju\u017c kapelmistrz da\u0142 znak: [nutki] G\u0142os ich dolecia\u0142 do plebanii. Mieszka\u0142 tam proboszcz staruszek. Do polityki si\u0119 nie miesza\u0142. Herboryzowa\u0142 jedynie. Us\u0142ysza\u0142 ksi\u0105dz proboszcz \u015bwieck\u0105 muzyk\u0119: [nutki]\u00a0 (…) – \u015awieckie pie\u015bni przed bo\u017cym przybytkiem graj\u0105! A nicponie!… [nutki] – Ha, dam ja im – zagrzewa\u0142 si\u0119 poczciwina (…) [nutki] – Urwisy… Ale przecie\u017c… ja te\u017c by\u0142em m\u0142ody. I przypomnia\u0142o si\u0119 staruszkowi, jak w seminarium jeszcze, na podw\u00f3rku, grali w palanta.<\/p>\n

Nale\u017ca\u0142oby ich jednak skarci\u0107. Stoj\u0105 przecie\u017c i graj\u0105 \u015bwieckie pie\u015bni. Tu\u017c przed ko\u015bcio\u0142em. [nutki] Lipy mocno pachnia\u0142y. W kr\u00f3tkich przerwach mi\u0119dzy strofkami, gdy stra\u017cacy wci\u0105gali powietrze w p\u0142uca, s\u0142ycha\u0107 by\u0142o brz\u0119czenie pszcz\u00f3\u0142. Wielkie wyrozumienie dla cz\u0142owieka i jego s\u0142abo\u015bci zala\u0142o serce staruszka. On sam… ile\u017c ju\u017c prze\u017cy\u0142… Czy\u017c nie powinni\u015bmy pob\u0142a\u017ca\u0107 u\u0142omno\u015bci bli\u017anich? Czy\u017c cierpienie, z kt\u00f3rym rodzi si\u0119 i umiera cz\u0142owiek, nie r\u00f3wnowa\u017cy tych ma\u0142ych swawoli? [nutki]<\/p>\n

– Lecz mimo wszystko nie powinni tego robi\u0107. Bo jak\u017ce to?… – gniewa\u0142 si\u0119 jeszcze. Skrzypn\u0119\u0142a furtka. Stra\u017cacy obejrzeli si\u0119. Przestali gra\u0107. Proboszcz zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do nich. Siwiute\u0144ki, o lasce… Pok\u0142onili si\u0119 pokornie. A on przystan\u0105\u0142, podni\u00f3s\u0142 palec i kiwaj\u0105c nim to do g\u00f3ry, to na d\u00f3\u0142, powiedzia\u0142: – Ej!… Ej!… Ale by\u0142a przy tym w jego niebieskich oczach figlarno\u015b\u0107 jakby. Po czym skr\u0119ci\u0142 do ogrodu pleba\u0144skiego.<\/p>\n

[nutki] – grali stra\u017cacy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wczoraj kolega w redakcji – konkretnie Jacek Poprzeczko, wicenaczelny – zagadn\u0105\u0142 mnie przy obiedzie: Dorotka! Ty na pewno b\u0119dziesz umia\u0142a wyja\u015bni\u0107 mi jedn\u0105 rzecz, kt\u00f3ra intryguje mnie od lat czterdziestu. Jest takie opowiadanie Mro\u017cka: O ksi\u0119dzu proboszczu i orkiestrze stra\u017cackiej. I tam s\u0105 nutki. Czy ty mo\u017ce wiesz, czy to jest jaki\u015b utw\u00f3r, a je\u017celi […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/259"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=259"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/259\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=259"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=259"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=259"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}