{"id":2591,"date":"2012-09-14T23:42:32","date_gmt":"2012-09-14T21:42:32","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=2591"},"modified":"2012-09-14T23:42:51","modified_gmt":"2012-09-14T21:42:51","slug":"koniec-misji","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2012\/09\/14\/koniec-misji\/","title":{"rendered":"Koniec misji!"},"content":{"rendered":"<p>\u00a0&#8230;powiedzia\u0142 Filip Berkowicz po zako\u0144czonym dzisiejszym koncercie. Koniec na tym festiwalu i nast\u0119pnych. Od tej pory si\u0119 bawimy. Cho\u0107 jeszcze jutro w Hali Ocynowni Huty Arcelor-Mittal Kronos Quartet b\u0119dzie gra\u0142 utwory, miksowane p\u00f3\u017aniej przez did\u017cej\u00f3w, w wersji oryginalnej:<em> I Kwartet<\/em> Pendereckiego, <em>Arioso<\/em> z <em>II Kwartetu<\/em> G\u00f3reckiego, fragment <em>Kwartetu <\/em>Lutos\u0142awskiego i wreszcie <em>Oraw\u0119<\/em> Kilara w opracowaniu na kwartet Krzysztofa Urba\u0144skiego. Ale po ka\u017cdym z tych wykona\u0144 b\u0119dzie set did\u017cejski, do kt\u00f3rego materia\u0142em b\u0119dzie ta muzyka.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Tak naprawd\u0119 okazuje si\u0119, \u017ce dla did\u017cej\u00f3w to b\u0119dzie jednak powa\u017cna sprawa, wr\u0119cz eksperyment \u2013 nigdy wcze\u015bniej nie brali na warsztat takiego materia\u0142u. Co wi\u0119cej, pono\u0107 byli te\u017c tacy, kt\u00f3rzy odm\u00f3wili udzia\u0142u w tym koncercie nie dlatego, \u017ce nie chcieli czy pomys\u0142 im si\u0119 nie podoba\u0142, ale stwierdzili, \u017ce na przygotowanie si\u0119 do takich dzia\u0142a\u0144 trzeba mie\u0107 wi\u0119cej czasu.<\/p>\n<p>Ciekawa wi\u0119c jestem wyniku tego eksperymentu, kt\u00f3ry opisz\u0119 wam jutro w nocy. Na razie wypada powiedzie\u0107 par\u0119 s\u0142\u00f3w o ostatnim koncercie \u201emisyjnym\u201d (skoro ju\u017c u\u017cywamy tej nomenklatury), czyli koncercie monograficznym S\u0142awomira Kupczaka. Przede wszystkim bardzo szkoda, \u017ce nie zosta\u0142 wykorzystany potencja\u0142 znakomitego zespo\u0142u, jakim jest znany obserwatorom Warszawskich Jesieni Cikada Ensemble. Wida\u0107, \u017ce dla dzia\u0142aj\u0105cego we Wroc\u0142awiu kompozytora najwa\u017cniejsza jest elektronika, a to, co instrumentalne, jest troch\u0119 na doczepk\u0119. Elektronika tu te\u017c jest szczeg\u00f3lna: troch\u0119 \u201ebrudna\u201d, troch\u0119 przypominaj\u0105ca gry komputerowe. Szczeg\u00f3lna estetyka tych utwor\u00f3w zestawia d\u017awi\u0119ki szlachetniejsze z kiczem. Najzabawniejsza by\u0142a rytmiczna <em>Analogya 1<\/em>, w kt\u00f3rej obok instrument\u00f3w i komputer\u00f3w uczestniczy\u0142 theremin \u2013 gra\u0142 na nim sam kompozytor, kt\u00f3ry zreszt\u0105 ca\u0142y czas dzia\u0142a\u0142 przy konsolecie ustawionej przed scen\u0105, na wprost muzyk\u00f3w.<\/p>\n<p>M\u0119cz\u0105cy by\u0142 utw\u00f3r ostatni \u2013 <em>Raport<\/em>, kt\u00f3ry jest wersj\u0105 s\u0142uchowiska stworzonego wcze\u015bniej; dzi\u0119ki temu mo\u017cna by\u0142o w programie dopisa\u0107 \u201epremiera \u015bwiatowa\u201d, cho\u0107 instrumenty maj\u0105 tam rol\u0119 do\u015b\u0107 kad\u0142ubow\u0105, a ta\u015bma mo\u017ce znakomicie obej\u015b\u0107 si\u0119 sama. Przy tym tekst (autorstwa Paw\u0142a Krzaczkowskiego), cho\u0107 zawiera wystarczaj\u0105cy \u0142adunek dramatyzmu, jest czytany w denerwuj\u0105cej, histerycznej manierze, stylistyce aktor\u00f3w prowincjonalnych. Trudne to by\u0142o do wytrzymania do ko\u0144ca.<\/p>\n<p>No i taki by\u0142 koniec \u201emisji\u201d na festiwalu Sacrum Profanum.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u00a0&#8230;powiedzia\u0142 Filip Berkowicz po zako\u0144czonym dzisiejszym koncercie. Koniec na tym festiwalu i nast\u0119pnych. Od tej pory si\u0119 bawimy. Cho\u0107 jeszcze jutro w Hali Ocynowni Huty Arcelor-Mittal Kronos Quartet b\u0119dzie gra\u0142 utwory, miksowane p\u00f3\u017aniej przez did\u017cej\u00f3w, w wersji oryginalnej: I Kwartet Pendereckiego, Arioso z II Kwartetu G\u00f3reckiego, fragment Kwartetu Lutos\u0142awskiego i wreszcie Oraw\u0119 Kilara w opracowaniu [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2591"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2591"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2591\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2594,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2591\/revisions\/2594"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2591"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2591"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2591"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}