Dopiero co bronili\u015bmy Studia Koncertowego Polskiego Radia im. Witolda Lutos\u0142awskiego przed wandalizmem, czyli wydzier\u017cawieniem go operetce. Wtedy radiem rz\u0105dzili ludzie niewiele o radiu wiedz\u0105cy. Teraz prezesem jest stary radiowiec Andrzej Siezieniewski – i s\u0142yszymy, \u017ce Polskiemu Radiu grozi co\u015b gorszego: pozbycie si\u0119 w jeszcze wi\u0119kszym zakresie w\u0142asnych narz\u0119dzi pracy, i to ju\u017c nie drog\u0105 dzier\u017cawy (nielegaln\u0105 zreszt\u0105), lecz drog\u0105 sprzeda\u017cy, czyli na zawsze! Na domiar z\u0142ego nie tylko tego studia, ale ca\u0142ego zespo\u0142u studi\u00f3w na Woronicza. Jak co\u015b takiego w og\u00f3le jest mo\u017cliwe, w g\u0142owie si\u0119 nie mie\u015bci.<\/p>\n
<\/p>\n
Wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 od tego, \u017ce TVP wpad\u0142a na „genialny” pomys\u0142: sprzeda\u0107 siedzib\u0119<\/a> na Placu Powsta\u0144c\u00f3w. Punkt jest \u015bwietny, wi\u0119c ch\u0119tnych nie zabraknie; pierwsi b\u0119d\u0105 zapewne Likusowie, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 mieli okazj\u0119 powi\u0119kszy\u0107 sw\u00f3j hotel, jaki tworz\u0105 z dawnego Prudentialu, za PRL – hotelu Warszawa.<\/p>\n Ale gdzie\u015b te wszystkie studia informacyjne, kt\u00f3re si\u0119 tam mieszcz\u0105, musz\u0105 si\u0119 przenie\u015b\u0107. Ostatnio si\u0119 m\u00f3wi ju\u017c nawet oficjalnie o „Woronicza”, nie okre\u015blaj\u0105c bli\u017cej, gdzie na Woronicza. Na pewno nie do zdegradowanego budynku A, kt\u00f3ry prezes Braun zamierza wykorzysta\u0107 jako wieszak na reklamy<\/a> (?)\u00a0ani budynku F, ani te\u017c owego dysfunkcjonalnego cudactwa zaprojektowanego przez Czes\u0142awa Bieleckiego. Za\u0142o\u017c\u0119 si\u0119, \u017ce niczego nowego nie wybuduj\u0105 – niby gdzie? Pozostaje budynek D, od pocz\u0105tku istnienia nale\u017c\u0105cy do Polskiego Radia.<\/p>\n Zesp\u00f3\u0142 gmach\u00f3w na Woronicza by\u0142 budowany, gdy istnia\u0142 tzw. Radiokomitet, kt\u00f3rym to zgrabnym s\u0142\u00f3wkiem okre\u015bla\u0142o si\u0119 i radio, i telewizj\u0119 (skr\u00f3t od Komitetu do spraw Radia i Telewizji). Podzielony wi\u0119c by\u0142 od razu mi\u0119dzy obie instytucje. Gmach D przypad\u0142 radiu, a p\u00f3\u017aniej od strony ul. Modzelewskiego wybudowano dodatkowy, „przyklejony” budynek – Studio Koncertowe. W gmachu D mie\u015bci\u0142y si\u0119 (i mieszcz\u0105 nadal)\u00a0studia muzyczne, zajmuj\u0105ce si\u0119 nie tylko muzyk\u0105 powa\u017cn\u0105, ale tak\u017ce rozrywkow\u0105 i filmow\u0105. Studia na My\u015bliwieckiej (im. Agnieszki Osieckiej) to margines, a na Malczewskiego ju\u017c praktycznie nie ma studi\u00f3w – jedyne porz\u0105dniejsze zniszczono, by je zmieni\u0107 na „telewizj\u0119 radiow\u0105”. Studio im. Szpilmana nie nadaje si\u0119 do nagrywania muzyki, mo\u017ce s\u0142u\u017cy\u0107 co najwy\u017cej do spotka\u0144 towarzyskich. Studia na Woronicza i Modzelewskiego to jedyny realny maj\u0105tek Polskiego Radia.<\/p>\n Podczas Warszawskiej Jesieni dobieg\u0142a mnie ze strony radiowc\u00f3w alarmuj\u0105ca wie\u015b\u0107, \u017ce szykuje si\u0119 szybki deal mi\u0119dzy PR i TVP. Obie instytucje maj\u0105 k\u0142opoty finansowe, obie wi\u0119c sprzedadz\u0105 nieruchomo\u015bci: TVP Plac Powsta\u0144c\u00f3w – komukolwiek, kto dobrze zap\u0142aci, PR Woronicza – TVP. To czyste samob\u00f3jstwo mia\u0142oby zosta\u0107 roz\u0142o\u017cone na raty. Najpierw sprzedanoby sam blok D, poniewa\u017c wok\u00f3\u0142 Studia im. Lutos\u0142awskiego niedawno by\u0142 ha\u0142as – a poza tym gdyby zrobiono to przed Rokiem Lutos\u0142awskiego, ha\u0142as by\u0142by jeszcze wi\u0119kszy. Po czym w p\u00f3\u017aniejszym terminie, gdyby sprawa przycich\u0142a (?), a TVP ju\u017c na dobre by si\u0119 usadowi\u0142o w gmachu D, sprzedanoby i Modzelewskiego i wtedy hulaj dusza, nawet Taniec z gwiazdami<\/em> mo\u017cna by\u0142oby\u00a0w dawnym Studiu im. Lutos\u0142awskiego\u00a0urz\u0105dza\u0107.<\/p>\n Abstrahuj\u0105c ju\u017c nawet od idiotyzmu tego podzia\u0142u – bo przecie\u017c gdyby zaistnia\u0142, to Studio im. Lutos\u0142awskiego i tak musia\u0142oby przesta\u0107 by\u0107 studiem, poniewa\u017c re\u017cyserzy nagrywaj\u0105cy siedz\u0105 ju\u017c w gmachu D – to naprawd\u0119 wierzy\u0107 si\u0119 w to wszystko nie chce. Tadeusz Deszkiewicz, kiedy\u015b radiowiec, pisze wr\u0119cz o pierwszych poleceniach<\/a>. To ju\u017c brzmi naprawd\u0119 gro\u017anie. Czy po raz kolejny musi by\u0107 tak, \u017ce trzeba b\u0119dzie broni\u0107 podstawowego maj\u0105tku radia publicznego przed w\u0142asnymi w\u0142adzami? Mam nadziej\u0119, tak samo, jak Tadeusz, \u017ce to tylko plotki. Oby tak si\u0119 okaza\u0142o. Je\u015bli nie – c\u00f3\u017c, zn\u00f3w trzeba b\u0119dzie pisa\u0107 petycje.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dopiero co bronili\u015bmy Studia Koncertowego Polskiego Radia im. Witolda Lutos\u0142awskiego przed wandalizmem, czyli wydzier\u017cawieniem go operetce. Wtedy radiem rz\u0105dzili ludzie niewiele o radiu wiedz\u0105cy. Teraz prezesem jest stary radiowiec Andrzej Siezieniewski – i s\u0142yszymy, \u017ce Polskiemu Radiu grozi co\u015b gorszego: pozbycie si\u0119 w jeszcze wi\u0119kszym zakresie w\u0142asnych narz\u0119dzi pracy, i to ju\u017c nie drog\u0105 dzier\u017cawy […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2638"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2638"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2638\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2642,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2638\/revisions\/2642"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2638"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2638"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2638"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}